บทที่13 สัญญาณไฟสีเลือด NC
เสียงเบสหนักๆ จากลำโพงตัวเขื่องสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ ลูนาถูกดึงเข้าสู่ใจกลางความสำราญท่ามกลางแสงสีส้มสลัวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของแอลกอฮอล์ราคาแพงและเรือนร่างของเหล่าพริตตี้สาวที่แต่งกายหมิ่นเหม่ท้าทายสายตา เซนรวบเอวเธอแล้วกดให้นั่งลงบนโซฟาตัวยาวอย่างถือดี
มันคือที่นั่งตำแหน่งเดิม... ตำแหน่งที่เมื่อครู่ใหญ่ เคสเคยอิงแอบอยู่บนตักเขา
ทว่าวินาทีนี้ พื้นที่อภิสิทธิ์นั้นถูกเปลี่ยนมือมาเป็นของลูนาโดยสมบูรณ์
ชายหนุ่มทิ้งตัวลงเคียงข้าง แขนแกร่งพาดผ่านพนักพิงเบื้องหลังร่างบางในเชิงประกาศศักดา ผู้คนรอบกายดูจะไร้ความหมายไปในทันทีเมื่อเขามีเธออยู่ข้างกาย
เคสที่ยืนอยู่ไม่ไกลได้แต่ขบเม้มริมฝีปากจนห่อเลือด ความมั่นใจที่เคยมีว่าตนเองจะได้เป็นคนโปรดพังทลายลงต่อหน้าต่อตา พยายามกู้คืนสถานการณ์ด้วยการเข้ามาใกล้พร้อมเสียงหวานหยดย้อย
“พี่เซนคะ... เคสคิดถึงพี่จังเลย”
