บทที่2 ห้ามรู้สึกดี Nc ม่มีชื่อ
1902 Words
บทที่2 ห้ามรู้สึกดี Nc
ริมฝีปากที่ประทับลงมาอย่างฉับพลันทำให้เซนแทบขาดอากาศหายใจ สมองส่วนเหตุผลสั่งการให้ปฏิเสธ ทว่าร่างกายกลับทรยศโดยตอบรับจูบนั้นอย่างเร่าร้อนรุนแรง
ทว่า... จอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ในห้องก็สว่างวาบขึ้น พร้อมฉายภาพเคลื่อนไหวของหญิงสาวที่กำลังจูบเขาอยู่ ภาพวิดีโอคือลูนาที่กำลังนั่งคร่อมอยู่บนตักของเซนในมุมมองที่ชัดเจน
"ดูในจอประกอบไปนะคะ คุณจะได้รู้ว่าต้องทำยังไง"
ลูนาผละริมฝีปากออกเพียงเล็กน้อยเพื่อให้มีช่องว่างสำหรับพูด แล้วทาบริมฝีปากลงอีกครั้งอย่างเนิบนาบ
คำพูดของลูนาเหมือนสะกิดให้เซนหลุดจากภวังค์แห่งความสับสน เขายอมจำนนต่อแรงยั่วยวนตรงหน้าและตอบสนองจูบเธออย่างไม่ลังเล จูบที่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่ปะทุ
"อืม...แบบนั้นแหละค่ะ"
ทั้งคู่จูบกันอย่างนัวเนีย ร้อนแรงจนน่าตกใจ ลูนารู้สึกได้ถึงพลังเร่าร้อนที่พวยพุ่งออกมาจากเซนอย่างแท้จริง มันไม่ใช่แค่การแสดงตามบทบาท แต่ชายตรงหน้ากำลังกระทำออกมาจากสัญชาตญาณทางเพศที่ไม่อาจซ่อนได้ ความดุดันนี้ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจมาก
"อื้อ...พอก่อนค่ะ" ลูนาผลักแผงอกเซนเบา ๆ พร้อมหยุดจูบลงในที่สุด
เซนถึงกับหยุดชะงัก อารมณ์ที่พุ่งโชนจนแทบต้านทานไม่ไหวถูกระงับกะทันหัน ดวงตาของเขาฉายแววปรารถนาท่วมท้น
"ทำไม" เขาถามสั้น ๆ เสียงแหบพร่า
ลูนากลับมาสบตากับเขาอีกครั้ง ในดวงตาคู่คมของเธอมีความจริงจังที่เข้ามาแทนที่ความเย้ายวนเมื่อครู่
"จำไว้ว่าเมื่อเราทำเรื่องนี้... คุณห้ามคิดถึงความรู้สึกอื่นใด..." เธอกดเสียงต่ำแล้วพูดต่อ
" คุณทำจริงได้...แต่ห้ามรู้สึกดีกับฉัน...และที่สำคัญที่สุด...ห้ามรักฉัน"
ประโยคคำสั่งที่เด็ดขาดนั้นทำให้อารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นของเซนถูกแช่แข็งในทันที เขามองใบหน้าของหญิงสาวที่เพิ่งจูบเขาอย่างดูดดื่มด้วยความไม่เข้าใจ ความสัมพันธ์แบบไหนกันที่เริ่มต้นด้วยการบัญชาห้ามความรู้สึก
'รัก...ผมจะไปรักเธอที่เพิ่งเจอกันครั้งเดียวได้ยังไง...เธอมายั่วใส่ผม ใครที่ไหนจะไม่เกิดอารมณ์กัน...'
