•Eychan•
Umuulan na at malapit nang ituro ng maliit na kamay ng aking relo ang numerong onse at ang malaki naman ay nagpahinga sa numerong siyam. Kumuha ako ng unan na nasa ibabaw ng aking traveling bag at humiga na.
Hindi ko alam kung matutuloy ba iyong sinabi ni Thunder kanina dahil wala naman ito ngayon. Kahit nahihiya at kinakabahan ako ay hindi pa rin naman mawawala ang pananabik dahil sa sinabi ni Thunder.
Dahil sa may kalakasan ang ulan ang iba naming kasamahan ay sa bus na natutulog. Ipipikit ko na sana ang aking mga mata nang marinig ko ang boses ni Thunder sa labas na tinatawag ako. Mabilis na tumibok ang aking puso kaya napahawak ako roon bago tumayo at binuksan ang pintuan.
"What are you doing, Thunder? Bakit ka ba nagpapaulan d'yan? Pumasok ka nga rito—"
"Eychan, let's g
