บทที่8 ขอแรงกว่านี้อีก Nc+
2128 Words
บทที่8 ขอแรงกว่านี้อีก Nc+
คำถามสุดท้ายอันท้าทายของลูนาที่ว่า
"คุณทำได้แค่นี้หรอ..." ได้แทรกเข้าสู่ศักดิ์ศรีของเซนจนถึงขีดสุด
ใบหน้าของเขาแดงก่ำจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน แสดงถึงความโกรธที่ท่วมท้นจนเกือบจะบ้าคลั่ง เซนไม่กล่าวอะไรอีก ความบ้าที่ถูกจุดชนวนขึ้นไม่มีคำว่าหยุดยั้ง เขาถอดกางเกงชั้นในของตัวเองทิ้ง แล้วใช้ส่วนแข็งแกร่งที่ขยายใหญ่เต็มที่ สอดใส่ลงไปในร่องลึกของเธอทันที โดยไม่สนใจการเล้าโลมใด ๆ อีกแม้แต่น้อย
"อ๊าาาาาาา" ลูนาหวีดร้องเสียงดัง
แรงสอดใส่ที่รุนแรงและลึกเกินคาด ทำให้ร่างกายของเธอเกร็งกระตุก ทว่าความเจ็บปวดแรกเริ่มกลับถูกแทนที่ด้วยความสุขที่แทบจะทำให้เธอลืมหายใจ ในสมองของเธอเลือนลางไปหมด ความเย่อหยิ่งทั้งหมดเริ่มละลายไป
คนตัวใหญ่ใช้ความได้เปรียบของร่างกาย อุ้มร่างบางขึ้นอย่างง่ายดาย แล้วจับเรียวขาทั้งสองข้างพาดบ่าแกร่งของเขา
คนตัวโตสอดแก่นกายลำใหญ่เข้าสู่ภายในโดยลดละแรงแม้แต่น้อย ภายในของเธอนั้นคับแน่นกว่าสาวที่เขาเคยเรียกใช้ ทั้ง ๆ ที่เธอผ่านกายเนื้อมาไม่น้อย
'แน่น...เบียดเสียดจนเสียว'
ภายในห้องที่ไม่กว้างมาก ผสานแสงไฟอ่อน ๆ สาดลงที่เรือนร่างทั้งคู่ เรียวขายาวสวยถูกวางไว้ดั่งกำลังถูกทดสอบความแข็งแรง สะโพกของชายหนุ่มพริ้วไหวเสมือนคนช่ำชองเรื่องบนเตียงมาไม่น้อย
"ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!"
เซนเริ่มกระหน่ำสะโพกลงไปอย่างรวดเร็วถี่กระชั้น เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วห้อง ที่นอนขนาดคิงไซส์สั่นสะเทือนตามจังหวะ ในอากาศเต็มไปด้วยไอร้อนของเหงื่อและกลิ่นกายที่ผสมกับความใคร่ที่รุนแรง
"อ้า... อ้า"
"แน่นจัง... วันนั้นยังจำไม่ลืม... อู้วสสสส"
มือข้างหนึ่งของเซนยึดสะโพกของเธอไว้เพื่อควบคุมทิศทาง ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมไป บีบเคล้นยอดทรวงอกที่ตั้งตระการของเธออย่างรุนแรง
"เซน....อื้อ..แบบนี้มัน...."
"เธอครางชื่อผมแล้วสินะ....อื้อออ..."
