บทที่19 ล่องเรือ ร่องรัก Nc++
เซนไม่ได้พาเธอไปยังเรือยอชต์ของกลุ่มเพื่อน แต่กลับเลือกมุ่งหน้าสู่เรือส่วนตัวที่จอดทอดสมออยู่กลางอ่าวอันเงียบสงบ แสงไฟสีส้มสลัวจากห้องโดยสารสะท้อนลงบนผิวน้ำที่กระเพื่อมไหวตามแรงลม เสียงคลื่นที่กระทบตัวเรือเป็นจังหวะหนักเบาราวกับเสียงดนตรีที่โหมโรงรอคอยความเร่าร้อน
ลูนาถูกช้อนอุ้มเข้าไปในห้องนอนหลักที่โอ่โถง ชุดเดรสสีดำสนิทถูกกระชากทิ้งอย่างไม่ใยดีจนเศษผ้ากระจายเต็มพื้น เซนวางร่างเปลือยเปล่าของเธอลงบนเตียงกว้างที่ปูด้วยผ้าไหมสีขาวลื่นมือ ผิวขาวจัดของเธอช่างตัดกับสีผ้าจนดูผุดผาดดั่งนางพรายที่ล่อลวงให้เขาจมดิ่งลงสู่กามารมณ์
“ผมต้องปลดปล่อย... ความอัดอั้นทั้งหมดที่มีลงที่ตัวเธอเสียแล้ว”
เซนกระซิบเสียงต่ำพลางกดจูบลงบนหน้าผากเธออย่างแสนรัก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจูบที่ดุดันและกระหายเลือดที่ริมฝีปาก
“ระบายลงมาที่ฉันเถอะค่ะ... ให้ฉันเป็นที่พักใจเดียวของคุณในคืนนี้
