Three Portraits

Chapter 27

I was going to approach him when someone blocked my path... and it felt like things were just getting worse when I spotted the guy obstructing my path. Para akong pinagsakluban ng langit at lupa ngayon!

Nawala ang atensyon ko doon sa lalaking may nakakalokong ngisi at natuon sa lalaking ngayon ay hindi alam ang sasabihin. Damn, bakit nga ba nagtaka pa ako kung bakit niya ako nahanap ngayon?! He bought the mask, kaya automatiko na sa kanya ang makikilala ako! Nakakairita! Urgh.

Umatras ako ng isang beses. Lihim akong nagpapasalamat na ngayon ay nasa sulok ng hall na 'to ang aking lamesa kundi baka na nakaw ko na ang mga atensyon nila.

"What are you doing here, Henry? Diba may usapan na tayo?" Mariin at naiinis na tanong ko sa kanya.

Tinaasan niya ako ng kilay kinamot ang kanyamg batok. He acts like a highschool student. Hindi ko mapigilang mapairap.

He let out a long and probmatic sigh. "Fine, my grandfather was looking forward to seeing you."

Ha? Ano? Bakit meet kaagad? Hala…

Hindi ko mapigilang hawakan ang kanyang braso dahil parang ang mga kinatatakutan ko ngayon ay unti-unting nabubuhay. Bakit meet agad? Kakain lang ng naman ang pinunta ko rito! Ano ba itong pinasukan ko?

"Huwag ka ngang magbiro d'yan, gungung-"

Umiling siya ng ilang beses na siyang ikinalipad ng kaluluwa ko. "I wish I am… but unfortunately, I'm not."

My lips pursed. I suddenly wanna punch his ass right now! Sana pala talaga ay hindi na lang ako nagpauto kay Sir Jakar! Sana pala ay nanood na lang ako ng TV! Damn, regrets.

Akmang magsasalita na sana ako ng bigla akong naunahan ng panibagong boses.

"Happy birthday, Mr Dela Fuente." Nang-uuyam na boses ang umalingawngaw sa aking tenga kahit pa napakalakas ng musika dito sa loob.

Natatarantang napalingon ako sa lalaking ngayon ay nakatingin kay Henry na para bang nasa isang laro sila. Ang kanyang isang kamay ay naka silid sa kanyang bulsa habang ang isa naman ay may dalang wine glass.

Sa gilid ng aking mata nakita ko kung paano kumunot ang noo ni Henry… He appeared to be annoyed by Sir Tristan's attendance on his birthday, based on the way he knitted his brow.

Nagkakatitigan lang silang dalawa kaya ako na ang bumasag sa kanilang tensyon ngunit akala ko lang na mamabasag ko ito dahil nagsimula ng magsalita si Henry. Alam ko ang bibig ng isang 'to…

"You're here…" He trailed off while looking at Sir Tristan from head to toe. Parang sinusuri kung gaano ito kahanda para sa ngayong gabi at ng makitang handang-handa ito…

He smirked. Kakaibang tikhim. Sir Tristan is really a pain in the ass.

Sir Tristan just shrugged still unbothered. Acting like unbothered. Alam kong nararamdaman niya na ang pagdigusto sa boses ni Henry.

"Well, the old guy, bring me with him," he said as he drained his wine glass, his wicked gaze fixed on Henry. "It's impossible for me to say no; I've missed partying."

Tumango tango si Henry bago ngumiti ng isang pilit at hinawakan ang aking balikat. Nakita ko kung paano napunta ang mga mata ni Sir Tristan roon.

I suddenly felt uncomfortable… Hindi dahil sa paghawak sa akin ni Henry kundi sa paraan ng kanyang pagtitig roon. Why? Why, Clea?!

"Would you mind if-" Hindi natapos ni Henry ang sasabihin ng biglang lumitaw ang isang magandang babae sa gilid ni Sir Tristan.

Nagtatagis ang bagang nito habang nakatingin sa aking amo. She ignored our presences and her all attention went on Sir Tristan.

Nakita ko kung paano nagbago ang mukha ni Sir Tristan. Naging blanko ito habang nakipagtitigan doon sa bababe. Sinusuklian ito ng malamig na mga mata habang ang babae ay parang sasabog na dahil sa galit.

Walang pasubaling hinila niya si Sir Tristan palayo sa amin at nagpunta sila sa lon ng mga tao hanggang sa hindi na namin sila nakitang dalawa.

Who is she…? Parang kilala yata niya? Hindi lang kilala. Kilalang kilala.

I bit my bottom lip and shook my head, preparing to say something to the man next to me when he seemed to stop moving. Nagtatakang sinundan ko ang kanyang tinitignan.

Napakurap ako ng makita ang matandang lalaki na ngayoy nakasakay sa isang wheel chair sa kanyang kandungan ay mayroong nakalagay na isang manipis na tela roon at ang kanyang pananamit ay hindi nagkakalayo sa pananamit ni Henry.

Nakaawang ang kanyang bibig habang hindi makapaniwalang nakatingin sa akin. He had this teary eyes while looking at me as If I was just his hallucination.

Nang marinig ko ang bulong g aking katabi kaagad dumagundong ang kaba sa aking dibdib.