ลูนากำลังอยู่ภายใต้การโจมตีจากสองสัมผัสที่รุนแรงพร้อมกัน ทั้งความลึกของการสอดใส่ และการบีบขยี้ที่หน้าอกโดยเฉพาะหัวนม จนเธอครางออกมาเสียงดังจนแทบจะกลายเป็นกรีดร้อง
'ดี... ดีเกินไป... ทำไมถึงดีขนาดนี้' ลูนาคิดอย่างทรมาน ความรู้สึกนี้เธอไม่ได้รับมันมานานแล้ว
'ฉันหยุดไม่ได้แล้ว.... เก็บอารมณ์ไม่ได้อีก... อื้อ' ลูนากัดริมฝีปากตัวเอง ดวงตาเยิ้มหวานละห้อย
เซนจ้องมองใบหน้าของลูนาที่บิดเบี้ยวด้วยความพึงพอใจ เขาหยุดการกระแทกเพื่อเรียกร้องคำสารภาพ
"ดีไหม.. เธอพอใจไหมลูนา.. ตอบผมมา"
เซนกระซิบเสียงหอบเขาต้องการได้ยินคำยอมจำนนจากปากเธอ
"อ้า... อื้อออ! ดี... เอออ"
"แต่มันยังไม่พอ ขอแรงกว่านี้อีก"
ลูนาท้าทายหนุ่มหล่อ เธอต้องการให้เขาทำลายความสำนึกผิดของเธอให้สิ้นซาก
คำท้านั้นกลายเป็นชนวนที่เผาศักดิ์ศรีของเซนจนลุกพรึ่บ โทสะฉาบทับใบหน้าหล่อเหลา มุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มเย็น ก่อนที่เขาจะโถมจังหวะใส่ไม่หยุด ราวกับทำตามบัญชาของราชินีและลงโทษไปพร้อมกันอย่างไร้ปรานี
"เธออาจจะไม่ชอบเตียงนี้...."
เตียงไม่สามารถรองรับความบ้าเถื่อนนี้ได้อีกต่อไป เขารวบตัวลูนาขึ้นอุ้มพาดบ่า แล้วเดินออกจากห้องนอน ท่ามกลางความมืดสลัวของเพนต์เฮาส์
เขาหยุดที่ผนังกระจกบานใหญ่ ที่มองเห็นทิวทัศน์ของมหานครยามค่ำคืน แสงไฟระยิบระยับของเมืองกลายเป็นฉากหลังให้กับความฉาวนี้ เซนวางลูนาลงในท่ายืนโค้งตัว โดยให้เธอยันมือกับขอบกระจก สะโพกของเธอยกขึ้นรับการครอบครองของเขาเสมอแม้ปากจะบอกไม่ยอม
เขากระชากผ้าสีอ่อนบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว ใช้มันมัดข้อมือของลูนาไว้กับมือจับราวผ้าแบรนด์เนมที่เขาซื้อมาให้เธอ
"เล่นเกมเสี่ยง ๆ หน่อยนะ คืนนี้ผมจะให้เธอรู้ว่าลีลาของผมทำให้เธอถึงใจไหม" เซนคำรามเสียงต่ำ
"หยุดพูด...เถอะ...เสียเวลา" ลูนาหันมามองเขาเพียงเสี้ยวนาที
จนทำให้เขาคว้าที่คอเธอหันมาจูบก่อนจะสอดใส่จากด้านหลังอย่างรุนแรงและลึกที่สุดเท่าที่เคยทำมา
"เสียเวลา...เพราะเธอถึงใจจนรอไม่ไหว...แล้ว..อื้อ...ลูนา"
"ป้าบ! ป้าบ! ป้าบ! ตั่บ!" เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องสะท้อนจากผนังกระจก
"กรี๊ดดดดดด อ๊าาาาาาาอื้อออออ!"
เสียงร้องของลูนาหลุดออกมาแหลมสูงเกินจะกลั้น เธอพยายามฝืนขบกรามเพื่อกดมันไว้ แต่แรงเร่งเร้าของเซนกลับรุนแรงจนร่างกายไม่อาจต้านทานได้ สรีระของเธอสั่นสะท้านและเอนพิงแผ่นกระจก แรงปะทะเป็นจังหวะทำให้ผิวเย็นเฉียบด้านหลังรับรู้ทุกการเคลื่อนไหวอย่างชัดเจน
"อู้วววส์....เสียวชะมัด"
"อ้า...เน้นตรงนั้นแรง ๆ ..."
