Naiwan sila ni Dexter sa loob ng silid na kapwa nalilito sa mga sinasabi ni Felicity. Dexter took a deep sigh. "Narinig mo ang sinabi ni Felicity diba? You need to eat well and rest!"
"Pwede ba na umalis ka na!" Singhal niya. Sabay upo sa kama. "Hindi ko kailangan ang simpatya mo- -" natigil siya sabay kurap ng mga mata.
Biglang itong sumampa sa kama sabay hila sa kanya sa braso at yakap sa kanya ng mahigpit. "Please, Sab!" Dexter whispered into her ear while hugging her tight. Isinubsob nito ang mukha sa kanyang leeg. "Please, makinig ka naman kahit ngayon lang. Pagkatapos nito susundin ko na ang gusto mo. Makita ko lang na maayos ka, okay na ako. It hurts me to see you weak and sick, Love!"
Mariin siyang napapikit kasabay ng muling pag-init ng magkabilang sulok ng kanyang mga mata.
