Aras’la hayatımız, tutku ve huzurun mükemmel dengesinde devam ederken, o her fırsatta bu mutluluğu lüks ve ihtişamla taçlandırmak istiyordu. Bir cuma akşamı, eve geldiğinde elinde bir anahtar tutuyordu.
“Sana küçük bir sürprizim var,” dedi, gözleri parlayarak. “Bu gece, sadece ikimizin olacağı bir yerde, bütün şehri ayaklarımızın altına alacağız.”
Hazırlandık ve Aras’ın arabası bizi, şehrin en gösterişli, en yeni gökdelenlerinden birine taşıdı. Girdiğimiz otel, mimarisiyle bile dudak uçuklatıyordu. Asansör, durmadan en üst kata, teras katına çıktı.
Odanın kapısı açıldığında nefesim kesildi. Bu bir oda değil, gökyüzünde asılı kalmış bir sığınak gibiydi. Üç tarafı cam cephelerle kaplıydı ve bütün şehir, binlerce pırlanta gibi parlayarak önümüzde uzanıyordu. Ancak odanın içindeki ambiya
