“Nanay saan po ba tayo pupunta?” tanong ng maliit na tinig ni Kleah. Kakalabas palang namin ng bahay para nga bumili ng cake mamaya para sa aming dinner. I hold Kleah's hand patungo sa sasakyan namin. Masayang masaya ako ngayon dahil maayos na kame ng mommy ni Kojic. Unti unti na talagang nagiging maayos ang lahat. Nakita ko na sobrang masayang masaya ang mga anak ko ngayon. Dahil pag tapos ng ilang taon ay nabuo din ang pagka-taon nila. Kasama na nila ang tatay nila.
Inalalayan ko si Kleah na pumasok sa loob ng sasakyan sa front-seats. "Seatbelt Nanay!" maagap na paalala ni Kleah sa akin ng lumayo na ako at akmang aalis na. "I'm sorry Nanay forget." natatawa kong sabi sa kaniya. "Okay lang po nay." nakangiti niyang sagot.
After kong ikabit at maayos ang seatbelt sa kaniya ay isinara ko