"Lolo…" Bulong ni Henry bago nilapitan ang matandang lalaki.

Ilang metro lang ang layo namin at kita ng aking dalawang mga mata kung paano hindi mapakali ang matanda sa kanyang kinauupuan. Henry is blocking his view at palagi niyang winawakli si Henry na halatang pinapakalma siya.

Hanggang sa may dumating na babae... Na kamukha ni Henry. Napaka-elegante nito sa kanyang suot. Napipikit siya ng mariin bago ngumiti ng pilit sa matanda at pinipilit na magsalita ng mahinahon.

Bigla akong tinuro ng matanda kaya hindi ko mapigilang mapigtad ng konti dahil sa gulat at biglaang pagturo niya. Napatingin si Henry at iyong babae sa aking gawi.

Dahan dahan akong yumuko. Nang marinig ko ang umalingawngaw na tawa ni Sir Jakar para akong nakahinga ng maluwag at parang may kung sinong sumalba sa aking pagkakalunod.

Halatang lasing na ang matanda at ng makita si Henry at kanyang lolo kaagad itong umayos ng tayo na para bang hindi paika-ika ang lakad kanina.

"Kumpadre!" Pakinig kong bati niya, but the old man in wheel chair ignored him.

Nang makita ang tinuturo napatingin siya sa akin. Kumunot ang kanyang noo bago bumaling muli sa matanda.

"What about her?" Nakita ko kung paano gumalaw ang kanyang bibig sa pagtanong.

Napakagat ako sa labi ng makitang bahagya ng kumakalma ang matanda. Inagaw ni Henry ang wheel chair roon sa nurse at siya na mismo ang nagtulak sa kung saan man sila pupunta. Hindi na ako nagawang tignan ni Henry pa.

Nakita ko kung paano ako tapunan ng tignan nung babae bago sumunod kina Henry.

My knees are weakening as a result of her gaze. She reminds me of a child... But what is it about her that makes her so intimidating? Paano niya nakuha ang madilim na aura na 'yon?

Doon lang ako natauhan ng makita ang paglapit ni Sir Jakar sa aking gawi. Ngumingwi siya habang hawak ang kanyang tyan.

Before softly tapping my shoulder, he flashed a smile.

"If you're immortal, you may expect heaven to provide you with an everlasting-like love tale."Biglaang wika niya bago ako nilampasan.

Kaagad akong napalingon sa kanya na ngayon ay makausap ng ibang tao at patawa tawa pa.

Anong ibig sabihin niya? Damn, why all the people here are so weird? Ni hindi ko pa nga alam kung bakit ganun ang reaksyon ng Lolo ni Henry ng makita ako...

SUMILAY ang ngisi sa aking labi ng makita ang aking amo sa isnag tahimik na pasilyo. Ilang oras ko rin siyang hinanap. Hindi ko mapigilang ma bored roon sa lamesa at nang maisip ko siya kaagad ko siyang hinanap. Nandito na rin naman lang siya edi...

I was about to go near at him when someone slapped him really hard. Napakurap kurap ako ng makita ang babaeng sumampal sa kanya. Ito amg babawng kumaladkad sa kanya kanina.

Hindi pa rin ba sila tapos sa pag-uusap?

Nakita ko kung paano umigting ang panga ng aking amo. Dinuro siya ng babae at muling sinampal bago naglakad palayo.

Akmang susundan niya ito ng mahagip ng mahagip niya ako sa kanyang mga mata. Ang galit na gumuhit sa kanyang mukha kanina ay dahan dahang nawala bago ito naglakad papunta sa akin.

May ngisi na ito sa labi... Para bang hindi siya nasampal ng kung sino kanina.

"Searching for me? Na-realize mo na ba na pangit siyang kasama? Kaseng ng pagmumukha niya?"

Even though he's not mentioning a name, alam ko kung sino ang tinutukoy niya. Hindi ako napasagot dahil tumuon ang pansin ko sa kanyang labi na ngayon ay mayroong konting dugo.

Ganun ba kalakas ang sampal...

"Blood," I said softly enough for him to hear, pointing to the blood.

He groaned. Ang kanyang pinipigilang reaksyon ay talagang lumabas na sa kanyang bibig. Napahawak siya sa kanyang mukha at kaagad tumalim ang tingin ng sinulyapan niya ang direksyon kung saan pumunta ang babaeng sumampal sa kanya.

He cursed freshly. Parang hindi tanggap ang nangyari sa kanya.

"Baka naman siguro kasalanan mo kaya ka niya sinampal?" Tanong ko na siyang nakakuha ng kanyang atensyon.

The side of his lips cursed. "Hindi niya tanggap na meron pang mas gwapo kesa sa kanyang asawa."

I smiled. "Now I believe you are deserving of a smack."

His lips parted, which made me chuckle a little. "You're such a jerk, baby; what's the matter with you?"

Tanging irap na lamang ang aking naganti.

Alam kong may tinatago siya. Ramdam ko ito. Kahit sa ikli ng pagsasama namin sa isang bubong pakiramdam ko ay kabisado ko na ang lahat sa kanya.

Kung paano siya magalit. Kung paano siyang maging masaya. Kung ano ang mga gusto at bawal niya at higit sa lahat kung paano siya magsinungaling...