คำสั่งห้ามความรู้สึกของลูนาไม่ได้ทำให้เซนหยุดยั้ง ตรงกันข้ามมันกลับจุดประกายความท้าทายในตัวนักธุรกิจหนุ่มผู้ไม่ยอมจำนนนี้ออกมาอย่างบ้าคลั่ง
'มันไม่ทันแล้ว...เธอทำให้ฉัน...มีอารมณ์'
ทันทีที่เสียงของเธอขาดหายไป เซนไม่ให้เสียเวลา พลิกกายของหญิงสาวลงบนโซฟาหนังนุ่มอย่างรวดเร็ว ความเร่งเร้าของเขาทำให้ร่างของลูนาถูกกักอยู่ใต้กายแกร่ง
เขาไม่ได้ให้เวลาเธอตั้งตัว ก้มลงซุกไซ้และดูดดึงลำคอขาวเนียนของเธออย่างดุดัน เร่าร้อน การกระทำนั้นเต็มไปด้วยความหงุดหงิดจากการถูกควบคุมผสมกับแรงปรารถนาที่พุ่งพล่านจนไม่รู้ว่าที่มาอยู่ตรงนี้เพราะอะไรกันแน่
"สุดยอดค่ะ...แบบนั้น...ดีกว่าที่คาดไว้เยอะเลย"
เสียงของลูนาพยายามควบคุมโทนให้เป็นมืออาชีพ ราวกับเป็นโค้ชที่กำลังให้คำแนะนำอยู่ข้างสนาม
เซนสัมผัสได้ถึงคำพูดที่เหมือนกำลังสอนจระเข้ว่ายน้ำ ซึ่งมันทำให้เขาหงุดหงิดอย่างมาก เขาไม่ชอบการถูกชี้แนะในเรื่องที่เขาไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้แย่
'ทำไมฉันถึง...มาทำอะไรกับเธอแบบนี้กัน...'
แม้ในห้วงอารมณ์ที่รุนแรง เซนก็ยังไม่เข้าใจเหตุผลเบื้องหลังการมาที่นี่ และยังคงสับสนกับบทบาทที่ถูกยัดเยียดนี้ว่าทำไมถึงตอบสนองเธอ
เขายืดตัวขึ้นเล็กน้อย สบตาคู่คมของเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความท้าทาย
"เธอลองให้เราทำกันแบบธรรมชาติได้ไหม" เซนเสนออกไป เสียงของเขาแหบพร่า
"ให้ผมได้โชว์ลีลาหน่อยว่ามันเป็นยังไง เธอจะได้รู้ว่าผมต้องจัดวางองค์ประกอบ หรือปรับปรุงตรงไหนบ้าง"
ลูนามองชายหนุ่มที่อยู่บนตัวเธอด้วความเปล่งประกาย รอยยิ้มหวานยั่วใจปรากฏบนริมฝีปาก เธอไม่ได้คาดหวังว่าพระเอกคนใหม่คนนี้จะมีอะไรที่น่าค้นหามากกว่าที่คิด
'เป็นคำบอกที่น่าสนใจดีนะ...อย่างน้อยคืนนี้ฉันจะได้ไม่ต้องใช้...เครื่องอันนั้น'
เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ยื่นมือไปลูบไล้กรอบหน้าของเซนอย่างช้า ๆ
"ก็ได้ค่ะ...ถ้าอย่างนั้นก็...ตามใจคุณเลย" ลูนาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ยอมจำนนแต่แฝงไปด้วยความคาดหวัง
"ทำให้ฉันดูสิคะ...ว่าคุณทำได้ดีแค่ไหน...ทำให้ฉันสนุก...ไปถึงจุดสุดยอด...ระดับไหน"
แววตาของเซนเปลี่ยนเป็นเฉียบคมทันทีที่ได้รับการอนุญาต ดวงตาของเขาลุกวาวด้วยความมุ่งมั่น ต้องการพิสูจน์อำนาจเหนือการควบคุมของเธอ
'แล้วเธอจะร้องขอชีวิต....เพราะฉันเอาจริง....'
