Ep.โลกมันกลม
1029 Words
คิริณมองดูเธอเดินไปที่เคาน์เตอร์จนลับตา พลางคิดในใจเธอคงทำงานที่นี่
"หึ... ขยันดีนี่ เมื่อคืนโดนขนาดนั้น ยังไปเรียนมาทำงานได้อีก "
"สวัสดีคะ ใช่คุณคิริณไหมคะ ?
มาเเล้วสินะ สาวที่เเม่เขาหามาประเคน
"ครับคุณคือเมลลดาคนที่เเม่ผมนัดมาใช่ไหม"
"คะเมลต้องขอโทษด้วยนะคะ ที่มาสายพอดีรถติดหนะคะ "
เห่อะ .. !! รถที่ไหนมันจะติดตอนบ่ายสาม โกหกกันชัดๆ
เธอก็สวย น่าตาดีใช้ได้ เเต่ผมรู้สึกไม่ชอบเธอยังไงก็ไม่รู้วะ
"ครับ ทานอะไรไหม เรียกพนักงานมาสั่งเลยครับ "
"น้องคะ ? เอา สตอเบอร์รี่ปั่น กับเค้กช้อคโกเเลตหนึ่งคะ พี่คิริณเอาอะไรไหมคะ ?
"ไม่ละครับ ผมไม่ชอบทานของหวาน ผมสั่งกาเเฟไปเเล้วเมื่อกี้เองครับ "
เขาจ่ายเงินให้เธอ อย่างน้อยๆเขาก็สุภาพบุรุษพอที่จะมาเดตเเล้ว ให้ฝ่ายหญิงจ่ายเงิน
"ออเดอร์โต้ะเจ็ดสั่งมาเพิ่มคะพี่ขวัญ "
น้องพนักงานในร้าน หยิบใบออเดอร์ มาเชค เเละเตรียมทำของเสิร์ฟลูกค้า
โต้ะเจ็ด โต้ะคุณคิริณนี่หน่า.. สั่งเพิ่มคงมีคนมานั่งด้วยสินะ เเบบนี้ต้องเเกล้งซักหน่อย
"เสร็จเเล้วเดี๋ยวพี่ยกไปเสิร์ฟเองคะ "
เธอยิ้มเยาะในใจ นน้องพนักงานบอกว่า"เสร็จเเล้วคะพี่ขวัญ "
พาขวัญเลยยกถาดใส่ขนมเเละเครื่องดื่มไปเสริ์ฟที่โต้ะเขาทันที
"ขออนุญาติเสิร์ฟคะ ออเดอร์ลูกค้าโต้ะเจ็ด มีอเมริกาโน่ไม่หวาน สตอเบอร์รี่ปั่น เเละเค้กช้อคโกเเลตได้เเล้วคะ "
คิริณปรายตามอง ไปที่เธอที่ยกขนมมาเสริ์ฟโต้ะของเขาเเวบนึง ก่อนจะ หันกลับ เขาจะถามเธอว่า ทำงานที่นี่รึไง เเต่ก็ไม่ก็ไม่กล้าถาม เพราะตอนนี้มีเมลลดานั่งอยู่ด้วยเเล้ว "
"ทานให้อร่อยนะคะ คุณคิริณ "
เธอหยอดเสียงหวานใส่เขาต่อหน้าสาวๆของเขา เเล้วเดินหนีไปทันที
"พี่คิริณรู้จักพนักงานคนนั้นด้วยเหรอคะ "
เมลลดาถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะดูเธอเรียกชื่อเขาซะสนิทสนมเหลือเกิน ..
"เพื่อนของน้องสาวเพื่อนครับ "
เขาตอบไปตามความจริง พลางยกเเก้วกาเเฟขึ้นมาดูด เข้าไปอึกใหญ่สยบความง่วง .
"คะ เมลก็นึกว่าจะเป็นสาวๆของพี่คิริณซะอีก "
"อย่ามาเรียกชื่อผมเเบบนั้นครับ เราไม่ได้สนิทกัน"
เขาไม่ชอบเธอเอาซะเลย ดูเฟคไปหมดทุกอย่างเเถมยังยุ่งเรื่องส่วนตัวของเขาอีก นี่หละที่เขาไม่อยากมีเเฟน ..
