กับดักรักท่านประธาน

Ep.4 หายไป

"ต่ออีกรอบนะ ฉันยังไม่อิ่มเลย ยังไม่หลุดค่าเหล้าวันเกิดเธอที่ฉันจ่ายไปด้วย "

ร่างสูงรับเธออัดกะเเทกเเก่นกายใส่ช่องทางรักของของพาขวัญ อย่างไม่มีเหน็ดเหนื่อย เธอสั่นคลอนไปตามจังหวะของเขา

"ฉันเหนื่อยเเล้ว เธอขย่มฉันบ้างสิ"

ก็เเน่หละ เขาพาเธอเสร็จสมไปสามรอบเเล้ว ไม่เหนื่อยสิจะเเปลกคน

อ้ะ !!ต้องทำยังไงคะ ?

คิริณที่อัดกระเเทกจากทางด้านหลังนั่งลงเเล้วดึงเธอซ้ออนบนตักเขาโดยที่ตรงนั้นยังไม่หลุดออกจากกัน

"อ่าาา.. ขย่มมันสิ พาขวัญ "

ร่างเล็กยกสะโพกขึ้น ก่อนจะบดลงช้าๆบนตักเขา อย่างเนิบนาบราวกลับจะเเกล้งกัน

ซื้ดดด.. "ขย่มเเรงๆสิ"

พั่บ พั่บ พั่บ ๆ อื้มม.. เเรงเเบบนี้พอได้ไหมคะ ?

" อ่า.. ดีมาก เเบบนั้นเเหละ ขย่มเเรงๆพาขวัญ "

พั่บ พั่บ พั่บ ..

เอวบางยังคงขย่มเขา ตอนนี้เธอสนิทกับร่างกายเขาเเล้วละสิ ก็นะ นี่ก็รอบที่สี่เเล้วนะที่เอากัน

"อ้ะอ้ะ .. คุณ หนูจะไม่ไหวเเล้ว รอบนี้จบขอนอนนะคะ"

"อืมได้สิ !! เเต่เธอต้องทำให้ฉันเสร็จก่อนนะ "

พาขวัญที่ง่วงอ่อนล้าเต็มที ก็ลืมตากว้าง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะบดเเก่นกายใหญ่ของเขารัวๆเต็มเเรง ส่งเขาจนถึงฝั่ง ต่างกับเธอที่เเตกไม่รุ้กี่รอบเเล้ว .

เช้าวันใหม่ ..

เธอตื่นมา เพราะรู้สึกปวดตรงนั้นกลางกายเธอ

อ้ะ.. คนตัวเล็กครางเบาได้วยความเจ็บ เเละกลัวอีกคนนึงตื่น

"กี่โมงเเล้วเนี่ย สิบโมงเเล้ว ตายละวันนี้ฉันมีเรียน บ่ายสามนี่น่า ..

เธอรีบลุกขึ้น พาร่างกายที่บอบช้ำพอสมควรหลังจากผ่านศึกหนักเมื่อคืนมาไปหาเสื้อผ้าใส่

เเละเเอบขโมยเอาเสื้อเชิ้ตเขาคลุมชุดของเธอเพราะ มันโป้ะเกินไป

พาขวัญหยิบกระเป๋าของเธอขึ้นสะพายเเล้วค่อยๆย่องเบาออกจากห้องของเขาออกมาเงียบๆ

เเล้วลงลิ้ฟต์ มาเรียกเเทกซี่ข้างล่างของคอนโด เธอรอไม่นาน ก็มีรถว่างมาจอดรับ

"ไปร้านวันเดย์คะ "

ใช่เธอยังกลับคอนโดไม่ได้เพราะรถเธอจอดอยุ่ที่ร้านตั้งเเต่เมื่อคืน ต้องไปเอากลับมาก่อน .เเล้วเธอเองก็รู้สึกปวดหัว เหมือนจะป่วยเลย

เมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อยเเถมยังไปทำเรื่องอย่างว่ากับเพื่อนพี่ชายของเพื่อนสนิทตัวเองอีก เธอไม่สนิทกับเขาหรอก รู้เเค่ว่าเขาเป็นเพื่อนพี่ชานนท์พี่ชายของใยไหมเพื่อนเธอ เขาเลี้ยงเหล้าวันเกิดเธอด้วยนี่น่าา..

เเต่เธอยังไม่รู้จักเขาดีพอเลย เดี๋ยวค่อยถามใยไหมเอาที่มหาลัยก็เเล้วกัน .

