Pagod na pagod si Margaux. I can see the way she holds her utensils that she needs sleep badly. Parang hinang-hina rin siya habang kumakain kami.
Narito kami sa café ng ospital. I asked her to come to my house para doon na muna magpahinga pero hindi siya pumayag. I don’t know why though. Is it because our son is with her father?
“Margaux, pagod na pagod ka.” Nag-aalala ako dahil baka siya naman ang magkasakit dahil wala pa siyang disenteng tulog.
Tipid siyang ngumiti bago tumitig ulit sa pagkain. She looked so deep in her thoughts. I wonder what she’s thinking. I wish she’d tell me so I will stop worrying.
The moment I told her I’d end things with Louise tonight, hindi na siya masyadong nagsasalita. I wonder if that’s what she’s thinking. Ang iniisip ba niya ay hindi ko kayang gawi
