Three Portraits

Chapter 29

"ANO ba kaseng ginagawa mo dito? Hindi ka naman invited ah…" Naningkit ang mga mata ko habang nakatingin sa kanya na nasa swimming pool ang mga mata.

Hindi ko nga alam kung bakit niya alam ang lugar na ito na hindi naman taga-rito ang isang 'to. Nakalublub sa kumikinang na tubig ang mga paa namin. Dito niya ako dinala pagkatapos niyang masampal nung babae.

Wala na kaming ka ideideya kung ano na ang nangyayari roon sa loob, he seems like enjoying seeing how the water sparkles.

Lumingon siya sa akin at bahagya pang umirap. "Because I wanted to. Gusto kong dumalo."

I snorted. "Kahit hindi ka invited? Kapal naman ng mukha mo 'ah." Panunuya ko na siyang ikinatikhim lang niya.

"Would you laugh at me when I say I'm afraid…" Seryoso na ang kanyang boses ngayona at lahat ng kanyang atensyon ay nasa akin na.

Napatawa ako ng konti. "Saan ka naman natatakot?"

He shook his head gently before he patted my head like a dog. "Malalaman ko rin kung bakit." Aniya.

I admit it… This man is also like Sir Jakar. Parating nagsasalita ng isang puzzle na kailangan mo pang pagtagpi-tagpiin para malaman mo kung ano at sino ang kanilang tinutukoy. Such a waste on time. Bakit hindi na lamang nila diretsuhin. Diba? Bida bida rin 'eh.

Pasimple akong ngumiwi bago bumaling sa pool. Hindi ito gaano kalaki sakto lamangat batid kung napakalalim nito…

Hindi ko mapigilang mapangiti sa naalala. Masayang alaala. Bahagyan kong ginalaw ang aking paa upang maramdaman ko talaga ang lamig ng tubig sa aking paa.

"I have a bittersweet narrative regarding water," Nakangiting saad ko sa lalaki aking katabi.

His ears are all mine. Nilingon ko siya at ginawaran ng isang tipid na ngiti.

"I was drown that time and someone save me…" Bahagya akong napatawa ng maalala ang araw na 'yon.

"Ikaw lang ang nalunod na mukhang kinikilig."

Kaagad ko siyang sinamaan ng tingin. Ayaw ba niya akong patapusin? Tss.

"And where's the sweet on that?" Naiinis na tanong niya.

"Eh kung patapusin mo kaya ako 'no?"

Tanging ngiwi lang ang iginanti niya sa akin. Sarap sabunutan ng isang 'to. Damn.

Napaigtad ako at doon parang natauhan sa lahat ng aking nagawa. Napatingin ako sa aking mga kamay na puno na ng dugo. Lahat ng mga tao ay nakatingin sa akin na para bang hindi ako nabibilang sa kanila ngayon.

I ran as fast I can. Ito na lamang ang tanging paraan ko para makalayo sa mga taong bayan. Hindi pa nila ako napapansin dahil nasa kapitbahay pa namin ang kanilang atesyon. Sa kalaro ko na aking nasaktan.

I cried while mentioning my parents name, if I only know that this would happen sana pala ay sumama na lamang ako sa kanila.

Kusang tumigil ang aking mga paa ng makarinig ng isang ingay. Isang ingay na alam kung magbibigay sa akin ng kalma.

I sobbed as I cleaned my hands, which were covered in blood, and my favorite clothing, which was also saturated in blood. Hindi ko talaga alam ang nangyayari kanina.

I don't really know. Nagalit lang ako tapos pag gising ko nasaktan ko na pala siya.

When I spotted an animal moving behind my back, my eyes widened and I yelled. at dahil sa aking pag-atras nahulog ako sa isang ilog.

I don't know how to swim.

Pilit kung iniahon ang aking sarili upang makalanghap ng hangin hanggang sa napagod na lamang ako...

But before I could close my eyes, I noticed a familiar shape swimming towards me, saving my life while I was on the verge of dying.

Kunot ang kanyang noo habang nakatingin sa akin at parang batang nakikinig.

I call it bittersweet... Kase kahit kailanman ay hindi ko na nakita ang lalaking 'yon but I was still able to recall every feature of his face. He's sweet since he saved my life. I'm upset because he hasn't shown up in a long time.

Para lamang ba itong magpapakita kung saan kailangan kailangan ko ng kanyang tulong.

Tumikhim ang aking katabi na siyang nagpabalik sa akin sa ulirat. Iyon lamang ang tanging alaala na aking binabalikan sa tuwing nalulungkot ako o kailangan ko ng tulong.

"You look like an i***t if you keep grinning like that." Kaagad akong napasimangot sa kanyang sinabi.

Kill joy. Tss.

"Hindi na ba siya nagpakita sa 'yo. Ever?"

Napailing ako ng malungkot. "Hindi na, but somehow when I'm in danger parati ko siyang naiisip na baka tulungan niya ako-"

"Tss. Don't expect that man anymore. Expect it on me. "

Nagtatakang napalingon ako. Anong klaseng wine ba ang nainom nito kanina?