เซนกระหน่ำสะโพกตอกย้ำเข้าไปอย่างไม่สนใจ คำพูดเธอกลายเป็นเชื้อเพลิงชั้นดี เขาต้องการให้ความเจ็บปวดจากการถูกเอาครั้งนี้ทำให้เธอจำฝังใจ ว่าเขาเท่านั่นที่ทำให้เธอร้องออกมาจากความรู้สึกด้านใน
มือข้างหนึ่งของเซนดึงผมสีบลอนด์ของลูนาไว้แน่น เพื่อบังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก ที่กำลังถูกย่ำยีด้วยความปรารถนา มืออีกข้างเอื้อมไปบีบขยี้ทรวงอกของเธออย่างแรง
"คุณมันเถื่อนได้ใจ... เลวได้อีก"
"เลวเหรอ ใช่! และไอ้คนเลวคนนี้จะทำให้น้ำหวานของเธอไหลเยิ้มกว่าที่ไอ้พวกในคลิปทำเป็นร้อยเท่า"
เซนพูดกระเส่าตอบ เขาย้ำเข้าสู่ร่องลึกของเธออีกหลายครั้งและหนักหน่วงมาก
ลูนาถูกกระแสอารมณ์ถาโถมจนสติแทบแตกสลาย คำพูดใด ๆ ไม่อาจเล็ดรอดเข้าไปในห้วงรับรู้ได้อีก ความปลาบปลื้มที่ปะทะกับแรงคุกรุ่นภายในฉีกเธอออกเป็นสองฝั่ง จนเสียงสะท้านหลุดพ้นออกมาโดยไม่อาจยับยั้ง ก้องกังวานสูงล้ำ ราวกับกลืนกินเสียงรอบด้านของมหานครยามค่ำคืนไปทั้งเมือง
"อ้า...ลูนา...อ้า"
"อ๊าาาาาา อ๊าาาาาาา แรงอีก เซน แรงอีก ฉันขอแรงอีก" ลูนาครวญครางด้วยแรงปรารถนาที่ไม่อาจยอมจำนน
'ดูก็รู้ว่าฉันทำดีแค่ไหน... เสียงร้องหวานจนฉันแทบแตกออกมาแล้ว'
เซนปลดปล่อยความโกรธทั้งหมดออกมา เขาปลดมัดข้อมือของลูนาอย่างรวดเร็ว แล้วอุ้มร่างเธอขึ้นมากกอดไว้แน่น พิงกับกระจกบานใหญ่ ตอกย้ำการกระแทกสุดท้ายที่ลึก
"ตั่บ ตั่บ ตั่บ"
"เธอจะไม่มีวันลืมความรู้สึกนี้..ลูนา... ตอนนี้เธอเป็นของผมคนเดียว"
"ซี้ด...อ้า อ้า อ๊ะ อ๊ะ อ้าาาา"
เซนกำลังไหลเข้าใกล้ปลายทางของอารมณ์ ขณะที่ลูนากลับเหมือนถูกแรงปรารถนาฉุดรั้งไว้ในห้วงที่ลึกกว่า เธอไม่ชะลอ ไม่ถอยหนี ไฟในร่างยิ่งลุกโชนราวกับไม่รู้จักคำว่าพอ เสียงลมหายใจของทั้งคู่ปะทะกันถี่กระชั้น คนหนึ่งใกล้สิ้นสุด แต่อีกคนกลับยังโหยหา ต่อเนื่องดื้อรั้น และไม่ยอมให้ค่ำคืนนี้จบลงง่าย ๆ
"ตาฉันบ้าง..." ลูนาฮึดฮัดใช้ร่างกายแอ่นโค้งชันขึ้น แล้วผลักเขาลงกลางพื้นเย็น...
