Three Portraits

Chapter 36

I don't know what to do or how to react when I heard that Henry woke up ngunit para itong isang temporary na kaligayahan dahil kaagad naglaho ng sabihin sa amin ng mga doktor na kailangang limitahan muna ang bibisita sa kanya. Dapat dahan dahanin muna siya at hindi biglain.

His family should be the first to pay him a visit, and I realize that I am obligated to do so. When I remembered my previous talk with Tristan, I bit my bottom lip.

He was very quick to grab me as my knees started to give up, and I am so grateful for that, kung wala siya sa likod ko ay malamang hindi na akong nakakapglakad ngayon.

Pagod na itinangala ko ang aking ulo at pumikit. Isinasaisip ang maaring mangyari kapag nakapag-usap na kami ni Henry.

Isa lang naman ang nasa isip ko 'eh. Isang pangyayari na alam kung hindi malabong mangyari. Nakakatiyak akong pagkatapos kung manghingi ng patawad sa kanya ay sa kulungan na ang bagsak ko.

Pero ang tanong? Tatanggapin niya kaya ang patawad ko? I sighed deeply because of my own thought. Wala na akong pakealam kung matatanggap niya ang patawad ko o hindi, maybe repenting my sins would be enough.

Magbabayad din naman siguro ako ng habang buhay sa kulungan... Remembering those people I hurt back then. Kung lahat lahat ay sasabihin ko... Baka death penalty na yata ang aabutin ko? I don't know...

Napasinghap ako ng makalanghap ng babaeng pabango na siyang dahilan kung bakit ako dahan dahang napadilat. Kaagad akong napaayos ng upo nang makita kung sino ang nasa harapan ko.

Her arms were crossed on her chest while looking at me intently. Walang emosyon ang kanyang mukha. Blangkong blanko.

Henry's sister...

"That's all." Sagot niya sa waiter bago binigay ang menu.

Lahat ng sa kanya ay napaka elegante, nagmula sa kung paano siya kumilos, sa kung paano siya umasta, sa kung paano siya manamit at higit sa lahat sa kung paano siya magsalita.

She had a certain allure about her that made you feel nervous. This will make you feel as if life is very unfair to you.

Napakagat ako sa aking labi dahil sa iniisip bago nagbaba ng tingin.She grinned, undoubtedly knowing how uneasy I am at the moment..

"So you're Clea... The cause of all this incident." Panimula niya, I can hint a mockery on her voice.

Bahagya akong napalunok bago marahang tumango. There's no point of saying no... Kahit pa gustong gusto ko sabihin na lahat ng ito ay hindi ko sinasadya. Na hindi ko gustong mapahamak at saktan ang kanyang kapatid. That it was my damn sickness!

She sneered. "I really hate you and my brother. Gusto ka niya..."

Napaangat ako ng tingin sa kanyang sinabi. Siya na ang ikatatlong tao na nagsabi sa akin namay gusto si Henry sakin. Instead of feeling my heart flutter pakiramdam ko ay nakokonsensya ako... I don't deserve his love and I guess I will never be.

"My brother is emotionally weak, and you are physically and emotionally weak."Bahagya siyang tumawa ngunit ang kanyang tawa ay walang bakas na laman. "Even mentally... You are weak. You know why I hate my brother from liking you?"

Hindi ako sumagot nakatingin lamang ako sa kanyang mga mata na mayroong naghahalong emosyon.

"Dahil pareho kayong mahina." Mariin niyang saad na siyang nagpaiwas sa aking ng tingin.

I don't believe Henry is emotionally fragile... Is she sneering at her brother? Maybe...?

"Sa mundong 'to walang lugar ang mahihina. Kagaya mo at kagaya ng kapatid ko. I don't wanne be a hypocrite sister, let's say that I can protect him..." Nagkibit balikat ito bakas sa kanyang labi ang tikhim. "Well, people said that I am much stronger than Kuya. Hindi naman sa lahat ng oras at bagay ay nandyaan ako para sa kanya. Gusto kong magmahal siya ng babaeng alam kung hindi mahina. I despise weak people." Bahagya niyang binulong ang huling salitang sinabi niya.

Binaba ko ang aking kamay sa aking kandungan ng maramdamang ang pangangati nito. Please... Calm down, Clea.

Mahina akong tumawa. "Ano bang gusto mong iparating-"

She laughed. "Isn't it obvious? I've already told you how much I despise you, how much I despise you. Look at yourself, kung siguro ina ako ngayon ni Henry at sinabihan kung layuan mo ang anak ko... I bet you will do it willingly without even a little bit hint of..." She scrunched her nose bahagyang nag-isip. "This oh so called fight for love."

Aniya bago sumimsim sa kanyang champagne.

Bahagya akong ngumiti sa kanya. "There's nothing wrong about being weak... Alam mo kung ano ang mali? Ang magpanggap na malakas ka kahit alam mo sa sarili mo na napakahina mo. That you were perched precariously on the cliff's brink."

Nakita ko kung paano humigpit ang hawak niya sa table cloth at kung paano umigting ang kanyang panga bago nag-iwas ng tingin.

"But I don't still hate for being like that-"

She clenched her teeth, which made me nervous. "I'm not a weak woman, and I'll never be one." Giit niya.

