Minerva dadi oracikta son nefesini vermis idi. Amelia ciglik cigliga kendi odasinin yatagin da yatan dadisini kollarindan ve de omuzlarindan tutarak sarsiyor ve ona sesini duymasi icin adeta yalvariyor idi.
- dadi, DADII!!! DADI NE OLUR AC GOZLERINI DADI SON BIR KERE BAK BANA DADICIM YALVARIRIM BENI BIRAKMA!!!!
Bir yandan bunlari soyler iken bir yandan da agliyor idi hinca hinc. Gozlerinden yaslar bosalircasina akip gidiyor idi. Ne oldugunu anlamamis idi amelia dun ne yaptigini hatta ondan once ki gun de nere de oldugunu hatirlamiyor idi sanki cok derin bir uykudan uyanmis idi de oylesine yorgun ve de oylesine anlamsiz hissediyor idi ki kendini. San ki dunyaya daha yeni gelmis lakin bir bebek olarak degil de yasli suan karsisin da duran cok sevdigi minerva dadisi gibi yasli hasta ve de
