เวลาผ่านไปเร็วมาก พาขวัญมาฝึกงานที่บริษัทของคิริณไกล้รบสามเดือนเเล้ว
ช่วงอาทิตย์สุดท้ายของการฝึกงานเต็มไปด้วยความใจหาย แต่คนที่ดูจะ อาการหนัก ที่สุดคงหนีไม่พ้นท่านประธานหนุ่มคนหล่ออย่าง คิริณ ที่ช่วงนี้เรียกว่าขลุกอยู่กับเเฟนสาวในห้องทำงานบ่อยเป็นพิเศษ จนพนักงานคนอื่นๆ แอบแซวกันว่าบอสกำลัง
"ติดเด็กฝึกงาน" ขั้นรุนแรง
ภายในห้องทำงานของคิริณพาขวัญกำลังจัดเรียงแฟ้มเอกสารชุดสุดท้ายเพื่อส่งมอบงานคืนก่อนที่เธอจะต้องกลับไปเรียนต่อเทอมสุดท้ายให้จบ คิริณที่ควรจะนั่งตรวจงบประมาณกลับเอาแต่นั่งหมุนปากกาจ้องมองแผ่นหลังบางของเธอด้วยสายตาละห้อย
"เหลือเวลาอีกแค่สามวัน... ขวัญจะทิ้งพี่ไปจริงๆ เหรอครับ?"
คิริณเอ่ยเสียงตัดพ้อ พลางลุกขึ้นเดินเข้ามาช้อนหลังและกอดเอวเธอไว้แน่น
"ขวัญแค่กลับไปเรียนให้จบเองค่ะพี่คิริณ ไม่ได้ไปรบที่ไหนซะหน่อย"
พาขวัญหัวเราะเบาๆ พลางเอนหลังพิงอกแกร่ง "
อีกอย่าง... เราก็
