Three Portraits

Chapter 50

Is everything that has occurred to me truly deserved? Do I truly deserve those horrible events? Bakit parang kahit saan ako magpunta ay talagang hindi ko matatakasan ang tadhanang 'to.

Nakatulala ako habang nakaupo sa sofa sa opisina ni Sir Jakar. Hindi ko na alam kung paano ako nakarating rito na mayroong paa na natapilok. I nibbled my lower lip when I saw my ankle slowly turning into violet-ish.

"Totoo ba?" Tanong ko habang nakatingin sa fire pit. Tulala.

Sa gilid ng aking mata nakita ko kung paano siya natigilan sa kanyang ginagawa at bumuntong-hininga ng malalim. I know that he knows. Parang walang balita na hindi siya nahuhuli…

"Gusto kitang tanungin." Sa halip ay wika niya at umupo sa katapat na sofa.

My eyes are on him. My heart suddenly went wild, probably scared of whatever his answer is. Pakiramdam ko ay nasa isang interrogation room ako kagaya noon…

"Do you have feelings for Henry? How do you feel now that you've seen his darker sides?''

Meron nga ba? Wala… All I have for him is a sisterly intentions. Wala ng iba pa. Marahan akong umiling hindi pa rin umiimik.

"You know his feelings for you, right?" Tanong niya muli, hindi ko na sinagot dahil alam niya na ang sinagot. Gusto niya lang siguraduhin ito sa akin, but I'm too tired to answer it.

Tumango-tango siya ng hindi ko siya sinagot. Pwede bang diretsuhin niya na lang ako? Nakakairita.

"Please stop hiding from the bush…"

Ngumisi siya at tinignan ako diretso sa mga mata. "His grandfather died because of you."

So it's really true? Hindi talaga ako pinaglalaruan ng utak ko kanina.

"How?" Nahihirapang tanong ko sa kanya na parang kahit kailan ay mawawalan na ako ng hininga.

"Their enemies was planning to assinate Henry and his grandfather knew it, but Henry and their family doesn't. Nakalaan sa plano na papatayin si Henry sa paraan ng pag-ambush, so his grandfather ride the van instead of Henry-"

Pagak akong napatawa at kaagad napailing. "Bakit naman niya gagawin 'yon-"

"Henry is his heir. Sole heir. Inheritor on everything he has and have." Simpleng saad niya na siyang ikinakumpleto ng parang isang puzzle sa aking utak.

"Henry was supposed to marry someone, but not until he met you, Henry wanted to marry you, thus their alliance fell apart. He fell in love with you as they were preparing for their wedding, which enraged the other party."

Pero walang sinabi si Henry tungkol d'yan! Wala akong kaalam-alam na meron na pala siyang fiance! Ni minsan ay hindi niya nabanggit sa akin yan! Even his grandfather! His family!

Dahil sa frustasyon ay nasabunutan ko ang aking sarili habang nararamdaman ang mga ilang luha na namimilisbis sa aking pisnge.

"Little he did know that his plan would turn the other way around. Hindi alam ni Mr. Dela Fuente na ikamamatay niya ang kanyang plano. Wala sa plano ang kanyang pagkamatay…"

Tinakpan ko ang aking tenga kahit ano pang sabihin niya hindi na magbabago katotohanan na ako ang dahilan ng pagkamatay ng taong hindi ko naman kilala! Ang taong walang ginawang iba sa akin kundi ang kanyang kabaitan sa akin!

I looked up at Jakar, with an eyes that almost begging for him to let the time stop. "Tell me… Hindi totoo ang mga sinasabi mo! Bakit niya naman papaboran ang nararamdaman ng kanyang apo sa akin… Sa tulad kong isang katulong lamang." Naiiyak kong wika.

"Kase kamukha mo ang kanyang anak."

Natigilan ako. Simula nung nangyaring aksidente kay Henry ay hindi na pumasok sa aking isipan 'yan.

Sir Jakar's face went black when he saw me stilled from what he said.

"Now everything makes sense right?"

Yeah… Everything… Lahat ay parang isang domino na unti-unting bumabagsak. Mga rebelasyon!

Umiling ako. Nagmamatigas. "It doesn't make sense to me! Bakit, Sir Jakar?! Kamukhang-kamukha ko ba talaga ang anak niya?! Hindi ako naniniwala! Dahil ang sabi mo ay kamukha ko rin si Danica! Ganun na ba talaga-"

Napahinto ako sa pagsasalita ng bigla siyang tumayo at may kinuha sa kanyang lamesa. Isang maliit na papel at inilahad ito sa akin. Walang pasubaling tinanggap ko ito.

Kumunot ang noo ko sa nakita. Bakit may ganitong picture siya?!

"Bakit nasa sa iyo ito?" Mariin kong tanong.

The side of his lips rose. ''It's Irish Dela Fuente. Henry's aunt was Mr. Dela Fuente's favorite daughter among his children."

Nalaglag ang aking panga. Hindi totoo! Si Mama ito! Ina ko ang nasa larawang ito!

"This is my mother, Sir! Don't play with me!" Gigil na saad ko habang ang mga kamay ay unti-unti ng kumukuyom sa galit at irritasyon!

Hindi ako baliw para paniwalaang tiyahin ito ni Henry! Paano, ha?! Magkamukhang-magkamukha sila! Mula sa mga features ng mga mukha hanggang sa pananamit!

Sa halip na masindak sa mga binibigat kong mabibigat na tingin, ngumisi ito ng nakakaloko.

"Unfortunately not, Clea. Look at her arms on the left side."

My jaw clenched bago ko sinunod ang kanyang sinabi at nang makita ko ang kanyang tinutukoy kusa kong nabitawan ang larawan at napatakip ng bibig dahil sa gulat.

This is f*****g so absurd! Walang tattoo si Mama, ni isang tattoo ay wala siya sa kanyang katawan... Ngunit ang babae sa litrato ay merong tattoo na hugis m*******a.

Everything is driving me crazy! So hard! Really hard! Nanginginig ako dahil sa mga nalalaman.

Kung ang akin ina at ang babae sa litrato ay magkaiba... Ngunit magkamukha-magkamukha talaga sila! Is the two of them twins? Gaya ng mga tipikal na nangyayari sa drama, na magkambal na nagkakahiwalay dahil sa malupet na tadhana?! Ganun rin ba ang nangyayari ngayon?

Am I Henry's cousin? No...

Umalingawngaw ang tawa ni Sir Jakar sa kanyang buong opisina na siyang nagpataas ng balahibo sa aking batok dahil sa kanyang tawa.

Napasinghap ako at kaagad sumiksik sa upuan ng bigla siyang dumukwang palapit sa aking mukha.

Why does it feels that I'm not talking to the Sir Jakar I know?! Bakit parang ibang tao siya...

Mas lalo akong napasiksik at parang kinapos ng hininga nang isinabit niya sa aking tenga ang iilang buhok na tumabing sa aking mukha.

My lips quiver.

"Everything would have been so easy if you're not dumb." Nakakatindig balahibo ang paraan ng kanyang pagbulong.

"You and Cleo had the same look and attractiveness, but you didn't have the same intelligence." Aniya at dismayadong umiling-iling.

He whistled, and the last thing I remember is him touching my forehead. Even though his touch was soft, it caused me to lose consciousness. I may have passed out, but I don't think I forgot what he said.

Cleo... That name were so familiar to me! Oo, our names are rhyme but that is really so familiar!