"ซี้ด..." คนตัวใหญ่เอ่ยเสียงขณะที่หลังถูกความเย็น
'แบบนี้สิ...เธอแมร่ง....เซ็กซี่ชมัด'
ลูนาขยับร่างกายลงตามจังหวะอย่างไม่ยอมผ่อนแรง การเคลื่อนไหวถี่กระชั้นราวกับต้องการช่วงชิงการควบคุมกลับมา มือทั้งสองยกขึ้นกดแนบอกตัวเองแน่น ดวงตาเธอเหม่อมองขึ้นสู่เพดาน ลมหายใจสั่นพร่า ไฟปรารถนาที่ลุกโชนภายในทำให้เธอไม่สนใจสิ่งใดนอกจากความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุด
"อ้า....อ้า.."
เซนมองลูนาที่กำลังครอบครองเขาอยู่ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนจากความใจร้อน เป็นความหลงใหลอย่างที่สุด เขาหัวเราะเสียงต่ำอย่างพอใจ ความปรารถนาในตัวเธอทำให้เขามีความสุขยิ่งกว่าชัยชนะทางธุรกิจใด ๆ
"ถึงใจมาก... เสียวจนจะแตก"
เซนคำราม มือของเขาโอบรัดเอวเธอไว้แน่น ช่วยส่งจังหวะในการขย่ม
"อย่าเพิ่ง....รอพร้อมกันสิ.. หรือว่าร่างกายคุณรับได้เท่านี้กัน..."
"ขย่มลงมาให้หนัก...เอาให้ผมแตกตรงนี้ไปเลย..."
ในห้วงอารมณ์ที่ยังไม่ทันจาง เซนจ้องมองดวงตาพร่ามัวของลูนา สายตาที่ดื้อรั้น เซ็กซี่ ยั่วยวน มันทำให้เขาต้องการตัวเธอมากขึ้นอีกหลายเท่า
“จำไว้ ลูนา… ถ้าผมเห็นใครเอาเธอแบบนี้ หรือแค่คิดจะกล้ามาแตะต้องร่างเธอ ผมจะทำให้มันหายไปจากโลกนี้ทั้งหมด”
น้ำเสียงเย็นเฉียบแบบนั้นทำให้สันหลังลูนาชาวาบ แต่เธอกลับเชิดหน้าขึ้นอย่างดื้อรั้น แม้จะยังนั่งทับบนตัวเขาอยู่อย่างนั้นก็ตาม
“พูดแบบนี้… ฉันอยู่ในสถานะอะไร”
ลูนาถาม น้ำเสียงนิ่งเกินกว่าจะซ่อนแรงสั่นที่ปลายคำ ดวงตาเธอไหววูบเพียงชั่วพริบตา ก่อนจะเชิดขึ้นอย่างดื้อรั้น
“สาวบำเรอ… หรือของเล่นชั่วคราวของประธานเซนงั้นเหรอ”
เซนชะงักไปเสี้ยววินาที ราวกับคำถามนั้นแตะจุดที่เขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าพูดออกมา ก่อนเสียงหัวเราะต่ำจะหลุดออกจากลำคอ เป็นเสียงหัวเราะของคนที่กุมไพ่เหนือกว่า
"หึ...หึ.."
ในวินาทีนั้น เซนรู้ดีว่า เขาไม่ได้ชนะเพียงการครอบครองเธอ… แต่กำลังค่อย ๆ บีบพื้นที่สุดท้ายในใจ ที่ลูนาไม่เคยคิดจะยอมให้ใคร
“ของเล่น” เขายกมือขึ้นจับคางเธอ
"..."