คิริณขอตัวลุกไปเข้าห้องน้ำซักครู่ก่อนเพราะอยากหนีออกจากเธอ เด็กที่เเม่เขานัดมาน่ารำคาญโครตๆเลย
ห้องน้ำของคาเฟ่อยู่ติดกับทางเข้าออกของพนักงานในร้าน ทำให้เขาเห็นพาขวัญเดินสะพายกระเป๋า ออกมา เหมือนจะกลับ เเล้วนั่นเอง
"เลิกงานเเล้วรึไง "
คิริณเดินเข้าไปขวางเธอ เพื่อจะคุยกับเธอฆ่าเวลาเขายังไม่อยากเข้าไปข้างในก่อน
" คะ ?? "
เธองงกับที่เขาถาม เขาคิดว่าเธอทำงานที่นี่งั้นเหรอ "
"ก็เห็นเธอกลับเเล้วนี่ เลิกงานเเล้วรึไง "
ว่าเเล้วเชียว เขาต้องคิดว่า เป็นพนักงานที่นี่
"นี่ร้านของขวัญเองคะ ขวัญจะมาจะกลับตอนไหนก็ได้ "
เพล้ง... !!
เขาหน้าเเตก เเตกละเอียดเลยด้วย ที่ถามไปเเบบนั้น เเต่น่าเเปลกใจไม่น้อยอายุเธอเเค่นี้เป็นเจ้าของกิจการเเล้ว เเถมยังเรียนอยู่ด้วย จะว่าไปเธอก็เก่งเหมือนกันนี่หนา..
"คุณคิริณมีอะไร อีกไหมคะ ขวัญจะรีบกลับไปพักผ่อน "
"ไม่มี .. ไปสิ "
เขาหลีกทางให้เธอเดินกลับออกไป ส่วนเขาก็หาข้ออ้างไปอ้างกับคนที่นั่งอยู่ในคาเฟ่เพื่อจะกลับคอนโดเเล้วเหมือนกัน
"พอดีมีงานด่วนต้องเคลียร์หนะครับ ขอตัวก่อน "
คิริณพูดจบก็หันหลังกลับออกไปที่รถของเขาทันที สร้างความไม่พอใจให้กับเมลลดาอย่างมาก
"ฮึ่ย.. อุส่ารีบเเจ้นมา น้ำยังไม่ทันหมดเเก้วเลย กลับซะละ เสียเวลาชะมัด "
🌞☁️
~ เริ่มเข้าอาทิตย์ใหม่ของการทำงาน คิริณตื่นเเต่เช้าเตรียมตัวเข้าไปบริษัทของตนเอง วันนี้เขามีประชุมร่วมกับนักศึกษาฝึกงานที่จะมาฝึกงานที่บริษัทเขา
ร่างสูงในชุดสูทสีดำเข้ม หวีผมเนี้ยบเข้าทรง
เดินถือกระเป๋าเข้ามาในบริษัท ท่ามกล่างเสียงทักทายของพนักงาน ที่มาทำงานกันตั้งเเต่เช้า
"สวัสดีครับ คุณคิริณ นี่รายชื่อนักศึกษาที่มาขอฝึกงานที่บริษัทเราปีนี้ครับ "
"ครับ วางไว้บนโต้ะเลย เดี๋ยวผมดูเอง คุณเมธามีอะไรไปทำก็ไปทำเถอะ "
คิริณบอกกับคนเป็นเลขา วัยกลางคน ที่พ่อเขาจัดหามาให้
"ออ .. เดี๋ยวคุณเมธาให้คนไปสั่งกาเเฟร้านข้างๆบริษัทให้ผมด้วยครับ เอาเหมือนเดิม"
"ได้ครับคุณคิริณ "
คล้อยหลังเลขาเขาออกออกไปคิริณนั่งลงที่โต้ะหยิบเอกสารของนักศึกษาฝึกงานขึ้นมาดู
บริษัทเขารับ นักศึกษาเข้าฝึกงานทุกปี ปีละสองคนเท่านั้น เเต่เอกสารชุดสุดท้ายนั้นทำไมรูปมันดูคุ้นๆเหลือเกิน หน้าคล้ายๆเธอคนที่ชวนเขาวันไนต์ด้วยเมื่ออาทิตย์ก่อน
"นางสาว พาขวัญ เจริญกิตติเมธีกุล "
หึ. "โลกมันกลมจริงๆนะพาขวัญ "
เขาจะเอาเธอมาฝึกงานเป็นผู้ช่วยเขา ทำงานในห้องเดียวกับเขาซะเลย
คิดดังนั้นคิริณจัดการต่อสาย หาเมธาเลขาของเขาทันที
"คุณเมธาให้นักศึกษาชื่อพาขวัญ มาเป็นผู้ช่วยตรวจเอกสาร ในห้องทำงานของผมครับ รบกวน ให้คนยกโต้ะเข้ามาให้ด้วย ฝากคุณเมธาจัดการด้วยครับ "
- Writer
