บทที่20 เมารัก (จบ)
สายลมเหนือผิวน้ำพัดหวีดหวิวหอบเอาความเย็นเยียบเข้าปะทะใบหน้า ทว่าในหัวของเซนกลับหนักอึ้งยิ่งกว่าคำพูดของเพื่อนสนิทที่ยังคงดังก้องอยู่ในมโนนึก
“มึงจะเอายังไงต่อ... ธุรกิจส่วนตัวมึงก็รุ่งเรืองเกินกว่าจะแคร์บริษัทใหญ่พรรค์นั้นแล้วไม่ใช่เหรอวะ” ภีมเอ่ยพลางไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระกับปัญหาที่เพื่อนกำลังเผชิญ
เซนนิ่งเงียบ ดวงตาคมจ้องมองผืนน้ำมืดมิด เขารู้ดีว่าภีมพูดถูก ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และเรือสำราญที่เขาแอบปั้นมากับมือโดยไม่พึ่งพากงสีนั้นแข็งแกร่งพอจะยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ...
“ฉันแค่... อยากให้พวกเขายอมรับในสิ่งที่ฉันรักบ้าง” น้ำเสียงทุ้มแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าที่ซุกซ่อนไว้ภายใต้มาดนิ่งขรึม
“ลูนาเป็นอดีตนางเอกเอวีนะเว้ย... ความจริงมันเปลี่ยนไม่ได้ มึงต้องเข้มแข็งพอที่จะปกป้องเธอจากพายุลูกใหญ่กว่านี้” ตินเสริมอีกแรงจนเซนต้องลอบถอนหายใจยาว
ท