เขาไม่พูดอะไรอีก ก้มลงจูบหญิงสาวอย่างเร่งเร้าและดุดันยิ่งกว่าเดิม ริมฝีปากบดเบียดกันอย่างหนักหน่วง ราวกับพยายามช่วงชิงการควบคุมทั้งหมดคืนมา เซนเริ่มปลดกางเกงจีสตริงสีแดงเพลิงชิ้นจิ๋วออกจากร่างกายของเธออย่างชำนาญราวกับได้ฝึกฝนมานับพันครั้ง
เสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบกริบที่เซนสวมอยู่ถูกกระชากออกอย่างไม่ใยดี กระดุมโลหะหลุดกระเด็นไปบนพื้นพรม เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง และผิวที่ตัดกับความขาวนวลของลูนาเล็กน้อย ความแตกต่างระหว่างนักธุรกิจผู้เคร่งขรึมกับความดุดันที่เขาแสดงออกนั้นทำให้ลูนาหายใจติดขัด
"คุณ..." ลูนาพยายามพูดแต่เสียงของเธอถูกกลืนหายไปในลำคอ
"ชู่ว์...เงียบก่อน" เซนตอบกลับด้วยเสียงทุ้มต่ำติดแหบพร่าข้างหูเธอ
"เธอบอกว่าให้ผมโชว์ลีลา...ผมก็จะทำให้เธอดูว่าการแสดงของผมมันเป็นยังไง"
น้ำเสียงของเขามีความเย้ยหยันเล็กน้อยต่อกฎที่เธอกำหนด
ลูนาเองก็ไม่ได้อยู่เฉย มือของเธอเลื่อนไปสัมผัสกับแผ่นหลังกว้าง พลางจิกเล็บลงเบา ๆ เพื่อตอบสนองต่ออารมณ์ที่กำลังพุ่งสูงขึ้น เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกผู้ล่าคุกคาม
"เอาเลยค่ะ...แสดงออกมาให้เต็มที่"
มือของเซนไล้สัมผัสไปตามผิวพรรณเนียนสวยดุจน้ำนมของเธออย่างหลงใหล ความนุ่มนวลที่ได้รับสัมผัสจริง ๆ ต่างจากจินตนาการทั้งหมดที่เขาเคยมี เขาใช้ปลายนิ้วเกลี่ยไปตามทรวงอกอวบอิ่มของเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะก้มลงครอบครองความหอมหวานนั้นอย่างกระหาย
"อ๊า...คุณ...ใจเย็น ๆ สิคะ"
ลูนาครางออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกที่ถูกโจมตีอย่างตรงไปตรงมาของเซนนั้นร้อนแรงและแตกต่างจากพระเอกที่ถูกฝึกมา
"ใจเย็นอะไรกัน...มันควรที่จะร้อนแรงได้แล้ว"
"คุณ...จะถึงจุดสุดยอดในอีกไม่ถึง สามนาที... ฉันไม่อยากให้เป็นเช่นนั้น" ลูนากระซิบ... ทำให้เซนถึงกับชะงัก คิดในหัวอย่างคุ้มคลั่ง
'สามนาที....เธอดูถูกผมไปเสียแล้ว...แล้วจะเห็นดีกัน' เซนคำรามในใจ
จมูกและริมฝีปากซุกไซ้ดูดดึงเต้าใหญ่ เขาทั้งดูดทั้งขยำไม่ผ่อนแรงมือ มันทำให้ลูนาเริ่มเกิดอารมณ์เสียแล้วเช่นกัน
เซนรู้สึกถึงการตอบสนองที่ร้อนแรงของเธอ ความตึงเครียดจากปัญหาเรื่องงานถูกเปลี่ยนเป็นพลังงานทางเพศ เขาครอบครองหญิงสาวตรงหน้าพร้อมใช้ฟันขบเบา ๆ ที่ผิวหนังอ่อนนุ่มของเธอ
"คุณเก่งกว่าที่คิด... ดีมากค่ะ" ลูนาพยายามกลับเข้าสู่บทบาทโค้ชอีกครั้ง แต่เสียงของเธอสั่นเครือ
"จำไว้นะคะ...ให้แสดงความต้องการออกมาให้มาก...แต่ตาต้องมองกล้อง...ด้วย...เพราะถ้าคุณเก่งจะมีกล้องรอบตัว"
"ผมไม่สนกล้อง..." เซนกระซิบเสียงต่ำพลางใช้ร่างกายบดเบียดลงมาหนัก ๆ
"ผมสนแค่เธอ"
เขาเคลื่อนไหวอย่างเร่งรีบและไร้การควบคุม ราวกับต้องการทำให้ทุกส่วนของเธอรับรู้ถึงความต้องการอันบ้าคลั่งนี้ เซนจับเรียวขาของลูนาให้พาดผ่านเอวของเขา เผยให้เห็นส่วนที่เป็นจุดศูนย์กลางของอารมณ์ บรรยากาศในห้องสุดหรูร้อนระอุราวกับไฟสุม
เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ดังประสานไปกับเสียงเพลงแจ๊สที่ยังคงเปิดคลอเบา ๆ
เซนเคลื่อนตัวลงต่ำไปที่ร่างกายส่วนล่างของเธอ กลิ่นไวน์ที่ดื่มไปก่อนหน้าและกลิ่นกายของเขากับเธอผสมผสานกันอย่างเร่งเร้า
เขายังคงจ้องมองลูนาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนา ก่อนจะใช้ลิ้นสัมผัสกับความอ่อนไหวของเธออย่างไม่ทันตั้งตัว...
