Three Portraits

Chapter 20

NAKATULALA lamang ako habang nakikinig sa pinag-uusapan nila ni Sir Jakar, Henry at ng Doctor. Tanging puting kurtina lamang ang nakapagitan sa amin kaya rinig na rinig ko ang pinag-uusapan nila.

"What kind of hospital is this, huh? Hindi mo ba alam kung bakit nahimatay siya? Darn it." Nangangalating saad ni Henry kulang na lamang ay sigawan niya ang kawawang Doktor.

"Look, Mr. Dela Fuente. I ran some many test about her… At hindi ko siya makitaan ni kahit isang problema sa kanyang katawan. She's perfectly fine." Kalmado nitong paliwanag at bakas sa boses ang takot.

Ni hindi ko nga rin alam kung bakit ako napunta rito. I don't know why I end up laying on this bed, ang huling naalala ko ay nasa kotse kaming dalawa ni Henry at may pinag-uusapan… Bagay na hindi ko na rin maalala pa.

Bahala kong ginalaw ang aking ulo ngunit sakit at daing lamang ang natanggap ko. Well, the brute is too much. Hindi naman kasalanang ng Doktor...

"Mr. Dela Fuente, calm down." Para akong nakaluwag ng hininga nang marinig ko ang boses ni Sir Jakar na ngayon ay nakekealam na rin.

Gusto kong kutusan ang aking sarili ng biglang nagtagpo ang mga mata naming dalawa ni Henry kaagad siyang lumapit sa akin at iniwan ang dalawa.

Tuloy... ay nakakaramdam ako ng hiya. Am I that nuisance? To be felt guilty like this? Tss.

"How are you?" Puno ng pag-aalalang tanong niya at sabay hawak sa aking braso.

Napatingin ako roon, akala ko ay tatanggalin niya ito ng tumingin ako roon, ngunit hindi. Para siyang nakahawak sa aking braso na para bang nakadepende ang kanyang buhay roon.

"Ayos lang..." Sagot ko sa isang mahinang boses.

He licked his lower lip. "Why the hell did you faint? Nang makita mo si Alena nahimatay ka... Bakit?"

Napakunot ang noo ko sa kanyang sinabi. Alena? Who's Alena? At bakit naman ako nahimatay nang makita ko siya? I thought...

Bahagya akong umiling, hindi nagustuhan ang kanyang sinabi. "But the last thing I remember is that you and me talking on your car. Ito ang huling naalala ko..."

Mas lalong lumalim ang titig niya sa aking dahil sa aking sinabi. I really have no idea what he's talking about, hindi ko alam kung sino si Alena at bakit nahimatay ako ng makita siya. Ayon kay Henry.

He gasped roughly. Parang kahit anong oras ay sasabog na. Did I gave him a headache right now? Pero ayoko rin naman ng magsinungaling mas tripleng sakit sa ulo ang aabutin niya roon!

"How about a man named Rayver? Wala ka rin bang maalalal sa kanya?"

Dahan dahan akong napailing humigpit ang hawak ko sa aking mga kamay sa ilalim ng kumot.

Marahan siyang tumango tango bago nagpaalam na kakausapin lamang daw muna niya si Sir Jakar.

Wala akong magawa kundi payagan siya. It's not like I am his mother to stop him for going anywhere, tss!

Kakainin na sana ako ng antok nang makita ang lalaking hindi ko inaasahan na magpapakita sa aking ngayon.

He's wearing a black hoodie. Lahat sa kanya ay maitim ngayon... Pati budhi niya— Just joking. Lumapit siya sa akin habang ang dalawang kamay ay nasa magkabilang bulsa.

Tinaasan niya ako ng kilay ng makitang para akong isang baliw na makatitig sa kanya. When I realized it, I immediately looked away that made him chcukled.

Akala niya ba makukuha niya ako sa mga pa-ganyan ganyan niya? Hindi ko makakalimutan kung ilang araw— Linggo siyang nawawala!

"Why do you have to be this clumsy?" Tanong niya sa isang malalim na boses.

Ngayon ko lang napagtanto na mimiss ko na pala ang kanyang boses. Boses na hindi ko narinig ng mga ilang linggo.

