Three Portraits

Chapter 12

"Hindi! Nagsisinungaling lang sila... Ikaw'ng bruha ka—"

Akmang sasampalin niya ako ngunit isang matigas at malaking braso ang humarang sa aking view. Napakurap-kurap ako ng makita ang aking amo na ngayon ay hawak na ang kamay na sana ay dadapo na ngayon sa aking pisnge.

"What the hell are you doing?" Mariing tanong niya sa kay Ellen na ngayon ay parang binuhusan ng malamig na tubig dahil sa pamumutla.

Nahihirapan siyang lumunok, I cast a peek towards Sir Jakar, who appears to be uninterested in the sight in front of him.

Napaatras ako at hindi mapigilang mapayuko. Hindi ko mapigilang makonsesnya. Kung hindi lang siguro ako naging chismosa kanina edi sana hindi nangyari ito ngayon! Gosh!

I heard him smirk, mockingly. "Alam ko kung sino ang nagsisinungaling sa inyo rito... At ikaw 'yon."

"Hindi..."

He chuckled but without a hint of humor. "Ilang beses ko na kayong nakita, you're so shameless aren't you? Iyan na ba talaga ang pinakababa ng dignidad mo o meron pa? Making out with someone who already married?"

Parinig ko ang mga singhapan at ilang bulong ng mga maids. Umiling-iling si Ellen, pinipigilan ang sarili na huwag maiyak sa maraming tao.

Sa gilid ng aking mata nakita ko kung paano sumilay ang nakakalokong ngisi ni Sir Jakar... Bakit parang masaya pa siya na merong iniinsulto ang anak anakan niya? What a weirdo...

"I despise homewreckers like you, and I hope this is the last time I see you here." Alam mo ng wala ka ng magagawa dahil puno ng awtoridad ang kanyang boses.

Mukhang hindi lang din si Sir Jakar ang batas sa mansyong 'to...

Marahas niyang binawi ang kamay na hawak ni Sir Tristan bago ako tinignan ng mariin. She gritted her teeth tightly before she turned her back on us, nahihiya sa pang-iinsulto ni Sir Tristan... Ang taong nagugustuhan niya.

Hindi ko alam pero nasasaktan din ako sa mga sinabi ni Sir Tristan sa kanya, pwede naman siguro siya pagsabihan sa lugar na sila lang? It was really so harsh!

Naagaw ang aking atensyon sa babaeng kasabunutan ni Ellen kanina. Dahan-dahan siyang lumapit sa akin at yumuko. It looks like we had the same age or baka mas matanda ako ng isa or dalawang taon... I don't know. Hindi ko matantya.

"S-salamat..." Nahihiyang saad niya.

Napangiti ako at bahagyang tinapik ang kanyang balikat. "Walang anuman..." Nahihiyang tugon ko.

"That was harsh, you know?"

Pawang nakuha ng atensyon namin ni Sir Jakar dahil sa kanyang mapanuyang tanong.

""She deserved it," he replied flatly, and my eyes shook slightly as he cast a gaze at me. Hindi rin naman nagtagal...

"Ayoko ng makita pa ang babaeng 'yon-"

"At kailan ka pa nakekealam sa mga buhay ng iba—" Hindi pa man natapos ng matanda ang sasabihin niya ng walang pasubaling tinalikuran niya kami.

"What a rude p***y cat." Pasinghal na asik niya at halatang naiinis sa inaakto ng aking amo sa kanya.

I bit my lower lip to gain a courage to follow him... Well, gusto ko lang siyang pasalamatan sa pagtanggol niya sa akin. Kase kapag hindi niya nasalo ang sampal ni Ellen sa akin baka nagmimistulang kamatis na ang pisnge ko ngayon.

Susundan ko na siya ng biglang may humarang sa dadaanan ko. Iyong bodyguard ni Sir Jakar ang humarang sa akin.

"Gising na si Mr Dela Fuente, at ikaw ang hinahanap." Malamig niyang saad.

Bahagya kong sinilip ang kanyang likuran... Hindi ko na nakita si Sir Tristan baka nakalabas na ito sa bahay ng matanda. I bit my inside cheeks before I turn my gaze to Sir Jakar.

He just shook his head, allowing me to go to that clumsy jerk.

"GISING ka na pala..." I trailed off when I saw his position right now.

Para siyang nakahiga sa kama na mayroong malubhang sakit. This jerk is acting like someone break his bone...

Tamad siyang tumango bago hinimas himas ang kanyang tyan. "I'm kinda hungry... Hindi ako nakakain kanina, because of that sudden catfight." Then he shrugged.

I nodded modestly. Hindi ko magawang maging tigre sa kanya ngayon, pasalamat siya at nakokonsenya ako sa natamo niya!

"What do you want to eat?" Tanong ko sa isang hoses na kalmado.

