His Own Property Mini Seris #3

Chapter 11

a/n: unedited hi! JIANGEL'S thank you for waiting. happy Reading and God bless us all.

COLOSSIANS 4:6 Let your speech always be with grace, as though seasoned with salt, so that you will know how you should respond to each person.

Chapter 11

HINDI AKO pumayag na maiwan sa bahay I went with them kita sa mukha ng anak ni Janellah na tila malala nga ang sitwasyon nito. mataas nag lagnat at tumitirik ang mata. I saw how Spencer bother and worried dali-dali niya kinarga ang bata at tila takot na takot siya at alalang-alala para dito, hindi ko alam kung bakit ako nakakaramdam ng ganitong pagkamuhi sa aking puso. Masama ang loob ko hindi ko mawari kung bakit baka dahil sobrang lapit na ni spencer sa anak ni Janellah na pakiramdam ko unti-unting nawawala na nga siya ng tuluyan sa akin, kailangan ko na bang ihanda ang sarili ko sa pwedeng mangyari am I ready? Huli akong bumaba ng sasakyan kahit na natataranta at nag papanic I need to ensure my safety first lalo na at may buhay din s aaking sinapupunan.

I slowly walk towards the emergency room dapat hindi na ako magulat sa nadatnan pero iba pa rin pala pag harapharapan mong nakikita Janellah was crying hardly while he was in Spencer arms. They look like a real couple mourning and worried for their child. Hindi ko naatim na lapitan sila feeling ko ako ang kontrabidang kailangan umalis.

I silently walk out without them being notice too. Dahil hindi naman kailangan ang presensya ko doon masaskatan langa ko so why I need to stay if I can run away to it. Namasyal na lang ako sa paligid calming myself nilibot libot ko nag paligid baka sakaling maibsana ng sama ng loob ko.

"oh what are you doing here outside the hospital caroline?" rinig ko ang pamilyra na boses mula sa aking likod kaya naman dagli ko iyong nilingon at tama ako ng hula si Jonellah nga iyon.

"ano bang ginagawa sa hospital, naglalaba?" sarkastikong sagot ko sa kaniya sawa na akong makipagplastikan sa kaniya

"hahahaha, funny you Caroline, hmmm.. so I bet my sister is making a move ha, mukha tama nga ako ng hula she was making a way getting him back, hand aka na ba caroline?" she said in a very sarcastioc tone. Nagpigil lang ako at nagtiiim bagaang sa kaniya I don't want ti have longer conversation to her dahil baka ma stress lang ako inirapan ko na lang siya and make my move, nakakita ako ng isang souvenir shop sa malapit pumasok ako doon at do'n ginugol ang oras. At ng magutom ako I went insode tp unfamiliar resto kumain ako doon nit minding I need this dahil hidni na lang ako ngyaon ang kailangan kumain I have now a thing inside of me needs a lot of care and attention too.

Naisipan kong mag order ng oagkain para sa kanila bago bumalik sa ospital mabilis namang na bigay sa akin ang order ko kaya naman bumalik na ako sa ospital this time I am much more calm and in posture. Dahan-dahan kong tinahak ang way papasok sa ospital I wnet to the nurse section to ask for the name of janellah son.

"ay! ma'am nasa IICU po yung bata malala po yata ang sakit eh" anito nagpaslaamat na lang ako at dimiresto papnta doon. I was nearly on the door of the ICu when I saw Janellah talking on her phone she seems angry hidni niya ako nakita dahil nakatalikod ako.

"what the f**k! leave me f*****g alone! He was not your son! He was spenecer son!" sigaw niya.

Nagulat ako sa narinig nahulog ang dala-dala kong pagkain kasabay noon ang paglingon niyang tila gulat din sa aking prsensya.

"C-caroline?" she said stammering.

"do I hear it clear Janellah?" nanginginig na rin ang labing tanong ko. I was controlling my emotions kahit pa iyak na iyak na ako.

"SUmagot! Tama ba iying narinig ko!" I said while I was approaching him I was already touching her shoulder to speak.

