Her mouth agape. She was stunned to see me. I was too. Well, who would not? Nananadya nga talaga siguro ang tadhana. Dahil sa rami ng restaurants sa bansa, may pagkakataon pa talaga para magkita kami? Napamura ako sa aking isipan at kaagad na nag-iwas nang tingin, iniisip na na sana ay ganoon na lang din ang gawin niya. I would just treat her like an air or a dust that was needed to be washed off my clothes. Yumuko ako. I’m certain that she wouln’t come near our table. Hindi na ako nakatingin sa kaniya ngunit nakikita ko sa gilid ng mga mata ko na nakatayo pa rin sila ng kasama niya sa may entrance ng restaurant. Was she contemplating if they would eat here? Bakit hindi pa sila pumapasok nang tuluyan? Bumuntonghininga ako, I wished they would just go to other restaurant to eat lunch, mar

