Kumawala na siya sa pagkakayakap sa akin at ngumiti. “Ace is struggling right now, pero mas pinili ko ang sarili ko by not telling you the truth, Chan. I hope he can forgive me…”
“Mabait si Sir Ace kaya alam kong mapapatawad ka rin niya, Sir.” Inayos ko na ang bag ko pati na rin ang sarili ko dahil hindi ako sasama kay Sir Spencer.
“Thank you, Chan. Thank you that you made me feel alive again after meeting you for a while. Well, gano’n talaga siguro no, you meet various people for certain reasons. And you’re one of that.”
Napangiti na lang din ako kay Sir Spencer sabay tapik sa kaniya. “Thank you rin po, Sir.”
“Go ahead…sana maging masaya na kayong dalawa ni Ace. Always remember that I’m always here para sa inyong dalawa.”
Sa huling pagkakataon, niyakap ko nang mahigpit si Sir Spencer