"Bakit naman?"

He rolled his gaze up into the sky. "Expect me when you're in trouble."

Dahan dahang sumilay ang ngiti sa aking labi dahil sa kanyang sinabi. Kinurot ko ang kanyang tagiliran. I can't help it. Kaagad akong napatawa ng makitang bumusangot siya na parang isang bata.

"Talaga?" Natatawa kung tanong habang nangungulit.

"Tss, stop it or we'll both end up in this pool,'' Aniya at bahagya akong pinipigilan.

Dahan dahan akong tumigil bago bumaling sa napakagandang view.

Should I stop expecting on you, Caspian? Sa tingin ko ay mayroon ng papalit sa 'yo.

NANG makalabas ako sa aking kwarto, bahagya pa akong nag-iinat. Kalahating gabi na kami umuwi sa party ni Henry. Hindi na kami— ako nakapagpaalam dahil talagang hinigit na lamang ako papalayo roon ng aking amo.

Parang nawala ang antok na nararamdaman ko ng makalanghap ng nasusunog na amoy. Dali dali akong tumakbo papunta sa kusina, nalaglag ang aking panga ng makita kung gaano na kakapal ang usok na bumabalot sa silid.

Kaagad kong pinatay ang stove at kinuha ang kwali saka nilagay sa lababo. Hindi ko mapigilang mapaubo. Sino bang nag iwan dito ng lutuin?

Nang marinig ko ang ang isamg mura alam ko na kung sino ang salarin.

Nang humupa ang usok naiinis na nakatingin ako sa kanya. I sat on the chair with my arms crossed, he's looking like a kid who had been scolded by his teacher.

"Sir naman... Bakit mo iniwan?" Naiinis na tanong ko bago umupo sa katapat niyang upuan.

Napakamot siya sa kanyang batok. Nahihiya. "I forgot, okay?" Mahinang tanong niya pabalik.

I nibbled my lowerlip. "Bakit mo naman kinalimutan!? Malapit tayong masunog, Sir!"

He sighed deeply. Ramdam ko naman na nakokonsensya siya. Hindi lang talaga ako makapaniwala sa isang 'to kaya ako naiinis at nagagalit. Hindi naman siya na bata pa.

"Someone from the workplace contacted me, and I forgot that I cook..." Then he shrugged, habang nakayuko pa rin.

Clea, kalma. Amo mo 'yan.

"Sana ay ginising mo na lang ako, kung nagugutom ka naman na pala." Kalmadong saad ko.

Inirapan ko na lamang siya bago tumayo at nagluto ng makakain. Pagkatapos kung magluto ay kaagad niya itong sinunggaban. Halatang gutom na gutom na talaga. Ang aga kaya niyang gunising!

HABANG naglilinis at siya naman ay may ginagawa, halatang nafrufrustrate siya sa kanyang ginagawa ngayon. Dahil minsan ay minumura niya ang kanyang sarili at pa minsan-minsan ay sinasabunutan ang kanyang sarili.

Napanguso ako ng makitang wala man lang akong ka ideideya kung ano ang ginagawa niya, but I am certain that he is drawing a house.

Nagtimpla ako ng juice para sa kanya. Nang mailapag ko ito sa kanyang harapan umupo na rin ako. Let's see kung may maitutulong ba ako... Kahit moral support na lamang. Napatawa ako sa sariling iniisip.

"Hindi ko inakala na nakapagtapos ka pala ng pag-aaral..." Nahihiyang saad ko. Inaamin ko, I'm so judgemental.

He bit his lowerlip. "Nakapagtapos, but things happened, and my interest in everything waned."

Bakas sa kanyang boses ang pait, kaya hindi ko rin mapigilang makatikim ng pait sa aking lalamunan.

Hindi naman ako ganito dati 'ah... Bakit parang sa tuwing pinag-uusapan namin si Danica ay parang may kakaiba akong nararamdaman. Selos. Hindi pwede? It's toxic and disgusting. Himdi naman kami para makaramdam ako ng ganito.

"How about you?"

Buti na lamang ay nagtanong siya at parang nawala ang atensyon ko roon. Ngumiti ako ng konti.

"Hanggang elementary lang ako..." Natatawang saad ko pilit itinatago ang nararamdamang hiya.

His eyebrows furrowed. "Why?"

"Mahabang kwento."

Tumango siya. "Gusto mo bang ipagpatuloy? I can send you in school..."

I blinked many times, couldn't processed what he said. Pag-aaralin niya ako? Hindi naman siguro siya nagbibiro diba?

"Hindi ka naman siguro nagbibiro, diba?" Napalunok ako pagkatapos maitanong sa kanyang ang tanong na 'yan.

He gave a nasty grin. "Of course, I was kidding."

Kaagad tumagis ang bagang ko sa kanyang sinabi. This jerk...

"Kahit kailan napakapaasa mong tao!"

