เสียงนั้นดังจนทำให้ทุกสายตาหันไปมองกลุ่มคนโต๊ะลิงเผือกเป็นตาเดียว เถ้าแก่สีหน้าเลิ่กลั่ก ท่าทางกระวนกระวายใจอยู่ไม่สุข พูดจาวกไปวนมาแต่คำเดิม “ทำยังไงดี! ทำยังไงดี!”
ด้วยยังไม่มีเหตุการณ์รุนแรงเกิดขึ้น เขาก็ไม่อาจทำอะไรให้เสียหน้าได้ อีกทั้งไม่อยากให้ไนต์คลับของตัวเองต้องมีข่าวเสียหาย จึงได้แต่รอดูท่าทีไปก่อน
ชายคนนั้นตะเบ็งเสียงดัง “กับอีแค่ให้มานั่งด้วยกัน มันจะยากอะไรนักหนา เงินนี่ฉันก็ให้นายฟรี ๆ หรือมันไม่พอ นายต้องการมากกว่านี้ล่ะสิ!”
“ต่อให้เงินมากกว่านี้ผมก็ไม่นั่งกับคุณครับ” ชายหนุ่มเสียงแข็ง
ร่างสูงโปร่งคนหนึ่งในกลุ่มคนที่มาใหม่มองไปยังทิศทางเสียงที่เอะอะมะเทิ่ง นัยน์ตาสีอ่อนจับจ้องไปยังคนผมสีดำขลับไม่วางตา คนข้าง ๆ พลันเอ่ยขึ้นเบา ๆ ราวกับพูดคนเดียวว่า “เสียงนี้มัน....”
กระทั่งมีมือหนึ่งจากกลุ่มคนตรงนั้นกระชากแขนชายหนุ่มอย่างแรง จนทำให้ร่างกายที่ยืนอยู่ซวนเซจะล้มลงไปยังคนท
