คิริณเข้าบริษัทต่อในช่วงบ่าย เขาพาเเฟนสาวไปด้วยเนื่องจากเย็นวันนี้ จะไปทานข้าวกับเเม่ที่บ้าน
ระหว่างนั่งรอเขาพาขวัญก็เอารายงานมาทำด้วย
"พี่คิริณ ขวํญไม่เเน่ใจคะว่าตรงนี้ทำเเบบนี้รึเปล่า พี่ดูให้ขวัญหน่อยสิคะ??
เธอไม่เข้ารายงาน เนื่องจากวิชานี้ยากสุดๆ เลถามเขา ..
"เอามาครับเดี๋ยวพี่ดูให้ "
เขาละสายตาจากเเฟ้มเอกสารหันไปสนใจคนตรงน้า "
คิริณมองเเวบเดียยวเขาก็รู้ว่ามันทำยังไง สมัยเรัยนเขามันระดับหัวกะทิ ติดท้อปตลอดเเถมยังได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งด้วย "
"มานั่งนี่ครับ เดี๋ยวพี่อธิบายให้ฟัง "
คนตัวโตตบฝ่ามือลงบนตัก เชิงเรียกเธอให้มานั่ง บนตักเขา พาขวัญเองก็ไม่อิดอออด นั่งลงบนตักเขาทันที สะโพกสวยหย่อนลงบนกลางกายเขา ก่อนที่เเขนเเกร่งจะโอบเธอไว้เเน่นเเล้วเริ่มอธิบายให้เธอฟัง .
"พี่อธิบายเเบบนี้เข้าใจยังครับ "
"เข้าเเล้วคะ พี่คิริณนี่เก่งที่สุดเลย ขอบคุณมากๆเลยคะ"
เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นหอ
