Chapter 7
1179 Words
Ayla's POV
Dalawang buwan na Ang nakalipas simula ng mamatay si nanay at Ang pagtira ko sa mansyon ng mga Yildirim.
Noong nakaraang linggo tinulungan ako ni ma'am Zehra na makapag enroll sa Martinez University. At malaking pasalamat ko na hindi kami nahirapan sa pag proseso ng aking papeles.
"Magandang umaga Ayla. Aalis na ba tayo hija?" Tanong ni manong Carding sa akin.
"Opo manong." Sagot ko sa kanya.
Si manong Carding ang itinalaga ni ma'am Zehra na maghatid at sundo sa akin sa paaralan. Ayaw Kasi ako nitong mag commute dahil may driver Naman.
Ang MU ay walang pormal na uniporme.
"Good luck sa unang pasukan mo, hija."
"Maraming salamat po, manong."
"Nasa anong taon kana ba, Ayla?"
"First-year po. Hindi ko Po kasi natapos Yung first semester sa dati Kong skol."
"Ang swerte ng mga magulang mo na may anak silang tulad mo. Bukod sa maganda at masipag, mayroon pang pangarap sa buhay." Pahayag niya.
Ngumiti na Lang ako Kay manong.
Naalala ko Naman si inay.
Simula bata ako Hindi ko nakilala ang aking ama. Ayon Kay nanay at tiya namatay daw ito bago ako ipinanganak.
"Ayla, nandito na tayo." Sabi ni manong.
"Maraming salamat po sa paghatid." Sabi ko sa kanya at lumabas ng sasakyan.
Pagkababa ko salubong sa akin ang mga mamahaling sasakyan na nakaparada dito sa parking lot. May mga mag-aaral din na naglalakad sa hallway.
Kinuha ko ang aking schedule at tiningnan Ang una Kong subject sa araw na Ito.
Pumunta ako sa Department ng Education at hinanap ang room namin.
"Excuse me miss, May I ask where is the room of BSEDSOC 1-A.?" Pagtatanong ko sa isang babae na naka upo sa gilid ng hallway na parang may hinihintay.
"Nasa 2nd floor right side. Yung room na una mong makikita." Sagot nito sa akin.
"Thank you" pasasalamat ko at umalis.
Pagkadating ko sa room namin marami ng tao.
Nag desisyon akong umupo sa gilid malapit sa bintana.
Nahihiya Kasi akong lumapit sa iba dahil Wala Naman akong kakilala dito.
Pagkalipas ng ilang minuto may lumapit at umupo sa aking tabi.
"Hi, pede bang dito na Lang ako uupo sa tabi mo?" Tanong Niya.
Tumango na Lang ako sa kanya at ngumiti.
"Ako nga pala si Jayrin Guidote. Ikaw?"
"Ayla Manabang."
"Pure Filipino?"
"Oo, ikaw?" Tanong ko.
"Really pure ka? Mukhang Hindi. Akala ko nga kanina Fil-am ka or what. Kasi Ang ganda² mo atsaka Yung kulay ng Mata mo kulay brown. Matangos ang ilong mo at Yung lips mo manipis at mapula. Natural ba 'yan?"
Nahihiya aking tumango sa kanya.
"Wow, siguro sa mga ancestors mo iyan namana."
"Siguro." Kibit balikat Kong Sabi.
"Ako Pure Filipino din." Ngiting Sabi nito sa akin.
"Friends na tayo simula ngayon, hah." Dagdag pa nito.
"Sure" masaya Kong Sabi sa kanya.
Medyo nabawasan din Ang aking kaba dahil maykakilala na ako.
"Alam mo bang dito din nag-aaral ang nakababatang anak ng may-ari ng paaralang ito? Ahead lang nga siya sa atin ng 1 year at sa pagkaka-alam ko nasa Business Management Department siya."
"Ano ba Ang pangalan?" Tanong ko.
"Eylul. Eylul Herrer."
Napakunot-noo ako at napabaling sa kanya.
"Herrer?"pagtatanong ko.
"Alam kong nagtataka ka. Yung school Kasi natin ay nasa mama niya Ito. Isang Martinez Ang mama niya, si ma'am Olga." Pagpapaliwanag ni Jayrin sa akin.
"Ah Kaya pala."napatango Kong Sabi.
Naputol Ang pag-uusap namin ng biglang pumasok ang guro namin.
"Good morning everyone!"
"Good morning ma'am." Pabalik na bati namin sa kanya.
"How are you, students? Did you have a good vacation this summer?" Tanong ni ma'am.
Nag-simulang mag-ingay ang aking mga kaklase.
"It seems that every one of you ay nagkaroon ng magandang bakasyon. So before we start our day. May I ask everyone to pls. Stand up and who could pls. volunteer to lead the prayer?" Ma'am asks.
Biglang tumahimik Ang room.
"Anyone pls."
Nagtinginan kami ni Jayrin at iyon din ang ginawa ng iba.
"Ako na lang ma'am." Pagvolunteer na sabi ng Isa naming lalaking kaklase.
Nang matapos ang prayer pina-upo kami ni ma'am at may sinabi siyang importante sa Amin about rules na kailangan naming sundin pag nasa room kami.
"Pls. Students always observe your behaviors during class hours and of course kapag nasa loob kayo ng campus. Remember you take an education course and in the future, you will be the educator of the next youth and you must serve as their role model. Huwag kayong sumali sa gulo if ever na may ma encounter kayo dito sa campus." Pahayag ni ma'am.
After that ma'am Benetiz introduces and gives us information about our subject to her.
Ali's POV
" Bakit Kasi mga 1 pm pa Yung flight natin?"
"Stop complaining, idiot" Zeki's said.
"What's your problem with our flight, Akane?" Sage asks.
"Our flight will take almost 12 hours before we reach the Philippines and madaling araw na tayo dadating doon." Akane's said.
"Don't come with us if you don't want Akane," I said to him.
"I can't stay here without you, guys." He said while pouting.
"Tsk, stop your childishness, asshole. Nakakasuka ka." Zeki said while looking at him sharply.
"Sumbong kita lay tita Ayami, insan. Palagi mo akong inaaway."
"It's already 11:30 get your ass up, everyone. We need to go now to the airport if you don't want to miss our flight." I said at them and head my way to the Black Mercedes that is parking in front of my condo. We're going to use one car.
I had already given Mom a call earlier and she was excited to know my news for her.
"Gunaydin, master." The driver greets me and opens the door.
"Gunaydin." I said.
"Gunaydin, Mr. Bulut." Akane greets him.
"Don't shout, asshole." Zeki said at him.
"Don't be so KJ, insan. This will be our last day to greet Mr. Bulut a good morning."
"Shut up. You always make me annoyed, moron."
"Because I'm your cousin."
"You two. Pls. Get inside now. The time is running." I said at them.
Sumunod silang pumasok Kay Sage.
"Huwag mo na kayong magulo. It will be a long travel for us."
Tumango si Akane at binalingan ng nakaka-asar na tingin si Zeki.
When we reach the airport we wait for how many minutes until the time of our flight.
"hoşça kal (Goodbye), Istanbul." Akane whispered before stepping inside the Airplane.
"This will be our first time to ride here." He excitedly adds that we make face.
"Tsk, because this is what you want." Zeki said.
"Gusto ko Kasi ma experience ito insan. Atsaka pumayag naman si Tito at tita na huwag tayong gumamit ng private helipad."
"What did I say earlier, Akane?" I ask him
Nag pout at tumahimik na Lang ito sa tabi.
I massage my temple and closed my eyes. I need some rest right now.
Hindi Kasi ako makatulog ng maayos simula pa noong nakaraang araw. Those nightmares are still hunting at me. Mas lalo pa itong lumala these past nights. I can't understand what's happening to me.
I think I need to see our family doctor when I get home.
- Writer