"ทำให้มันแฉะสิค่ะ....ทำได้หรือเปล่า"
ริมฝีปากของเซนยังแตะอยู่ตรงกลีบบุปผาของลูนา ลมหายใจของเขาร้อนจนทำให้เธอขนลุกวาบไปทั้งสันหลัง เขาไม่ได้เร่งไม่ได้พุ่งใส่เหมือนตอนแรก แต่กลับชะลอ... จงใจให้เธอรับรู้ถึงความร้อนที่กำลังพุ่งขึ้นในอกเขาทุกวินาที
"จะทำให้ยิ่งกว่าแฉะเสียอีก..."
ใบหน้าสุดเนี้ยบกำลังซุกลงบนโพรงชื้นรสหวาน ลิ้นยาวลากตามแนวกลีบเรียบเนียน สดใสเหมือนไม่เคยผ่านการลิ้มลองมา
"ทำไม...ถึงสวยงามขนาดนี้" เซนเงยศีรษะขึ้นถามเล็กน้อย เขาเริ่มหลงใหลในกายเนื้อตรงหน้าเข้าแล้ว
"ฉันบอกว่าอย่ารู้สึกดี...จำไม่ได้เหรอ"
ลูนากระซิบ แต่เสียงเธอแผ่ว และสั่นจนฟังออกว่าเริ่มเสียจังหวะที่เคยควบคุมไว้
เซนช้อนสายตามองเธอจากใต้เงาขนตา
"...งั้นตอนนี้ที่เธอหน้าเแดงจนถึงหูนี่ เรียกว่าอะไร"
มือของเขาค่อย ๆ เลื่อนมาจับคลึงตรงจุดเสียวของเธอหนัก ๆ ความร้อนจากนิ้วมือทำให้ลูนาต้องกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อไม่ให้หลุดเสียงที่ไม่ควรหลุด
"ฉันไม่ได้"
"โกหกไม่เก่งเลยนะ...เสียวก็คือเสียว...ผมทำให้เธอจุกได้...นะ" เขาตัดบทเสียงต่ำก่อนจะพูดต่อ...
"ถ้าไม่อยากให้ผมรู้สึกดี..." เสียงเขาแหบต่ำจนทำให้อากาศในห้องสั่น
"...ก็อย่าทำหน้าแบบนั้นอีก มันยั่วเกินไป..จนหน้าเอา"
ใบหน้าของลูนาชะงัก นัยน์ตาเธอสั่นวูบในเสี้ยววินาที
'หน้าฉันมันไปยั่วเขาตอนไหนกัน....' ลูนาบ่นงึมงำภายใน
"คุณ..." ลูนาเรียกชื่อเขาเบา ๆ โดยที่ไม่รู้ตัว
เพียงเท่านั้นแหละ เซนรีบดูดสลับกับเลียถี่ ๆ จนร่างเล็กแอ่นตัวขึ้น
"หวาน...." เสียงเขาเต็มไปด้วยแรงกดดันที่หวานจัดจนเกือบอันตราย
"คุณ....เราแค่มาฝึกพื้นฐานให้ร่างกายชินกัน...อย่าใส่อารมณ์เกิดไป"
ลูนาพูดให้ดูแน่วแน่ แต่ในใจเธอนั้นกลับคลั่งเขาใช้ปากดีเกินไปจนอยากให้ซ้ำวนตรงนั้นไม่เลิก
"ข้ามบทพื้นฐานไปได้เลย...คืนนี้เธอกับผมจะเอาจนกว่าจะถึงบทสุด...ยอด..."
- Writer
- chap_listContents
- likeADD