Tumikhim ako, I won't go easy like that.

"Why do you care?" Supladang tanong ko.

Ngayon ay naiinis ako sa aking sarili, bakit para akong isang disable person ngayon na nakahiga sa kamang ito? Gosh, I feel so pity on myself.

He rolled eyes. "Of course, you're my employee. So I really-" I cut him off.

Napatawa ako ng konti sa sinabi niya. "Ay ikaw pala? Akala ko si Sir Jakar. My bad."

I want to test his patience right now. I grinned at him evilly.

Nagkasalubong ang kanyang kilay at tumitig na rin sa akin pabalik, akmang magsasalita siya ng biglang mayroong mga boses na sumingit.

"Tristan? What are you doing here?" Nagtatakang tanong ng matanda habang naglalakad papunta sa amin.

Sa kabilang side nagpunta si Henry at bahagya akong kinalabit gamit ang kanyang mga matang puno ng mga tanong. I shook my head before I smile at him genuinely. I just want to assure him that I'm really fine.

"Why? Can't I visit here?" Puno ng sarksamong tanong pabalik ng binata sa matanda.

Sir Jakar glared at him before he glanced at me. Inirapan niya ang kausap bago lumapit sa akin palapit sa aking tabi.

"The doctor you can go home now-"

Umalingawngaw ang nakakinsultong tikhim ng lalaking nasa kanyang likuran.

"Nawala lang ako... at ito talaga ang nadatnan ko? How irresponsible." Bulong niya... Ngunit hindi ko alam kung talagang bulong ito dahil mukhang pinaparinggan niya ang dalawang nasa magkabilang side ko.

"What do you mean?" Bakas sa inis at irritasyon ang nasa boses ng aking katabi kaya agaran akong napalingon sa kanya ngunit ngayon ay nakatingin na siya ng matalim kay Sir Tristan.

I glanced at Sir Jakar... Na mukhang nag-eenjoy yata sa nararamdamang mabigat na tensyon sa pagitan ng dalawa. Nang makitang nakatingin ako sa kanya, umiling lamang siya at tumango. Bakas sa kanyang labi ang isang ngisi.

Hindi man lang ba niya aawatin ang dalawa? Bakit parang gusto pa niya yatang makipag-pustahan sa akin sa kung sino man ang manalo sa dalawang 'to.

Pinilig ko ang kaing ulo. Subukan lang talaga nilang mag-away...

Ngumisi si Sir Tristan, isang nakakalokong ngisi. "As far as I know, you were the last person who were with her. Hinayaan mo lang ba talagang-"

"Watch your mouth, hindi ko siya hinayaan."

"Henry..." Marahang sambit ko sa kanyang pangalan ngunit dahil sa irritasyon ay hindi niya ako magawang pagtuonan ng pansin.

Isang malakas na tikhim ang siyang nagpabitaw sa kanilang dalawa sa mga mabibigat na titig nila. Laking pasasalamat ko na ginawa ito ng matandang katabi ko.

Henry's jaw cpneched meanwhile Sir Tristan still manage to look calm, kahit pa alam kong sa isipan niya ngayon ay sinasakal na niya si Henry.

Sir Jakar laughed without a humor. "You are the irresponsible here, Tristan. Kung hindi ka lang nag-layas hindi sana-"

"Yeah, right. Kung hindi lang ako nawala ng ilang araw walang ahas na pupunta sa teritoryo ko. That's what you meant, right?"

Napaawang ako sa kanyang sinabi. Damn, his mouth stings a lot! Para itong isang bubuyog na isang kagat lamang niya, asahan mong magiging siopao ang mukha mo!

Tumawa ang lalaking nasa aking tabi. "Oh, that's illegal, man. Stop claiming something that isn't yours."

Sir Tristan's side of lips rosed before he shrugged. "Starting right now, it will be illegal. I'm claiming what's really mine from the start. I will really like your guts if you still don't get it, Mr Dela Fuente." Aniya bago kumindat sa akin.

Kumindat! Kumindat na siyang nagpainit ng aking pisnge!