คิริณยังคงนิ่ง ตั้งใจมองไปบนทาง
"ผมนิ่ง ไม่ได้แปลว่าไม่โกรธนะพาขวัญ "
พอเห็นเขานิ่ง พาขวัญก็ยิ่งได้ใจ เธอปีนขึ้นมานั่งคร่อมตักแกร่งของเขาในท่าหันหน้าเข้าหา ชุดเดรสตัวสั้นถลกขึ้นจนเห็นขาอ่อนเนียนละเอียด เธอโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกชนกัน
"ก็ขวัญแค่อยากสนุกนี่นา... เพื่อนขวัญชวนเลยไม่อยากขัดด้วย หรือว่าที่พี่คิริณโกรธ เพราะอยากให้ขวัญเต้นให้ดู 'แค่คนเดียว' คะ?"
ไม่พูดเปล่า มือซนๆ ของเธอเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออกทีละเม็ด พลางลูบไล้แผงอกกำยำผ่านเนื้อผ้าอย่างเชื่องช้า
คิริณลมหายใจเริ่มติดขัดเมื่อโดนเธอรุก พาขวัญเมาเเล้วหื่นเหมือนครั้งก่อนไม่มีผิด
มือหนาบีบเอวบางไว้แน่นเพื่อสะกดอารมณ์
"พาขวัญ... อย่าเล่นกับไฟ บนรถมันไม่สะดวก"
"ไม่สะดวก... หรือพี่คิริณไม่กล้าคะ?
เธอกระซิบชิดริมฝีปาก ข้ามฝั่งไปนั่งบนกายเขาจนคิริณตกใจ รีบจอดรถ ร่างเล็กพลางบดเบียดสะโพกมนลงบนหน้าขาของเขาอย่างจง