“ผมเป็นเหยื่อเธอต่างหาก… ลูนา... เธอยั่วผมจนหลงไปหมดแล้ว....ผมให้เธอได้ทุกอย่าง...แค่เธอบอกมา”
ปลายนิ้วเขาลูบแผ่ว ๆ ที่ริมฝีปากเธอ ก่อนดันเอวเธอให้ขยับอีกสองสามที เสียงลมหายใจของทั้งคู่สั่นกระทบกัน ลูนากัดริมฝีปากแน่น แต่ร่างกายกลับทรยศ เธอเร่งสะโพกตามแรงเขา ราวกับถูกดึงให้ตกลงเหวเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ไม่นานนักเสียงครางทั้งสองก็ประสานกันอย่างควบคุมไม่ได้ เซนกระแทกขึ้นอย่างแรงครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างเขาจะกระตุก น้ำอุ่นไหลทะลักจนลูนาสั่นสะท้านตามไปด้วย
“อ๊ะ… อือ…” เสียงลูนาหลุดออกมาทั้งที่พยายามกลั้น
เธอพยายามจะยันตัวลุก แต่เซนคว้าเอวไว้แน่น ดึงกลับลงมาประกบจูบแรงจนเธอแทบหายใจไม่ทัน
“อื้อ...พอ…!” เธอประท้วงในลำคอเมื่อเขาไม่ยอมปล่อย
เขาผละออกเพียงนิดเดียว เสียงทุ้มต่ำจนเหมือนจะขู่
“ผมบอกให้ไปตอนไหนกัน ลูนา”
“อะไรของคุณอีก… ฉันหนาว” เธอพึมพำ หันหน้าหนีเพราะไม่อยากให้เขาเห็นว่าตัวเองหน้าแดงไปถึงใบหู
เซนกลับยื่นมือลูบแก้มเธอเบา ๆ จนเธอชะงัก น้ำเสียงเขานุ่ม… นุ่มจนเกือบทำให้เธอหลง
“อยู่ที่นี่ อยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนบอก...ผมพาไปได้หมด” เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย
“แต่ถ้าคิดหนี…” ดวงตาเขาวาววับน่ากลัวจนหัวใจเธอเต้นผิดจังหวะ
“ผมรับรอง เธอไม่มีวันเป็นอิสระได้อีก… จำไว้”
ลูนากัดฟันแน่น พึมพำแทบไม่ได้ยิน
“นี่มัน…กรงทองชัด ๆ”
แต่เซนได้ยินจนยิ้มออกมาแบบคนที่ยิ่งถูกเกลียดก็ยิ่งอยากผูกมัด เขาลุกตัวขึ้น พาดแขนโอบเอวเธอไว้ไม่ให้ถอย ก่อนจะซุกหน้าไซ้ที่ลำคอ ดูดลงจนผิวเธอสั่นเป็นระลอก เมื่อผละออกเขาชี้ไปยังกองของราคาแพงที่วางเต็มห้อง เครื่องประดับ กระเป๋าแบรนด์ดัง โทรศัพท์ใหม่ และกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเล็ก ๆ
“ในกล่องนั้นมีบัตรวงเงินไม่จำกัด ใช้ได้ทุกอย่างที่อยากได้” เขาพูดเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา
“แล้วทุกเดือน ผมจะโอนเข้าบัญชีเธอห้าแสน… เผื่ออยากมีเงินสดไว้ใช้ตามใจ”
ลูนาอึ้งจนพูดไม่ออก...เงินขนาดนี้… ของแบบนี้… มันเยอะมาก เธอทำงานใช้ร่างกายแต่ละรอบได้เพียงเศษเสี้ยวเงินที่เขาให้อีก
เซนมองสีหน้าเธอแล้วหัวเราะน้อย ๆ
“ผมจะไปอุ่นนมให้… ไปนั่งรอที่ห้องผมก่อนนะ” เขาแตะเอวเธอเบา ๆ ราวกับไม่อยากปล่อย
“เพราะคืนนี้เรื่องของเรา… ยังไม่จบแค่นี้แน่นอน”
- Writer
- chap_listContents
- likeADD