ผ่านค่ำคืนทองคำมาแล้ว หลินเล่อเจินยังคงร่ำไห้ น้ำตาไร้วี่แววแห้งเหือด
หญิงสาวร้องไห้น้ำตาแทบกลายเป็นสายเลือด กระทั่งนั่งเหม่อลอยคล้ายวิญญาณหลุดลอยออกจากร่าง นางมีท่าทางเช่นนั้นทุกวันหลังเข้าหอกับสามีที่เพิ่งแต่งงาน
ระหว่างนี้ หลินเล่อเจินรับรู้แล้วว่านางไร้หนทางหนี ไม่มีช่องทางให้ไปแม้สักนิด ชีวิตของนางคงต้องติดอยู่ที่นี่ กลายเป็นภรรยาของชายคนนั้นตลอดไป ยากเปลี่ยนแปลง
ช่วงเวลาแห่งการทำใจยอมรับชะตากรรมแสนอัปยศยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่มีสิทธิ์ต่อกร หลินเล่อเจินจำต้องรับให้ได้ในโชคชะตาที่เหมือนฝันร้ายนี้
เดิมทีนางคิดว่าแต่งงานกับใครก็ได้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เพราะนางแค่เป็นภรรยาที่ดีของสามีเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ทว่าใครจะคาดว่ากลับถูกชายปริศนาลักพาตัวมากะทันหัน
ซ้ำร้าย คู่หมั้นคนนั้นยังไม่ไยดี
ไม่ตามหานาง ยังฆ่าอี้เอ๋อร์ทิ้งอีก!
หลินเล่อเจินทอดอาลัยถอนหายใจหลับตาลงช้าๆ นึกเวทนาตัวเองอย่างที่ส
