Chapter 67
IN THIS world I felt like I'm a mannequin. No heart. No feelings. Couldn't feel. That's what I'm feeling right now. Hanggang saan ako aabot sa pagiging ganito? Hanggang kailan ako magiging malas? Hanggang kailan ako babangutin ng katotohanan na lahat ng minamahal ko ay kinukuha sa akin? Mas pipiliin ko pang habang buhay habulin ng konsensya kesa habang buhay na hindi na siya makakasama pa… If I wasn't abnormal. If he wasn't immortal. Would everything turned perfectly? It really would. Heto ako ngayon sa naglalakad sa gilid ng kalsada na para bang walang direksyon sa buhay, I really have no direction. Napatingin ako sa mga sasakyang dumadaan sa aking gilid. Abot kamay ko ang kamatayan pero hindi ko magawang tumawid. I want to die. I always too. But I want to die as if I'm just going
- Writer
