Capture my HEART

PART TWENTY

LIA POV:

One week had fast after ng pag-stay ni Margie sa condo ko. I ordered one of my trusted bodyguard to follow Margie everywhere and report to me. I also ordered my three P.I`s to stop investigating her. It`s useless to investigate her bcoz i decided not to believe everything if margie herself isn`t the one to tell me. Alam kong masasaktan ako pagdating ng panahon. Handa akong masaktan para sa kanya, kung kinakailangan. Mapadama ko lang sa kanya na mahal ko sya, wala nang atrasan to sobrang mahal ko na sya para lumayo pa sa kanya. Andito ako ngayon kila Ley at nakikipag-laro kay Xiene.

Tita, you`re not listening to me! Nagtatampo nyang sabi sa akin. Napangiti ako ng tipid sa kanya at napakamot sa noo ko. Napatingin na rin ako kay Ley na naka-upo sa couch habang nagbabasa.

Baby! Tita Thinks a lot about school and business. Nang-aasar na sabi ni Ley kay Xiene pero sa akin nakatingin ng makahulugan. Napabuntong hininga na lang ako. Agad nabaling ang tingin ko kay Xiene ng tumayo sya sa pakakaupo nya sa carpeted floor.

Where are you going baby Xiene? Nagtataka kung tanong sa kanya, dahil nag-utos na rin sya sa yaya nya na iligpit ang mga toy at books na ginamit namin kanina lang.

I`m going to Tita Sue in the entertainment room. I will play with her. Nagtatampo pa ring sagot ni Xiene kaya naman napangiti na lang ako. Ayaw talaga nya na wala sa kanya ang atensyon ng tao kapag sya ang kasama. May pinagmanahan talaga hahahaha!

Why? baby i can play with you naman ah? Kunyaring nagtatampo kong sabi sa kanya.

You are many things to do about school and business, i dont want to disturb you. napanganga na lang ako sa sagot ni Xiene bata ba talaga ito.

Ley yung totoo ilang taon na ang anak nyo. My god parang di three year old eh! Problematic kong tanong kay Ley! Natawa na lang si Ley at tinap ang balikat ko saka nagtuoy sa pg-akyat sa room nila ni Loriene. Alam ko naman na naghihinala o baka may alam na si Ley sa kung sino ang iniisip ko. Si Ley pa walang nakakalusot sa kanya.

Ley anu ba ibaba mo ako! Nagulat ako sa narinig kong sigaw ni Loriene. Pagtingin ko sa may bandang hagdan ay nakita ko si Ley na pababa habang buhat si Loriene. Peste talaga tong si Ley sinsadya nyang ingitin ako.

Don`t be naughty, we will fall. Nakangiti ng matamis si Ley at nakatingin kay Loriene. (Ako kaya when mangyayari sa akin yan.) Napabuntong hininga na lang ako sa naiisip ko.

Lia Let eat Lunch! Aya ni Loriene di ko namalayan na nakababa na sila at nasa dining area na sila. Napa-iling na lang ako. ( Ito ba talaga ang nagagawa ng Love sa tao nawawala sa focus sa kakaisip.) Kilangan ko na talaga gumawa ng way para matapos na tong mga iniisip ko. Pagkatapos kumain ay nagpaalam na ako sa kanila may gagawin kasi ako. Nakarating na ako sa pupuntahan ko minamatyagan ko lang sya sa di kalayuan. Kilangan ko syang sundan para matapos na ang lahat. Paglabas nya sa building ay sumakay sya sa kotse nya sinundan ko naman agad ito. Ibang kotse ang gamit ko para di ako mahalata. Napansin ata nya na may sumusunod sa kanya bigla kasi ang liko nya sa entersection. kaya di ko na sya sinundan trinack ko na lang ang daan na dadaanan nya at kung saan sya pupunta. Saka nagpatuloy sa pagsunod sa kanya sa ibang way. Tinawagan ko rin ang isa sa body guard ko para magdala ng ibang kotse para di ako mahalata. Alam kong napansin napansin na nya ang kotse ko at pati plate no. ko alam kong nakabisado na nya. Madali nyang makabisado ang mga bagay-bagay sa paligid nya kahit isang beses pa lang nya nakikita. Natanaw ko na ang bodyguard ko sa sa isang stablishment na nakaparada agad kong inihinto sa tapat nya ang kotse ko Bumaba agad ako sa kotse saka ibinigay sa kanya ang susi sabay ng pag-abot nya ng susi ng car na dala nya.

Sige po boss una po ako. Magalang na pagpapaalam ng bodyguard ko sa akin. Tumango lang ako at saka sumakay sa kotse binuksan ko agad ang tracking device at saka trinack ang kotse nya.Teka bakit sa isang psychiatric hospital sya huminto. Pumunta agad ako dun malapit na lang kung saan ako naroon 30 min. drive na lang yun. kaya naman binilisan ko ang pagpapaandar ng kotse. After 25min. nakarating na ako nagpark lang ako sa isang gilid na medyo tago. Di nya agad ako mapapansin kapag lumbas sya. Buti na lang nag-utos din ako sa body guard ko na bilhan ako ng food. Alas singko ng ng hapon di pa rin sya nalabas ng hospital anu ang ginagawa nya ng ganun katagal sa loob ng hospital. Hatinggabi na pero di pa rin sya nalabas sa hospital kaya naman tinawagan ko ang trusted bodyguard ko na inasign kong sumunod sa kanya baka kasi naka-uwi na at nakatunog na may sumusunod sa kanya.

Hello asan sya? Agad kong tanong pagkasagot ng tawag.

Nasa psychiatric hospital po sya boss. Agad na sagot ng bodyguard ko. Napakunot ang noo ko so ibig sabihin talagang andito sya. Anong ginagawa nya dito ng ganito katagal.

Are you sure na di ka nalusutan? Paninigurado kong tanong sa kanya.

Yes! boss actually boss andito din ako sa loob ng hospital magsend po ako sayo ng pics o kaya boss magvideo call kahit saglit lang. So talagang andito sya bakit sobrang tagal naman nya magpacheck up.May di pa ba ako nalalaman tungkol sa kanya.

Okay sige magvideo call tayo para masigurado kung andyan nga sya at di ka nalusutan. Seryoso kong sagot sa kanya, napabuntong hininga na lang ako nang magpaalam sa akin ang B.G ko at saka tumawag para sa video call.

Ayan sya boss naka-hospital gown na sya boss at na narinig kong pag-uusap nila kanina ng doctor mag-stay sya rito ng isang linggo. Pahayag nya habang nakaharap ang camera kay Margie. Yes! si Margie ang sinusundan ko kanina pa. Parang may lalim syang iniisip di kasi sya aware sa paligid nya. Naka-upo sya sa bed nakaside view sa camera at nakayuko ng konti ang kanyang ulo sa mga tuhod nya.

Anu pa ang narinig mo bakit daw kilangan nyang magpaconfine dyan? may pag-aalala kong tanong sa B.G ko.

Wala na boss eh! pasinsya na po! May kaba nyang sagot sa akin. Napabuntong hininga na lang ako at saka napatango na lang sa kanya at saka nagbilin ng mga dapat nyang gawin. Pagkababa ng tawag ay napasabunot na lang ako sa buhok sa sobrang frostration. Pagkatapos ko magpakalma ay saka ko pinaandar ang kotse ko paalis sa hospital. Bakit kilangan ni Margie magpa-admit sa mental institution. Naguguluhang tanong ko sa sarili ko.