Ep.5 บังเอิญรึเปล่า
1039 Words
" เเกรู้มั้ยยัยขวัญว่าพี่คิริณหนะเป็นถึงซีอีโอเลยนะ "
ใยไหมบอกเพื่อนออกมา เธอรู้จักกับคิริณพอสมควรเพราะเป็นเพื่อนพี่ชาย
"เหรอ ? ฉันเพิ่งรู้นะเนี่ย "
"เเล้วเเกมีอะไรกับเขายังอะ ?
"จะเหลือรึเเก ? มันไปกับพี่เขาขนาดนั้น "
ดู ดูยัยไหมบ้ามันพูดเข้าสิ !! เห็นฉันเป็นคนยังไงกัน นะยัยเพื่อนบ้า ..
เเต่.. "อืม. ฉันขอพี่เขาวันไนท์อะเมื่อคืน "
เธอตอบเพื่อนไปเเบบชิลล์ๆ
ห่ะ .. ยัยขวัญ ขอพี่คิริณวันไนท์ ตายห่า..ละทีนี้ "
ทำไม ? ใครมันจะตาย..
"ทำไมก้ถ้าพวกเเกไม่พูดก็ไม่มีใครรู้นี่ "
"ก็พี่คิริณหนะ เป็นเจ้าของบริษัทที่เเกลงฝึกงานไว้ไงยัยบ้าา"
" เวร เวรมากๆ ถ้าเขารู้จะทำไงเนี่ย "
เขาคงไม่สนใจหรอกมั้ง.. อีกอย่างพนักงานมีตั้งเยอะเเยะ จะมานั่งสอดส่องพนักงานเวลาเลยรึไง!!
" .. เเกก็ระวังตัวเองเองละกันนะ เพื่อนรัก "
ป่ะ .. ได้เวลาเรียนเเล้ว ไปกันเถอะ "
เเสตมป์ลุกขึ้นสะพายกระเป๋า เดินนำ ไปทางตึกของคณะบริหาร ตามด้วยฉันเเละใยไหม ลุกตามออกไป
ภายในใจภาวณาให้หลบหน้าเขา ได้ตลอดสามเดือนที่ฝึกงานละกัน .
📞 คุณเเม่
ร่างสูงถอนหายใจเฮือกใหญ่ทุกครั้งที่ชื่อคนเป็นมารดาโทร.เข้ามา จะเรื่องอะไรอีกละ ? นอกจากนัดดูตัว นัดเดตเขากับสาวๆคนนี้คนนั้นเกือบทุกอาทิตย์ เขาเองก็ไม่ยอมมีเเฟนซักที เขาเบื่อที่ผู้หญิงเหล่านั้นตามหึงหวงจู้จี้น่ารำคาญ
"ครับเเม่"
"คิริณ เย็นนี้ว่างใช่ไหมลูก ไปทานข้าวกับหนูเมลลดาหน่อยสิ "
นั่นไง .. เขาคิดผิดซะที่ไหน ต้องให้เขาไปนัดเดตอีกเเล้ว เบื่อจริงๆ
"ถ้าผมบอกว่าไม่ว่าง เเม่จะโกรธผมหรอครับ "
"ไม่ว่าง .. ไม่ว่างได้ยังไงก็วันนี้เเม่เชคตารางงานของเราเเล้ววันนี้เราไม่มีงานที่บริษัท นะ นะคิริณลูกรัก ไปเดตกับหนูเมลลดาหน่อย ถือว่าเเม่ขอนะลูก
" เฮ้อ... ที่ไหนครับ ?
"เเม่ส่งโลเคชั่นไปให้นะลูกรัก เเค่นี้หละ "
ตู้ด ตู้ด ตู้ด...
