Myoujin’s POV
Yes, I came from a family of Yakuza and business men. Marami rin kaming itinatagong yaman sa Japan at ang lolo ko ang head ng aming organizations. Mamamatay tao kami at sa murang edad ko ay tinuruan na ako ng martial arts at paano gumamit ng mga weapons. Oyabun (family boss) ang tawag sa aking lolo at ako ang Shaitegashira ( second lieutenant) at ako ang papa ko ang Wakagashira ( first lieutenant). Nakalaban namin ang pamilyang Soma at hindi ko akalain na narito na pala sila sa Pilipinas. Pero nakipagkasunduan sila sa papa ko upang umangat din ang kanilang illegal na negosyo sa bansang aking pinagmulan. Ngunit nag-focus na lang ang aming pamilya sa mga business ng alak at doon kami lalong umangat. I have a battler na si Manong Ronaldo at siya ang nakakaalam lahat ng aming lihim. I have an own business, ang aking restaurant na pinapahawak ko naman kay Mike. Sinuportahan naman ako ng aking Oba-san at ang aking parents for my business at lumalago naman ito. Iniisip ko nga bakit pa ako nag-aaral, kahit hindi ako mag-aral kaya ko na ang mabuhay. Besides, ako rin ang nag-iisang tagapagmana ng aming kumpanya at kayamanan ng aming pamilya. Hindi ko namalayan na nag-ring na pala ang bell at nakita ko si Yuffie na lumabas at mayroon itong dala-dalang plastic. Hindi nakapasok si Ji Hoon dahil nilalagnat siya pero hindi ko maintindihan kung bakit kinaiinisan ko na ang aking kaibigan sa tuwing magkasama sila ni Yuffie. Kasama naman nina Xu Kai at Ryuu ang kanilang mga girlfriends dahil nagtatampo na raw ang dalawa kaya hindi sila nakakapunta sa VIP room namin. Nakita ko si Yuffie na pumunta sa likod ng school kung saan walang tao at doon pala siya kumakain. Pinuntahan ko siya at nabigla ito sa aking pagtawag sa kaniyang pangalan.
“Hey Yuffie,” tawag ko sa kaniya.
Lumingon ito sa akin at tinakpan nito ang kaniyang lunch box.
“You are eating here?” pagtatakang tanong ko sa kaniya.
Tumango lang ito sa akin at alam kong hindi na naman ito kikibo at magsasalita.
“K-Kumain na po ba kayo, M-Master?” nahihiyang tanong nito sa akin.
“Hindi pa, wala akong gana.”
“H-Heto po kain po tayo.”
Pagyayaya niya sa akin subalit nakita kong kaniyang ulam ay sabaw na may manok.
“What are you eating?”
Tinikman ko ang kaniyang kinakain. Hindi ko maintindihan kung bakit hindi ko siya kayang pandirihan. Sa tuwing nakikita ko siya I want to hug her and kiss her lips.
“T-Tinola po iyan m-master, n-niluto ko po kanina,” nahihiyang wika niya sa akin.
“Masarap ang luto mo, makikikain na lang ako sa iyo,” saad ko sa kaniya.
Pinagsaluhan namin ang dalang baon niya at napangiti ko siya. Nag-burp ako at labis ang kaniyang pagtawa. Bigla ko siyang niyakap and I kissed her lips. My pet wants to go out at napisil ko ang kaniyang dibdib. Tiningnan ko muna ang paligid kung may tao o wala. I open her buttons and I raised her bra then I already sucked her breast. Binuksan ko ang button ng pants ko then binuksan ko ang zipper ko kasabay nito ang pagbaba ko ng aking brief para lumabas ang alaga ko.
“Please, hold my pet. It is hardening,” utos ko sa kaniya.
Ayaw niya itong hawakan pero hinawakan ko ang kaniyang kamay para mahawakan niya ito. I continue to sucking her breast and I kissed her lips. Hinawakan ko rin ang kaniyang hiyas and I played it. She moans softly.
“H-Hold on tight and move your hand,” saad ko sa kaniya.
And I moan softly at ramdam ko na ang init ng aking katawan.
