M 45.
Yeni umutlar için küçük bir dokunuşa ihtiyacım vardı. Ne bileyim, ufak bir tebessüm dahil kurumuş umutları yeşertebilir değil mi?
"Kızım, bu evi beğendin mi?"
"Evet çok beğendim annecim."
Evet, yıllar sonra annemle birlikteydim. O kabus dolu yılların ardından sanki yeni uyanmıştım. Annem hastaneden taburcu oldu. Üstelik özgürdü.
Alacağımız evin eksik gedik her şeyini tamamlayınca Eymen'i de dayımdan alacaktık. Hatta annem nüfusumuzu da geri almak istiyor ama dedem buna ne diyecek bilmiyorum. Annem, babamın soyadını kullanmayacak ve bizimde kullanmamızı istemiyor haklı olarak. Yine Mercan Kahraman olacaktım.
Annem mutfaktaki dolaplara göz atarken birden duraksayıp bana döndü.
"Biliyor musun kızım, beni hiç affetmeyeceğini düşünüyordum. Ama sen annen gibi güçsüz
