LIAM
Hindi ko maiwasang hindi makaramdam ng matinding kaba dala ng excitement at tuwa nang matapos ang processional. Ilang segundong katahimikan bago ko marinig ang pagsisimula ng kantang inilaan para sa paglakad ng asawa ko sa aisle. Para akong hindi mapalagay habang nakatuon lamang ang atensyon sa malaking pinto na hinihintay kong magbukas. Ayokong umiyak sa harap ng maraming tao, pero wala pa man ang babaeng pakakasalan ko ay nararamdaman ko na ang namumuong luha sa mga mata ko.
Para akong lalagnatin in a good way, wala na ang atensyon ko sa mga tao na dumalo sa malaki naming kasalan ngayon. Ang tanging tumatakbo na lamang sa isipan ko sa mga oras na ito ay ang puntong mahahawakan ko na ang kamay ng asawa ko.
Diyos ko, tulungan niyo po akong tanggalin ang taranta at nerbiyos sa mg