“Speed up! Ah!” utos kong muli sa kaniya.
Binilisan niya ang pagkilos ng kaniyang kamay sa aking alaga at I continue to sucking her breast. Pinapaikot ko ang dila ko rito at habang ginagawa ko iyon, lalong humihigpit ang hawak niya rito at bumibilis ang kaniyang pagkilos ng palad niya. Napaungol ako at narararamdaman kong malapit na akong labasan.
“That’s right! That’s right! That’s the spot. That’s my girl! Oh yes, ayan na, ayan na, malapit na!”
Lumabas ang aking seed ng alaga ko at napuno ang kaniyang kamay ng sipon ng aking alaga. Tiningnan niya ito at kinuha nito ang kaniyang panyo upang punasan ang kaniyang kamay. Ibinaba ko ang kaniyang bra at sinara ko ang botones ng kaniyang uniform. Pinagpawisan ako sa aking ginawa at nanatili na naman itong tahimik at nakikita kong parang maiiyak siya. Pero ngumiti pa rin siya sa aking harapan at hindi ko namalayan na nag-ring na pala ang bell at tapos na ang lunch break. Niyakap ko ulit siya at I kissed her.
“Later, let’s go home together. We can’t do it here. Alam mo na ang ibig kong sabihin,” saad ko sa kaniya.
I took her body dahil doon ako sumasaya and besides she’s mine dahil binili ko na siya. But I still can’t forget her mother’s sin. That necklace is my family’s treasure and I valued it. My grandmother Kushina Aki, inherited it from me and as long as they can’t back, I won’t get tired of charging them. Iniwan ko na siya sa likod ng school pero hindi niya tinangkang sumunod sa akin. Nang makarating na ako sa aming classroom naroon na pala ang guro namin at na-late ako ng 10 minutes. Pero yumuko lang ito at hindi niya ako pinagalitan. Alam nilang magagawa ko ang gusto ko rito at alam nilang papasok ako ng gusto kong oras. Sumunod si Yuffie sa pagpasok at napagalitan siya sa teacher namin.
“Why are you late, Ms. Gonzales?!” pagalit na saad ng aming guro.
“A-Ano po…” tanging nasagot nito sa kaniya.
“Hindi ka na puwedeng pumasok at late ka ng 12 minutes. You know my rules right?!”
Isinara niya ang pinto at nabigla sila nang tumayo ako.
“Hey, teacher, I want her in,” utos ko sa kaniya.
“B-But she is late Master Myoujin,” saad nito sa akin.
Naglakad ako at binuksan ko ang pinto.
“M-Master, b-bawal na po akong p-pumasok k-kasi late na ako,” nanginginig na wika sa akin ni Yuffie.
“I don’t care if you are late!”
Kinaladkad ko si Yuffie papasok ng classroom. Mahigpit ko siyang hinawakan ang kaniyang kamay at itinulak ko siya sa kaniyang upuan at napaupo ito. Napaiyak ito dahil sa pagkakatulak ko sa kaniya. Nabigla silang lahat sa aking ginawa sa kaniya at tiningnan nila ako. Natakot din ang teacher ko sa akin at hindi na lamang nakapagsalita.
“Next time, huwag kang magpapa-late, katanga mo kasi. Naiinis ako sa iyo, you’re always being bullied by others dahil sa kakitiran ng kokote mo!” pagalit na saad ko sa kaniya.
Tumingin sila sa akin at halata ang kanilang pagka-shock sa aking ikinilos.
“What are you looking for, damn! Mendokusai!” pagalit na saad ko sa kanila.
Umupo na ako sa aking silya at patuloy lamang sa pag-iyak si Yuffie.
“O-Okay class, let us continue our lessons,” nanginginig na sambit ng aming guro.
Nag-umpisa na ang aming lesson at ibinato ko kay Yuffie ang panyo ko.
“Hey, Yuffie. Wipe your tears!” pagalit na naman saad ko sa kaniya.
Inis na inis ako sa araw na ito at tila kumukulo ang aking dugo.
“S-Salamat p-po M-Master,” gumagaralgal na saad niya sa akin.
