Chapter 89
WAKING up without someone by your side made my heart throbbed in pain. Tamad na pinapahinga ko ang aking ulo sa headboard pinipigilan ang mga luhang lumalabas sa aking mga mata. Alam ko naman na kasalanan ko kaya heto ako ngayon nagdudusa, kung sana ay hindi ako nagpunta roon baka hindi sana nangyayari ang lahat na ito. Nang marinig kong bumukas ang pintuan, ipinikit ko ang aking mga mata. It's just the nurse, so I won't really be surprised if she asked me about my medicine. Sa dalawang araw ko rito siya lang ang dumalaw sa akin... pero merong konti sa aking sarili na umaasang sana ay— this is my fault. Lahat ay kasalanan ko kaya dapat makuntento na ako sa nurse at magpasalamat dahil hindi niya ako nakakalimutan. There's nothing serious about me, I just got a small fracture on my rig
- Writer
