M 47
Mercan
Gözlerimi araladığımda gülümseyerek yataktan doğruldum. Çünkü rüyamda Sanat'ı görmüştüm. İkimiz mutluyduk, hiç konuşmadan sadece el ele sahilde yürüyorduk. O gökyüzüne bakıyordu ben ise onun yüzüne kaçamak bakıyordum. Yağmur başlıyordu aniden, Sanat ceketini çıkarıp şemsiye gibi başımıza siper ediyordu.
Tam bana doğru eğilip öpecekken aptal bir karga ötüyordu. Muhtemelen karga olarak nitelendirdiğim ses aslında geceden kurduğum guguk kuşlu alarmımdı.
Alarm? Saat! Ben burada oturup rüyamı düşünürken zaman beni bekler mi? Beklemez.
Aceleyle saçlarımı tarayıp dağınık bir topuz yaptım. Topuz yapma konusunda pek iyi değilimdir. Ardından banyodaki işlerimi hallettikten sonra hızlıca giyindim. Çantamı da son kez kontrol ettikten sonra alt kata koşturdum.
"Kızım,