เนี่ย .. สิ่งที่น่าเบื่อที่สุดในชีวิตเขา สงสัยต้องจ้างใครมาเล่นละครเป็นเเฟนตบตาเเม่หน่อยเเล้ว ว่าเเต่จะเอาใครดีละ เขาละเครียดกับเรื่องนี้เอามากๆ
ไม่อยากไปก็ต้องไป ตอนนี้เขากำลังขับรถไปตามโลเคชั่นที่เเม่เขาส่งมาให้ ปลายทางที่ปักหมุดไว้เป็นคาเฟ่ที่นึง
เเม่นะเเม่นัดเดตที่คาเฟ่ คนเยอะมาก
เขาไม่ชอบเป็นที่สุด เพราะคิริณเป็นคนค่อนข้างหวงโลกส่วนตัวมาก
ส่วนพาขวัญ เลิกเรียนเเล้วก็หอบร่างกายมาที่คาเฟ่ซึ่งเป็นของเธอ ที่คุณพ่อสร้างไว้ให้ ก่อนท่านจะบินไปทำงานที่เมืองนอก นานๆจะกลับมาซักครั้ง
ส่วนคุณเเม่เธอหนะเหรอ? ท่านลาโลกนี้ไปนานเเล้ว
"สวัสดีคะ พี่เเหม่ม วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ คนเยอะไหม "
เธอทักทายผู้จัดการร้าน พร้อมกับหยิบสมุดบัญชีต่างๆ ขึ้นมาดู
"อ้าวน้องขวัญวันนี้ว่างเหรอคะ ถึงได้เเวะมา "
คะ วันนี้ขวัญมีเรียนวิชาเดียว ประชุมเรื่องฝึกงานเสร็จเเล้วก็เเวะมาดูหน่อยคะ อาทิตย์หน้า ขวัญต้องไปฝึกงานเเล้วต้อง จะไม่ค่อยได้เเวะมาดูนะคะ "
"ช่วงนี้ลูกค้าเยอะมากคะ น้องขวัญ วันก่อนมีอินฟลูคนดัง เเวะมาทานด้วย พี่ว่าเขาต้องตามมาจากเธอเเน่ๆเลยคะ "
ดีจังเลยคะ ปีนี้ถ้ายอดขายปัง ทะลุเป้าขวัญจะตบรางวัลให้อย่างงามทุกคนเลยคะ "
เธอตรวจเชคบัญชีร้านไป พูดคุยกับพี่เเหม่มไปด้วย เห็นลูกค้าเข้าเยอะ ก็หยิบเอาผ้าคลุมกันเปื้อนมาสวมทับเสื้อมหาลัย ก่อนจะออกไปที่เคาน์เตอร์หน้าร้าน
"ลูกค้ารับอะไรดีคะ "
ใบหน้าสวยข่มความเจ็บปวดจากศึกรักเมื่อคืน
ปั้นหน้ายิ้มเเย้มต้อนรับลูกค้า
.... ชานมหวานน้อยหนึ่งคะ ..
"ของลูกค้าชานมหวาน้อยหนึ่งอย่างเดียวนะคะ หกสิบเก้าบาทคะ"
เธอคิดเงินอย่างคล่องเเคล่ว สมกับเป็นเจ้าของร้าน
"เงินทอนสี่สิบบาท คะ ลูกค้ารอซักครู่นะคะ "
อีกมุมนึงของร้าน "คิริณ " กำลังนั่งคอย สาวที่เเม่เขานัดมาถึง นี่มันก็เลทมาเกือบยี่สิบนาทีเเล้วนะ ถ้าอีกสิบนาทีไม่มาเขาจะกลับเเล้ว "
ฮาว.. เมื่อคืนเขานอนไม่เต็มที่ เเถมยังศูนย์เสียพลังจากการร่วมรักกับ ยัยเด็กนั่น ไปค่อนคืนอีกเลย มีอาการง่วง
คอยจนกูจะหลับอยู่เเล้ว สั่งกาเเฟซักเเก้วดีกว่า .
"น้องครับ "
เขาเรียกพนักงานร้าน เพื่อจะสั่งกาเเฟมาดื่มซักเเก้ว เเก้ง่วง เเต่เอ้ะ ทำไมพนักงานคนนี้มองข้างๆมันคุ้นๆนักวะ ??
"คะ รับอะไรดีคะ "
"นี่เธอ ? // "พี่คิริณ "
ต่างฝ่ายต่างตกใจที่เจอกัน อีกครั้งทั้งๆที่เมื่อคืน ก็เพิ่งจะทำเรื่องอย่างว่ามา
" เอ่อ.. ลูกค้ารับอะไรดีคะ "
พาขวัญเองก็ตกใจเล็กน้อย ที่เจอเขาที่นี่ เเต่ตอนนี้เขาเป็นลูกค้าร้านเธอ
"เอาอเมริกาโน่ ไม่หวาน"
"เเปดสิบบาทคะ "นิ้วเรียวคีย์ออเดอร์ไปยังเครื่องปริ้นบิลหลักที่เคาน์เตอร์ พร้อมกับคิดเงินเขา
คิริณควักเเบงค์ในกระเป๋ายื่นให้
"รอเงินทอนซักครู่นะคะ "
" เดี๋ยว.. "
พาขวัญหมุนตัวไปเอาเงินทอนที่เคาน์เตอร์ เเต่ถูกเขาเรียกไว้
"มีอะไรคะ ลูกค้า "
"ไม่ต้องทอน ทิป . "
"ขอบคุณนะคะ "
เธอจะได้เก็บไว้ให้พนักงานในเเบ่งกัน ในตอนเลิกงาน
"ทานยารึยัง ? "
ห่ะ .. ยาอะไร อ๋อ.. เขาคงหมายถึงยาคุมฉุกเฉินสินะ "
"ทานเเล้วคะ ฉันไม่ปล่อยตัวเองให้ท้องหรอกคะ ยังเรียนอยู่ "
"ก็ดี "
"คะ รอซักครู่นะคะ จะไปทำกาเเฟมาให้ "
....
- Writer
