Kaç saniye, belki dakika öyle kaldık bilmiyorum. Hiçlikteymişim gibi, aynada yansıyan görüntümüze gözümü kırpmadan baktım sadece. Onun rahatlığı, kasılmış bedenimi daha da sıktı. Dediklerini düşünebilecek fırsatı daha yeni bulmuşken onların gerçekliği altında ezildim. Geçmişle ilgili dedikleri doğruydu, acıydı. Peki geleceğimi karartmasına izin verecek miydim?
“Ben her şeye rağmen mutlu olacağım tamam mı? Hepiniz göreceksiniz! Hepiniz bana yaptıklarınızın hesabını vereceksiniz! Sadece sen değil, beni bu hale getiren herkes hesap verecek”
Önce belime sarılan kolları gevşedi, sonra tamamen benden uzaklaştığında rahatça nefes alabilmiştim. Anıl ise kendini anında yatağa bırakmış, hissiz bir şekilde tavanı izlemeye başlamıştı. “Ben sana ne yaptım, söylesene…niye inatla canımı yakmaya çalışı
