พี่ผัวสังเวยสวาท

หื่น

ตอน หื่น

อากาศยามสายของกลางฤดูร้อนในเดือนเมษายนช่างอบอ้าวและเหนียวเหนอะหนะ เสียงพัดลมเพดานตัวเก่าหมุนตียุงดังหึ่งๆ อยู่กลางห้องรับแขก

ฉันกำลังนั่งพับผ้าอ้อมเด็กกองโตอยู่บนพื้นไม้กระดานขัดมัน หยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ซึมผุดขึ้นตามไรผมและร่องอกจนเสื้อคอกระเช้าสีฟ้าอ่อนที่ฉันสวมใส่เปียกชุ่มแนบสนิทไปกับผิวเนื้อ เผยให้เห็นรอยนูนของทรวงอกอวบใหญ่ที่คัดเต่งจน ตึงผ้าอย่างชัดเจน กางเกงขาสั้นสีดำเนื้อนิ่มรัดรึงบั้นท้ายและต้นขาอวบสล้างของฉันไว้ทุกสัดส่วนยามที่ฉันนั่งพับเพียบอยู่บนพื้น

เสียงฝีเท้าหนักๆ เดินลงมาจากบันไดไม้ชั้นสอง พี่ชัยปรากฏตัวขึ้นในสภาพที่สวมเพียงกางเกงขาสั้นสีทึบตัวเดียว ไม่สวมเสื้อท่อนบน เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อหน้าอกและหน้าท้องที่อัดแน่นจากการทำงานหนักและออกกำลังกายในเรือนจำ ผิวของเขาคล้ำกร้านแดด รอยสักลายมังกรพาดผ่านหัวไหล่หนาเลื้อยลงมาถึงแผ่นหลังดูน่าเกรงขามและดิบเถื่อนในเวลาเดียวกัน เขายกมือขึ้นเสยผมที่ปรกหน้า รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นทันทีเมื่อสายตาของเขาปะทะเข้ากับร่างอวบอัดของฉันที่กำลังนั่งพับผ้าอยู่เบื้องล่าง

"ทำอะไรอยู่ล่ะน้องสะใภ้ ขยันจังนะ ไอ้กฤตมันโชคดีจริงๆ ที่ได้เมียทั้งสวยทั้งหุ่นน่าฟัดขนาดนี้" น้ำเสียงห้าวทุ้มและแหบพร่าของพี่ชัยดังขึ้นพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาใกล้

ฉันสะดุ้งสุดตัว รีบยกมือขึ้นดึงคอเสื้อคอกระเช้าให้สูงขึ้นเพื่อปกปิดเนินเนื้อขาวโพลนที่ล้นทะลัก "พับผ้าอ้อมให้หลานอยู่ค่ะ พี่ชัยหิวหรือยังคะ ฉันอุ่นแกงเผ็ดไก่ไว้ให้ในครัวแล้ว ไปตักทานได้เลยนะคะ"

ฉันตอบโดยพยายามก้มหน้ามองแต่ผ้าอ้อม ไม่กล้าสบตากับผู้ชายอันตรายคนนี้

"ยังไม่หิวข้าวหรอก หิวอย่างอื่นมากกว่า" เขาตอบเสียงกลั้วหัวเราะในลำคอแล้วทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาวที่อยู่ห่างจากฉันไปเพียงไม่กี่ก้าว

ฉันลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาคมกริบและหยาบโลนของเขากวาดมองไล่ตั้งแต่ลำคอระหงส์ ลงมาที่เนินอกที่เบียดชิดกันจนเกิดร่องลึก ไปจนถึงสะโพกผายกว้างและบั้นท้ายงอนงามที่นั่งทับส้นเท้าอยู่ เขามองราวกับจะใช้สายตานั้นลอกคราบเสื้อผ้าของฉันออกทีละชิ้น ความรู้สึกอึดอัดและหวาดกลัวเริ่มปกคลุมไปทั่วทั้งห้องรับแขก

"อุแว้ อุแว้"

เสียงสวรรค์ทรงโปรดดังขึ้นจากเปลญวนที่ผูกไว้มุมห้อง น้องแฝดตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหิวและส่งเสียงร้องประสานกัน ฉันรีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สะโพกอวบเด้งสั่นไหวเล็กน้อยตามจังหวะการลุก ฉันเดินตรงไปอุ้มลูกชายทั้งสองคนขึ้นมาแนบอก

สัญชาตญาณความเป็นแม่ทำให้ฉันลืมความระแวดระวังไปชั่วขณะ ฉันทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดี่ยวที่อยู่เยื้องกับพี่ชัย ถลกเสื้อคอกระเช้าขึ้นไปกองไว้บนไหล่มน เผยให้เห็นเต้านมขนาดมหึมาขาวผ่องที่เต็มไปด้วยน้ำนมแม่จนปลายยอดถันชี้ชูชันออกมาสู่สายตาคนภายนอก

ฉันประคองศีรษะลูกน้อยทั้งสองให้เข้าหาจุกนมสีชมพูเข้ม ลูกแฝดอ้าปากงับและดูดดื่มอย่างตะกละตะกลาม เสียงจ๊วบจ๊าบของการดูดนมดังสะท้อนในห้องรับแขกที่เงียบสงัดแข่งกับเสียงพัดลมเพดาน

ในจังหวะนั้นเอง ฉันเงยหน้าขึ้นและบังเอิญสบตาเข้ากับพี่ชัยอย่างจัง เขากำลังนั่งเอนหลังพิงพนักโซฟา สองขากางออกกว้าง มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงขาสั้นแล้วขยับไปมาเบาๆ แต่สิ่งที่ทำให้ความรู้สึกหวาดหวั่นและสยิวซ่านแล่นแปล๊บเข้ามาในหัวใจของฉันคือสายตาของเขา

