ค่ำคืนนี้บรรยากาศที่ห้องอาหารรูฟท็อปสุดหรูใจกลางเมืองดูพิเศษกว่าทุกครั้ง ลมพัดเอื่อยๆ เคล้าเสียงดนตรีแจ๊สเบาๆ และแสงไฟจากตึกระฟ้าที่ส่องประกายราวกับดวงดาวบนดิน คิริณ ในชุดสูทสีเทาเข้มดูเนี๊ยบสง่า นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับ พาขวัญ ที่สวมชุดเดรสสีแชมเปญเรียบหรูสลัดคราบเลขาฯ กลายเป็นสาวสะพรั่งที่ทำให้เขาแทบจะละสายตาไม่ได้
มือหนารินไวน์ลงในแก้วช้าๆ ก่อนจะวางลงแล้วเอื้อมมือไปกุมมือเรียวของพาขวัญที่วางอยู่บนโต๊ะ เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงจัง
"ขวัญรู้ไหม... คืนนี้พี่รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอกเลยนะ" คิริณเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "
ภูเขาที่ชื่อว่า 'เรื่องโกหก' ...ตั้งแต่วินาทีนี้ไป เราไม่ต้องเล่นละครเพื่อใครอีกแล้วนะ"
พาขวัญคลี่ยิ้มหวานให้เขา
"ขวัญก็เหมือนกันค่ะ มันอึดอัดนะคะเวลาที่คุณแม่พี่คิริณถามเรื่องเราแล้วขวัญต้องคอยเตี๊ยมบทกับพี่ตลอด... แต่ตอนนี้ขวัญคงไม่ต้
