Chapter 52
WALANG imikan hanggang sa makarating kami sa mansyon ni Jakar. Saglit kaming nagkatitigan sa rear view mirror ngunit siya mismo ang unang bumitaw at pinagbuksan ako ng pintuan. Mas malamig pa yata siya sa iced coffee na parating nilalak ni Jakar. Napabuntong-hininga ako ng malalim bago tinanggal ang seatbelt at lumabas. Ang matamlay kong balikat ay parang dahan-dahang nabuhay ng makita ang matanda na mayroong hawak na icebag sa kanang mata. Kunot-noong nilapitan ko siya. Anong nangyari. He glared at me nonchalantly while holding the icebag to mend the bruise on his face. Akmang bubuksan ko na sana ang aking bibig upang magtanong kung anong nangyari sa kanya ng maalala ang ginawa niya sa akin kanina. Kusa kong tinikom ang aking bibig at mas lalo siyang kinuotan ng noo. Dahil sa ka
- Writer