Inisnaban ko ito at nakinig na lang sa teacher ko. Nang mag-ring ulit ang bell kinausap nina Fiona at Alice ang kanilang kaibigan. Subalit hindi na naman siya kumibo at tinuruan niya ang dalawa sa Math. Matalino naman si Yuffie kaya lang ang problema sa kaniya hindi siya palakibo at palaging umiiwas. Kung ako ang tatanungin siya ang pinakamaganda rito sa aming school kaya laging may nag-o-offer sa kaniya na mag-model or maging commercial actress. Pero hindi siya pumapayag at halata sa kaniya na parang takot siya sa mga tao. Nang papauwi na kami, nakita ko na naman si Minato sa harapan ng gate namin at dala-dala niya ang kaniyang mga grupo.
“Hindi ba taga-Caterham Academy ang mga iyan, ano ang kailangan nila rito?” pagtatakang bulung-bulungan ng aking mga kaklase.
Sinalubong ko sila at lumapit si Minato sa akin at hiniling ko na mag-usap kami sa likod ng school.
“Koko de nani ga hitsuyou desu ka? (Ano ang kailangan mo rito?),” tanong ko sa kaniya.
“I want to fight you, Myoujin-san!” pagalit na tugon niya sa akin.
“Gomen nasai, hindi ako interesado. Umuwi ka na lang sa inyo,” pang-iinsulto kong wika sa kaniya.
“Are you trying to insulting me?! Anata wa kowai ka? (Natatakot ka ba?)” pang-iinsultong wika niyang muli sa akin.
“Hindi ako natatakot, naaawa lang ako sa’yo,” mahinahon kong saad sa kaniya.
“B-Bakit ka maaawa sa akin, son of syndicate?!”
“Dahil kung papatulan kita, bakero. Maghihirap ang inyong pamilya, do you want to suffer at magiging isang kahig isang tuka na lang kayo ng pamilya niyong cheap at bobo?”
“Ang yabang mo!”
“Oh, yes I am boastful pero may maipagmamayabang naman ako o ikaw, meron ba?’’
Nanahimik siya at tinawagan ko si Manong Ronaldo.
“Hey, Manong Ronaldo. Can you please call his dad and I want to cancel our agreement at Japan. You know what I mean.”
“Yes, Master Myoujin.”
Kinuha ni Manong Ronaldo ang cellphone niya at tinawagan nito ang daddy ni Minato.
“You mean you are---” gulat na saad ni Minato sa akin.
“Yes, tama ka. I am a Shaitigashira of our family. Nagulat ka ba dahil ganoon kataas ang posisyon ko sa Kuroi Kage Yakuza Soshiki?”
Napaluhod ito sa aking harapan at napaiyak.
“Uulitin ko, Soma family, I mean your family is a slave of my family. From the start, you know the policy. Ang akala mo wala akong posisyon sa pamilya ko, you are wrong, Minato Soma,” pang-iinsultong saad ko sa kaniya.
Nakiusap sa akin ang daddy niya dahil alam na nito ang mangyayari sa kaniyang anak at pinatawad ko si Minato.
“Don’t bother me again or try to touch my girl. Anata o Kuroshimasu! (Papatayin kita!)”
“Y-Yes, M-Master M-Myoujin,” takut na takot itong nagsalita sa aking harapan.
At saka na sila umalis sa aking harapan. Subalit napansin kong mag-gagabi na pala at wala nang studyanteng nakakalat. Matiyaga niya akong hinintay sa pathway upang tapusin ko ang pakikipag-usap sa ugok na iyon. Nakita ko naman si Yuffie at inaya ko nang umuwi.
“Hey, Yuffie. Let’s go,” pagyayaya ko sa kaniya.
Inakabayan ko siya at pumasok na kami sa aking kotse. Hindi ko maintindihan kahit may kasalanan ang nanay niya sa akin, masaya ako sa tuwing kasama ko siya. Tumitigil ang pag-ikot ng aking mundo sa tuwing nakikita ko ang pagngiti niya sa kaniyang mga labi.
End of POV