He chuckled before he leaned on. "Kailan ba kita pinaasa?"

Nilabanan ko ang kanyang mabibigat na titig. "Ngayon! I hate you!"

Akmang tatayo na sana ako ng bigla niyang hinigit ang palapulsuhan ko dahilan para mapatili at mapaupo ako sa kanyang kandungan.

Mainit niyang mga kamay ang sumalubong sa aking beywang at pilit niyang isinisiksik ang kanyang ulo sa aking balikat.

"Stay still, Clea." He said in a husky voice nang magmalikot ako.

Napanguso ako at sumuko na lamang hinayaan siya sa kanyang gusto. Dahan dahan kong inabot ang kanyang buhok at pasimple itong pinapasadahan ng aking mga daliri. I really like his hair soft and shiny.

Nang maramdaman ang ginagawa ko. Ngumuso siya bago dumukwang at pinatakan ako ng halik. Akala ko ay hindi ito magtatagal nagulat na lamang ako biglang humaba ang paghahalikan namin.

We kissed passionately, na para bang wala ng bukas sa aming dalawa. I couldn't help but to gripped on his hair tightly. Unti unting nabubuhay ang katawang lupa sa akin. Ramdam ko rin ang kanyang pang iinit. Ang kanyang kamay na malikot ay sa kung saan na lamang pumipisil sa aking katawan.

I couldn't stop myself from letting out a little groan. He grumbled angrily, which I overheard. Mas lalong uminit ang pisnge ko ng maramdamang dahan dahan na pumasok ang kanyang kamay sa aking blusa. Damn, bakit hindi ko siya kayang pigilan ngayon.

Clea, you are screwed!

"What a beautiful scenery."

Kaagad akong humiwalay sa kanya. Na para bang napapaso. Parang natutop ang aking bibig ng makita kung sino ang biglang pumasok. Damn, Sir Jakar. What a wrong timing.

Ngumisi siya bago umupo sa inupuang silya ko kanina. Nang bumaling ako sa aking amo, ang sama na ng tingin niya sa matanda. Na para bang kahit anong oras ay dadakmalin na niya ito dahil sa inis.

"What are you doing here?" Tanong niya sa isang matigas na boses.

Sir Jakar grinned. "p***y. Hindi na ba ako pwedeng pumunta dito?"

Sir Tristan mockingly grinned. "We weren't on good terms the last time I remember."

Ngumiwi lang ang matanda bago bumaling sa akin. Kaagad akong yumuko dahil sa kahihiyan. I'm such a b***h. Nangako pa ako sa kanya na hindi ako kakagat sa anak anakan niya! And guess what he just caught us! What a shame.

"I'm here for this beautiful lady."

Nakayuko lamang ako kaya hindi ko makita ang mga reaksyon nila. I'm blushing. Ramdam na ramdam ko kung paano kainit ang pisnge ko ngayon.

"What are you talking about, old man? Come out of the woods."

"Henry's grandfather... My kumpadre wants to meet Clea."

A-ano raw? Gustong makipagkita ang lolo ni Henry sa akin? Thats...

"Why would he wanted to meet her?"

"I don't know... Ang alam ko lamang ay nagwawala ang kanyang Lolo ng makita si Clea. He's now pleading with his grandkids to meet Clea."

Hindi ko na mapigilang magsalita. Parang nawala na ang hiyang nararamdaman dahil sa sinabi niya.

"Bakit naman niya ako gustong makita?" Tanong ko sa isang maliit na boses.

Nagkibit balikat siya. "Henry's sister said that you somehow resembles her late aunt. She said herself na meron nga talaga kayong pagkakahawig."

What?! Pagkakahawig naman?! Andami ko naman yatang doppelganger? Una ay 'yung Danica... Ngayon naman ay Tita ni Henry? What the...

Humithit muna siya ng sigarilyo bago lumingon kay Sir Tristan na seryosong nakatitig sa kanya. Kita ko kung paano gumalaw ang kanyang panga ng bigla na lamang siya binugahan ng usok ng matanda.

"I guess alam niyo na kung saan patutungo." Then he look at me grinning.

Huminga ako ng malalim. "Pwede po bang diretsuhin mo ako? Hindi ko kase maintindihan-"

"Henry's grandfather wants you to stay by his side and keep you... He wants Henry to marry you and keep you by his side for the rest of his life."

Literal na nalaglag ang panga ko sa kanyang sinabi. Who does that?! What an absurd...

Pagak akong napatawa. "I'm not into that. Atsaka kung may hawig ako sa kanyang anak bakit nya ako ipapakasal sa kanyang apo?"

He licked his lower lip. "Only he knows about his reason, Clea. Kahit na ako ay hindi makuha ang kanyang punto d'yan." Bumaling siya sa aking amo. "How about you, pussycat? Any valid reasons you think about why he wanted to do that-"

"Wala akong alam at wala akong pake. Isa lang ang sigurado ako. I won't let that happen, now remove yourself on my house before I kick you out here." He said with a gritted teeth.