พริมรดาตื่นมาในช่วงเช้ามืด ก่อนจะขยับตัวแล้วพบว่ามีร่างสูงกอดเธอเอาไว้ด้วยสภาพที่เปลือยเปล่าทั้งคู่ เธอจึงร้องไห้เงียบ ๆ แล้วพยายามขยับตัวเบา ๆ ออกจากอ้อมกอดของเขา เพราะนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน ตอนนี้เธอก็คงไม่ต่างอะไรกับคู่นอนของเขาทุกคนสินะ เพิ่งมีอะไรกับอริสราแท้ ๆ แต่เขากลับมาย่ำยีเธอต่อ
“อืม~ จะไปไหนคะ นอนต่อเถอะนะยังไม่สว่างเลย” ฟาเบียนรู้สึกตัวตื่นขึ้นก็บอกพริมรดาพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น
“ปล่อยค่ะ นี่เช้าแล้วนะคะ พี่แมทได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วเชิญกลับไปได้แล้วค่ะ” พริมรดาบอกพร้อมกับบิดตัวออกจากอ้อมกอด
“ไม่เอา พี่ยังอยากนอนกอดเมียอยู่เลย” ฟาเบียนพูดพร้อมกับจูบที่ไหล่นวลเนียน
“ปล่อยค่ะ อย่ามาพูดมั่ว ๆ นะ ใครเป็นเมียพี่”
“พริมไงคะ หรือจะปฏิเสธ เมื่อคืนยังเอากันอยู่เลย” ฟาเบียนเอ่ยเสียงเย้า
“หยุดนะคะ ถ้าแค่ครั้งเดียวพี่นับเป็นเมียผู้หญิงทุกคนก็คงเป็นเหมือนกัน ในสายตาพี่พริมก