"magsalita ka janellah totoo ba iyon!?" sigaw ko sa kaniya at halos pangapusan ako ng hininga ng umiiyak na tumango siya.

"s-sorry Caroline. It was not my intention to do this but this is the truth anak siya naming ni Spencer" she said. At mula sa kaniyang bibig bumuhos ang masagang luha ko sa mata.

"a-alam niya na ba" tulalang tanong ko s aakniya parehas na kaming nakaupo sa rooftiop ng hospital.

"h-hindi pa hidni ko kayang aminin"

Napapikit ako at kusang tumulo na naman ang mga luhang pilit kong pinipigilan.

"p-paanong nangyari ito janellah? Anong nangyari?"

"sa maniwala ka sa hindi Caroline I have nio intentions of having him inform about my son, hindi namans iguro lingid sa kaalaman mo kung ano kami dati ni spence I was just so brioken when both of our parents cheated pakiramdam ko noon ng dahil doon nagkaroon kami ng barrier sa pagitan naming dalawa. Ntul one day we both forget everything drink all our hearts out lasing na lasing na si Spence noon nang may mangyari sa amin at pagakagising naming ng umaga mommy found out nagalit siya sa akin at mula noon pinagbawalan niya na akong makipag kita kay spence hanggang sa lumipad kami sa ibang bansa na hindi na kami nagkita ni makapag-paalam ay hindi ko na rin nagawa, until I found out I was pregnant litong-lito ako noon mom got suck I was pregnant how can I contact him when tita was give us threat wala akong choice kung hindi makipasalapalaran mag isa I met a guy buong akala ko siya na ang mamahalin ko panghabang buhay at tatangapain niya ang anak ko but it was no good sa umpisa lang maayaos nung bandang huli lumabas din ang tunay niyang ugali I was a battered wife for him lalo na't I can't give what he want I can't give a child he want I don't know pero nangako ako kay spence na sa kaniya lang ako at tutuparin koi yon."

Buong durasyong nagsasalita siya napakinggan ko hindi ko mapigilang hindi sumakit ang aking puso,. Parang ako tinatarak ng maraming punyal sa dibdib.

"k-kaya ko suiyang ibalik sayo basta pangako mo lang janellah na aalagaan mo siya at mahahalin ng buo this time" I said to her, namilog ang mata niya "gagawin mo iyon?"

"yes" I said without hesitation.

"please don't tell him about it lalayo ako at hinding hindi niyo na ako makikita kaya please lang alagaan mo siya ah" huling sabi ko bago tumayo napakapgdesisiyon na ako love is not selfleshness paano ko aangkinin ang taong sa una pa lang ay hindi naman talaga akin.

Umuwi akong tulala inaalala ang bawat masasayang alala sa lugar na lilisanin ko I was having someone in my mind who can help me in running away form here. At alam kong matutulungan niya ako. umiiyak na pinagsawa ko ang mata sa pagtingin sa paligid hidni ko alam kung kalian ako makakabalik sa lugar na ito o kung makakabalik pa nga ba ako? I look at my closet halos lahat naman ng damit ko dito siya ang maybili kaya sa huli napagtanto kong wag na lang iyong kunin. Pinasayahan kong puntahan ang taopmng tutulong sa akin. so I went back to the hospital secretly. Pero hindi ko pa rin mapigilang hindi siya kamustahin kaya naman sumilipa ko doon I saw him wearing a suit and mask habang hawak hawak niya sa kamay ang bata, natutunaw ang puso ko dahil lumalabas ang pagka-ama niya dito. I wipe my tears away as I look at him for the last time. Didiresto na sana ako paalis ng may pamilyar na lalaking pumasok sa loob I think it was one of his friends. bahagya pang naiwanan ang pintong bukas.

"dude, tama nga ang hinala mo your marriage with caroline have not yet been approved I checked your status hanngang ngayon single ka pa rin!" balita nito sa kaniya. Para akong pinagsakluiban ng langit at lupa na hidni ko na nakayanan pang marinig ang iba dali-dali na lang akong umalis sa lugar na iyon.