Bahagya siya g bumango para sumandal sa headboard at napanguso. Umupo ako sa pinakadulo ng kama para pakinggan ang pagkaing gusto niya.

He grinned. "No need, I already asked that... robot-like man."

My lips pursed. Hindi ko alam na pareho rin pala kami ng pananaw doon sa lalaking 'yon.

Nang dumating ang pagkain hindi ko mapigilang mainis at mairita sa kanya. Gusto niyang subuan ko siya, baliw na talaga ang lalaking 'to! Anong akala niya sa sarili niya nalumpo?!

"Hindi ka na bata!" Giit ko habang tinuturo ang mga pagkain.

Napasimangot siya bago nilantakan ang pagkain. "Can't you please be a little kinder to me? I prefer your tigress side... but still!"

The side of my lips rosed. Hindi ko mapiglang mameywang sa kanyang giliran habang siya ay nasa pagkain ang buing atensyon.

"Bakit sinabi ko bang tulungan mo ako roon! Bakit mo ba kase ako tinulunga roon?"

He hissed irritatedly. "Because I want to!"

"Eh bakit parang kasalanan ko pa na nahimatay ka dahil sa nangyari!?"

His eyes narrowed. "Sinabi ko bang kasalanan mo?"

"Yun ang pinaparamdam mo sa akin-"

"Fine, sorry! All I want is for you to be kinder and tigress on me at the same time!" Aniya na siyang ikinakurap-kurap ko.

Pwede ba 'yon?

Padabog akong umupo doon sa kinauupuan ko kanina. Bago kumalma. Okay, tinatanggap ko na meron ding akong kasalanan!

"All right, what do you want me to do to make up for what you've done to me?" Tanong ko, opening a deal.

Napalingon siya sa akin at ang gilid ng kanyang labi ay tumaas. This jerk... Baka ano pa ang irequest ng isang 'to! Kaya inunahan ko na.

"Don't you dare request that you know will upset me..." Makahulugang saad ko.

The brute, on the other hand, simply laughs. "Is it really so difficult for you to be kind and thank me? That's all I want to hear from you... But your offer is enticing me-"

I rolled my gaze up to the sky. "Just answer my deal, you brute." Atsaka 'yung mga bagay na kaya ko lang ha-"

"Date me then."

ANO RAW?

Date? As in 'yung kakain sa labas? Manonood ng sine? 'yunh mga ginagawa ng mga taong mag-jowa...?

"D-date..." Nauutal na tanong ko pabalik baka kase namali lang ang pandinig ko.

He nodded briefly while enjoying his food in bed. Nagkasalubong ang kilay ko bago hinampas ang kanyang braso na parang wala lang epekto sa kanya.

Am I really that lightweight?

"What? 'yan ang gusto ko." Aniya at nagkibit-balikat.

I hissed. "Fine! But call this a friendly date!"

He grinned widely. "Yeah, sure."

"Seryoso nga ako, Alberto!"

"Well, me too. I'm serious on you."

"Whatever. Give me your number so that I can set a schedule..." I trailed off when I realized what I asked for him.

Did I just asked for his number... Uminit ang pisnge ko ng makitang abot tenga na ang kanyang ngiti. Clea you're such a shameless creature in this world!

"Are you asking my number so that we could be a textmate?"

Sinamaan ko siya ng tingin. Ganun ba kataas ang tingin niya sa sarili niya? Tss, kapag natapos na ang d-date namin idedelete ko kaagad number niya 'no! Asa siya!

"Just give me your number." Seryosong saad ko na siyang ikinahagalpak ng tawa niya.

He handed me his phone, nang makuha ko ito nasa contacts na ito. Hindi ko dala ang aking cellphone pero kabisado ko naman ang aking numero.

Ms Versoza, ang inilagay ko roon. Baka kase may humalungkat sa kanyang telepono at baka makita ang pangalan ko bska mapaaway na naman ko at baka ano pa ang masabi niya. So my surname on his phone is safe.

"What's up with the surname?" Aniya pagkatapos mabasa ang inilagay kong pangalan.

Nagkibit balikat ako bago sumandal sa upuan. "For future purposes."

Ngumisi siya. "That's why I like you."

Dahan-dahan akong umayos sa pagkakaupo. Wala sa sariling humigpit ang hawak ko sa arm rest ng upuan. Napatingin ako sa kanya na ngayon ay may itinitipa sa kanyang cellphone... Laking pasasalamat ko na hindi niya nararamdaman ang pagiging balisa ko dahil sa kanyang sinabi.

Did my heart just really beat faster?!

Bakit parehong kung nararamdaman ang bagay na nararamdaman ko kay Sir Tristan sa sinabi ni Alberto?

The butterfly effect! Hearts beating fast! Cheeks heatened! Gosh!