I gave a nice grin. If it makes her feel more secure, then so be it.

I gave a small nod. "If you say so," says the narrator.

Hindi ko alam kung bakit mas lalo siyang nagalit sa sinabj ko. Wala naman akong sinabing mali ha... Pumayag na nga ako sa sinabi niyang hindi siya mahina...

What a weird woman... Bigla ko tuloy naalala si Henry.

"Alam ko na lahat ng katotohanan." Aniya na mayroong diin sa salitang katotohanan.

Hindi ko mapigilang mapakunot ng noo. Anong ibig sabihin ng kanyang katotohanan? Hindi ko na mapigilang hilotin ang aking sentido. She's giving me a headache...

"I know that you are the one who stabbed my brother... Kitang kita ng dalawang mata ko." Tumikhim siya. "I was going to send you to precinct right now, but my i***t brother stated before he closed his f*****g eyes that I shouldn't become involved in this."

Damn, Henry... Are you freaking stupid or what?

Napailing ako. Hindi makapaniwala sa kanyang kalokohan. "Bakit naman niya hiniling 'yon? Hindi naman siguro siya tanga-"

Umirap siya. "Oo tanga siya, hindi lang siya. Kundi ikaw din. Kayong dalawa ay tanga. Perfect match made by the heaven. Isn't it obvious that he is stupidly inlove with you? Naniniwala siyang mayroon kang malalim na dahilan kung bakit mo 'yon nagawa. Where's your damn common sense?" Pang iinsulto niya but my attention were not in there.

Kaagad kong inabot ang tubig para uminom. Henry is driving my crazy. I don't how to react. Bakit ba siya ganito?!

"And I overheard your chat from that man named Tristan," she said, making a weird look. "Your employer and lover, he made up the whole case and put that lunatic woman on trial for the whole thing..." Naglaro ang ngisi sa kanyang labi. "He must be so inlove with you, huh?"

Is she a lawyer or what?

Lahat ng mga sinasabi niya ay mayroong lamang!

She smirked sarcastically. "Seriously, hindi ko alam kung ano ang nakita ng mga lalaking 'yon sa 'yo. I don't see much on you. Kahit na ang tipo ng kapatid ko ay napabaliktad mo."

Yumuko na lamang ako. Walang patutungunhan ang usapang ito kung gagatungan ko lang pabalik ang mga insulto niya.

I'm aware of my illness, and if I ever hear any words that will set it off... Everything will become a huge disaster all of a sudden, kaya mas mabuting hayaan ko na lamang siya at piliting pakalmahin ang aking sarili.

"Ayoko ng magpaligoy ligoy pa. You said you'll repent on the police, isusuko mo ang sarili mo at sasabihin mo lahat ng nangyari sa gabing 'yon instead of doing that marry my brother."

Napaangat ako ng tingin sa kanya, nagkasalubong ang aking mga kilay dahil sa kanyang sinabi. Ano raw? Marry her brother? Did I heard it wrong?

Ngumisi siya bago bahagyang dumukwang, inilapat niya ang kanyang mga baba sa kanyang mga daliring pinagsalikop niya. She stare at me playfully.

"Why would I do that?"

"I don't trust the law any longer... So you can settle your debt with us by marrying my brother," she said casually. Na para bang nagtanong lang siya kung kailan dadaong ang barko.

She's so unbelievable.

"You know, Clea, I'm not into arrange marriages since they make me so ill, but I just can't say no to my grandfather... He has such a limited life expectancy... tumatanda na and he wants us to get married before he die-"

Ako naman ngayon ang pagak na napatawa. "Ano namang kinalaman ko d'yan-"

Tinignan niya ako ng hindi makapaniwal. She hissed.

"I told you, marry my brother! Damn, what a stupid."

"Ang ibig kong sabihin ay bakit ako-"

"Dahil mahal ka niya! At alam kong ikaw lang ang babaeng minahal niya ng ganito. My opinion doesn't matter to him, even if I despise you to the moon and back. You are the only one who is important to him! Damn, hindi ko alam kung hanggan kailan ko sasbihin sa 'yo—"

Hindi na niya natapos ang kanyang sasabihin ng bigla akong napasigaw dahil sa biglaang pagkirot ng utak ko. Napatayo ako dahil sa sakit.

"Clea, what the hell..."

In a blinked of eye, basag na ang bote ng alak... Hawak ko ito at nakatutok na kay Sir Jakar na ngayon ay seryosong nakatingin sa akin. Sa kanyang likuran ay nakita ang kapatid ni Henry na nakatingin sa akin na may bakas na gulat.

May isang kamay na nakahawak sa aking braso, dahan dahan ko itong sinundan ng tingin at kusa kong nabitawan ang bote ng makita kung sino ito...

Ngayon lang ako natauhan...

Lahat ng tao sa restaurant na ito ay nakatingin sa aming gawi pati ang mga kitchen staff ay nakiusyoso na rin.

Ngayon ko lang rin napansin na walang tigil ang pagtulo ng dugo sa aking palad.

My shoulder started to shake...

Walang pasubaling tumakbo ako paalis sa restaurant na 'yon. Paalis sa mga matang nakatingin sa akin na puno ng takot.

I almost hurt a person again. What an endless sickness!