ดวงตาของอดีตนักโทษคดีข่มขืนเบิกกว้างและแดงก่ำ เขากลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อกใหญ่ สายตาของเขาไม่ได้มองที่ใบหน้าของฉัน แต่มันจับจ้องเขม็งไปที่เต้านมขาวๆ อวบใหญ่ของฉันที่ลูกกำลังดูดกินอยู่อย่างหิวกระหาย เขามองรอยแยกของริมฝีปากลูกที่ประกบเข้ากับยอดถันของฉัน มองหยดน้ำนมสีขาวขุ่นที่ซึมเลอะมุมปากของเด็กน้อยและไหลย้อยลงมาตามเนินอกขาวเนียนอย่างไม่วางตา มือก็แอบชักว่าวผ่านกระเป๋ากางเกงที่ล้วงเข้าไปอย่างไม่อายดิฉันแม้แต่น้อย

ลมหายใจของพี่ชัยเริ่มหอบถี่ขึ้นและหนักหน่วงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หน้าอกแกร่งของเขากระเพื่อมขึ้นลง สายตาหยาบโลนนั้นเต็มไปด้วยตัณหาราวกับมีมือที่มองไม่เห็นกำลังเอื้อมมาลูบไล้และขยำเฟ้นเต้านมของฉันอย่างรุนแรง ฉันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วทั้งใบหน้า ลำคอ และหน้าอก ความอายผสมปนเปไปกับความรู้สึกแปลกประหลาดที่ถูกชายแปลกหน้าจ้องมองเรือนร่างในยามที่เปล่าเปลือยที่สุด

"น้ำนมเยอะดีนี่ ท่าทางจะหวานน่าดูนะ" พี่ชัยเอ่ยขึ้นมาลอยๆ ด้วยน้ำเสียงกระเส่าแหบพร่าจนน่าขนลุก มือกำกระตุกอยู่ในกางเกงจนแท่งเอ็นโด่

ฉันเห็นแล้วหน้าแดงซ่านด้วยความอับอาย รีบใช้มืออีกข้างดึงชายเสื้อลงมาปิดบังส่วนที่เหลือของเต้านมให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

"เด็กๆ กินจุน่ะค่ะ เลยต้องให้นมบ่อย" ฉันตอบเสียงสั่นตะกุกตะกัก

"เด็กมันก็กินตามประสาเด็กนั่นแหละ แต่ผู้ใหญ่อย่างพี่เห็นแล้วมันอดอิจฉาหลานไม่ได้เลยว่ะ อยากรู้จริงๆ ว่ารสชาติน้ำนมจากเต้าขาวๆ อวบๆ แบบนี้มันจะหวานหอมแค่ไหน"

พี่ชัยพูดจาแทะโลมอย่างโจ่งแจ้งพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเองอย่างน่ารังเกียจ เขาขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนเป้ากางเกงชี้หน้าดิฉัน ความใหญ่โตของร่างกายเขาบดบังแสงสว่างจากหน้าต่างจนเกิดเป็นเงามืดทาบทับลงมาบนร่างของฉันและลูกน้อยที่กำลังดูดนมอยู่ แท่งลำของเขาแค่มองผ่านกางเกงก็รู้เลยว่าขนาดมันทั้งยาวทั้งใหญ่กว่าสามีของฉันมากโข

แปะ! ๆ ๆ

เขาเดินก้าวช้าๆ เข้ามาใกล้จนฉันได้กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวโชยมาปะทะจมูก พี่ชัยชะโงกหน้าลงมามองดูหลานที่กำลังดูดนมอย่างใกล้ชิด ใบหน้าคร้ามคมของเขาอยู่ห่างจากเนินอกขาวโพลนของฉันเพียงไม่กี่คืบ ลมหายใจร้อนๆ ของเขารินรดลงบนผิวเนื้อนวลเนียนของฉันจนฉันขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"กินให้อิ่มนะไอ้หนู เหลือน้ำนมหวานๆ ไว้ให้ลุงลองชิมบ้างล่ะ"

เขาพูดกลั้วหัวเราะหึๆ ในลำคอก่อนจะโน้มตัวลงมาสูดดมกลิ่นหอมของแป้งเด็กและกลิ่นกายนางฟ้าของฉันเข้าปอดลึกๆ แล้วเดินผิวปากออกไปทางประตูหน้าบ้าน ทิ้งให้ฉันนั่งตัวสั่นสะท้านอยู่บนโซฟาด้วยความรู้สึกหวาดหวั่นและอับอายอย่างที่สุด

ฉันก้มลงมองเต้านมของตัวเองที่ลูกยังคงดูดกินอยู่ ความรู้สึกผิดบาปเริ่มก่อตัวขึ้นในส่วนลึกของจิตใจ ทำไมร่างกายของฉันถึงต้องมีปฏิกิริยากับคำพูดและสายตาหยาบโลนของพี่ผัวคนนี้ด้วย

ทำไมยอดถันที่ลูกชายอมอยู่ถึงได้แข็งขึงสู้สายตาของเขาขึ้นมาแบบนั้น ฉันพยายามสลัดความคิดบ้าๆ พวกนี้ออกไปจากหัว พยายามเตือนสติตัวเองว่าฉันเป็นภรรยาของกฤตและเป็นแม่ของลูก แต่ภาพสายตาที่หิวกระหายและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของพี่ชัยก็ยังคงฝังแน่นและตามหลอกหลอนฉันจนอกสั่นขวัญแขวนไปตลอดทั้งวัน