เเทกซี่พาเธอมาถึงหน้าร้าน

พาขวัญก็ควักเงินจ่ายค่ารถเเล้วค่อยๆเดินลงมา ดีนะที่เธอคิดถูกที่เเอบเอาเสื้อเขามาใส่คลุมด้วย ไม่งั้นลุงคนขับเเทกซี่คงมองเธอเป็นคนใจเเตกเเน่ ก็สภาพเธอตอนนี้มันดูไม่ได้เอาซะเลยนะสิ

โชคดีที่ทางร้านเปิดให้พนักงานมาเตรียมร้าน เธอเลยเเลกบัตรขอเข้าไปเอารถ เเล้วรีบกลับคอนโดนเอง เตรียมตัวไปเรียนต่อ ..

ณ. คอโดดังย่านใจกลางเมือง ร่างเล็กของพาขวัญกำลังรีบอาบน้ำเเต่งตัวชุดลำลอง ใส่เสื้อเชิ้ตเเขนสั้นประจำคณะ เเละกางเกงยีนส์ขากระบอกรองเท้าผ้าใบสีขาว ก่อนจะเปิดตู้เย็นหยิบนมขึ้นมารองท้องเพื่อทานยาเเก้ปวดเเละยาคุมฉุกเฉินที่เธอเเวะซื้อมาก่อนถึงคอนโด ก่อนเข้ามา

วันนี้เธอขาดเรียนไม่ได้เพราะ มีประชุมนักศึกษาฝึกงานต่อหลังเลิกเรียน เธอเลยต้องฝืนใจมา

คิริณที่ตื่นหลังพาขวัญไมนานนัก เนื่องจากเมื่อคืนเขาให้เเรงเยอะไปหน่อย เลยหลับลึกด้วยความอ่อนเเรง เเต่ก็ไม่เป็นไร วันนี้เขาจะไม่เข้าบริษัท

อยากนอนพักผ่อน ว่าเเต่ยัยเด็กพาขวัญนั่นหายไปไหนเเล้วนะ ในห้องน้ำก็ไม่มีหรือว่าจะกลับไปเเล้ว

หึ. ใช้ได้เลยนี่ขนาดว่าโดนเอาไปหลายรอบเเล้วยังมีเเรงพาตัวเองกลับไปได้อีก

คิริรลุกขึ้นจากเตียงนอนที่ยับยู่ยี่จากศึกเมื่อคืน ปกติเขาจะไม่พาใครมาที่คอนโดนี้ เพราะคิริณค่อนข้างหวงพื้นที่ส่วนตัวมากๆ พาขวัญคือคนเเรก

ร่างสูงเเจ้งนิติคอนโดให้ตามเเม่บ้านมาทำความสะอาดห้อง เเล้วก็เดินไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ

"ยัยขวัญ เมื่อคืนเเกกลับยังไง ?

เเสตมป์เพื่อนสาวขอเธอที่มาถึงก่อนเเล้วก็ถามเธอออกมา

"นั่นสิเเกเมามากนี่นา .. "

"อ๋อ ... พอดีมีคนพากลับหนะ "

"ใคร " นั่นสิใครอะเเก .. เเล้วเเกก็ไปกับเขาสุมสี่สุ่มห้าเนี่ยนะ น่าตีจริงๆเลยพาขวัญ "

พาขวัญที่เพิ่งมาถึง ก็หย่อนก้นลงนั่ง เเล้วตอบเพื่อน สองคนออกไป

"เอาเป็นว่าเขาเป็นคนดี เเละพวกเเกรู้จักก็เเล้วกันหนะ "

ฉันสองคนรู้จัก? ใครเหรอ รึว่าพี่ไทม์ปีสี่ ?

ยัยเเสตมป์ถามออกมา พี่ไทม์ปีสี่คือรุ่นพี่ที่คณะฉันหนะ เมื่อคืนเขาอยู่ที่ร้านเหมือนกัน .

" ไม่ใช่ๆๆ"

"เเล้วใครบอกฉันมาเดี๋ยวนี้นะ "

"ก็เพื่อนพี่ชายเเกอะใยไหม ? คนที่เลี้ยงเหล้า เมื่อคืน

ห้ะ.. "พี่คิริณเหรอ?

อ่า.. น่าจะใช่ละมั้ง พอดีเขาไม่ได้สนิทกับเขาฉันหนะ "