CHAPTER 47

1848 Words

Nag-aayos na ako ngayon ng mga dadalhin ko pauwi. Sinamahan ako ni Sir Spencer mag-groceries kahapon para raw dadalhin namin sa bahay at nakakahiya nga dahil siya na rin ang nagbayad. "Aalis ka na ba, Chan?" "Oo, Mir. Ito naman kung makatingin sa akin ay parang isang taon akong mawawala. Dalawang araw lang kami ro'n ha!" Natatawa ako sa kaniya dahil kanina pa talaga siya simangot nang simangot sa akin. “Ingat kayo ni Kuya. Grabe, who would’ve thought na after ilang years of working aalis pala si Kuya for good?” Napahinga na lang kaming dalawa nang malalim. Naalala ko na naman tuloy ang inalok sa akin ni Sir Spencer. Hindi ko sumagot noong tinanong niya ‘yon sa akin at naiintindihan niya naman daw ako. Binigyan niya ako ng oras para makapag-isip. Napangiti naman ako. “Gano’n talaga s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD