M 55
Eğer bugün gerçekleri gün yüzüne çıkaramazsam bir daha bunu yapacak cesaretim olmayabilir. Bu yüzden aldığım kararı fazla düşünmeden dayımı kapısındaydım. Arkamızdan "Durun! Giremezsiniz" diye seslenen sekreter miydi?
Salla gitsin.
Kapıyı çalmadan açtığımda karşımda bir düzine kadar adamlar ve madamlar buldum. Dayımın 'Kim bu densiz' der gibi çevirdiği bakışları beni bulunca içimdeki korku bedenimi sardı.
Titreyen ellerimi yumruk haline getirmiştim. Converse ayakkabılarımın ucundaki çamur muydu?
O densizleri tanıyan dayıcığımın ani çıkan siniri aynı hızla düzeldi neyseki; "Mercan? Sanat? Ne işiniz var burada?" diye sordu.
Cevabımızı beklemeden "Toplantıya ara veriyoruz." dedi masadaki takım elbiselilere.
Sonra kapıda bizi kınayarak seyreden güzel sekreterine dönüp