I knock on familiar clinic kaagad na man iyin binuksan.

"Caroline!" gulat na ani nito. "oh my gossshhh anong nangyari sssshhhhh... please calm donw masama yan sa baby mo" aniya.

"help me Brie tulungan mo akong makaalis sa lugar na ito" ani ko.

Inalalayan nito akong paasok sa clinic hidnis iya tumigil sa pagpapatahan sa akin I was crying the whole time I ws talking to her nakita ko ang pagkagulat at pagkainis niya sa sinabi ko.

"don't worry Car I will help you I can pull some string off to get you oyt of here, kelan mob a gusto?" aniya.

"p-pwede bang ngayon na?" and it ws like that in that moment I run away to that place. I leave all along behind, ni isang bagay wala akong dinala tanging ang suot ko lang na damit Isang provate chopper ang sinakyan naming ni Brie. She help wala akong ginawa kundi umiyak habang nasabyahe kami hindi niya ako pinabayaan ng makarating kami ng manila I was being cared in her condo unit for three days pinakain niya ako pinagpahinga pinilit kong maging matatag dahil ito ang desiyson ko. wala akong dalang passport I never knew she can pulled a string on that too napagawaan niya ako ng pekeng passport I was now branded as Carleene Park a Korean citizen he even do a make over for me making me like a real Korean she kend me my passport my hpuse their and even the work I will have lubos nag pasasalamat k okay brie dahil nakilala ko siya I owe her everything for my new life in korea. I ws praying and hoping I can find my peace of mind there ayoko ng gulo kung maaari lang I want him to be happy for his first love na bumalik para sa kaniya, sila naman talaga ang dapat at ako isa lang ako sa mga taong dumaan sa buhay niya pero hindi ibig sabihin noon meant to be na kami, pinagtagpo lang kami pero never pinagtadhanan siguro way na rin ito ni Lord para magising ako sa isang pangarap na hindi naman dapat para sa akin maybe he got a bigger plan for me much better plan and a much best thing for me.

I don't want to be the toxic in their love story they both suffer a lot and I think this time eto na yung right timing for them kaakibat ng pagmamahala ang masakatan we all need to do sacrifice. In order fo us to survive. At masasabi kong makaksurvive din ako dito pain lang to I cans urpass this lalo na't hindi ako nag iisa I have someone with me growing in me at alam kong akin ng buong buo, akin ng walang kahati akin na sigurado akong akin lang. andthat is whats the matters most. Tgis baby is nevera mistake a baby is a blessing kaya anak kapit ka lang kay mama, mama will do anything for you magiging masaya tayo kahit tayo lang I promise you that,. sabay himas ko sa tyan kong may munting umbok na,

"mag-iingt ka doon car ha. Don't worry pagmanganganak ka na I will be there okay?'

"okay thank you very much Brie"

'sssshhhhh stop crying okay kaya mo to! Nandito lang ako hmmm..." tumango tango ako at isnag mahigpit na yakapa ang binigay niya sa akin bago ako tuluyang pumasok sa eroplano.

"this is it good bye for good philippines, korea please be good to me" piping dasal ko.

"jigeum hangug-eissneun anaunseo"

Bati mula sa lenggwaheng koreano na nagsasabing nandito na ako for real sa Korea!

"Oppa gangnam style........" I murmur as I read the address of my condo unit located at Gangnam district.

"this is it for real caroline aja! Fighting!" inayos ko ang aking bangs habang naglalakad I wear a surgical mask hmmm..ang lakas maka KPOP ang peg anu ba baka dito na ako ma discover think positive Car,.

"jungkook, bts, lee min ho mga oppa here I come, nampyeon!" I smiled so brightly as I went out finally seeing the beautiful Korea, the land of the morning calm. Kaya Caroline Kumalma ka malayo ka na sa kaniya he can't find you Korean ka na day! Kaya relax. And enjoy the ride.

empressJIA