Three Portraits

Chapter 8

Isang malalim at malakas na buntong hininga ang pinakawalan ko ng makita na naman ulit ang sarili sa presinto, but this time it wasn't because of my sickness… Kusa kong hinablot ang kanyang buhok dahil sa inis at galit!

In this past few days, nararamdaman kong nadali na lamang ako nawawalan ng pasensya. Bagay na hindi ko naman talaga ginagawa noon! Mas mahaba pa sa sinulid ang pasensyo ko noon!

"Pangalan?" Biglaang tanong ng pulis na siyang nagpalingon sa akin.

"Clea Versoza." Tamad na sagot ko, nakita ko kung paano ngumuwi iyong babae kanina.

"Pangalan pa lang napaka-cheap na." Then she rolled her eyes heavenwards.

Tinignan ko siya at ng makitang nakatingin ako sa kanya kaagad siyang nagtaas ng kilay. Kung tusukin ko kaya mata niya? Gusto niya 'yon?!

I shook my head, pushing my thoughts away. Nagiging sadista na yata ako!

Itinuon ko ang aking sarili sa pulis na nasa harapan ko ngayon. Wala akong masyadong naiintindihan sa mga sinsabi niya dahil napakabilis niyang magsalita.

I bit my cheeks from the inside, paano kapag hinanap na ako ng amo ko? Tas 'yung mga pinamili ko pa naiwan sa mall! It's just a catfight and I didn't know we will end up on precint!

Nang maramdamang mayroon nakatitig sa akin, nilingon ko ito. My brows immediately furrowed when I saw my cousin's boyfriend looking at me intently.

The side of my lips curved when he still didn't remove his gaze even though nakatingin na ako ng mariin sa kanya.

Alberto is a promdi boy who doesn't look like one, para siyang taga-syudad kaya lahat ng mga taga-roon sa in ay nahuhumaling sa kanya. My cousin is pretty too, kaya hindi na ak magtataka kung ito lang ang pinatulan niya noon.

I admit it I had simple crush with him… but it was just an infatuation nothing more.

"You b***h! Stop staring!" Sigaw ng katabi niyang babae ng parang tigre, akmang susugod siya sa akin ng kaagad siyang tinigilan ng isang pulis na babae sa kanyang likuran.

Ngumiwi ako. So possessive.

"Feel threatened?" Malokong tanong ko bago sinabayan ng isang ngisi.

She crossed her arms and gave me a disgusting look.

"Yes, coz you're a b***h!" Malditang pasagot niya.

"Ako pa talaga ang malandi? May jowa na kaya 'yang si Alberto!" Sigaw ko pabalik. Nakakapikon ang huling sinabi niya!

She laughed hesterically. "Anong Alberto ha?! What a cheap name! He's Henry! Henry! Hindi Alberto or whatsoever!"

My forehead knotted at what he said. Kailan pa naging Henry and Alberto? Napatawa ako, itong lalaking 'to gumagamit ng ibang pangalan!

Binalingan ko si Alberto kase nakakayamot makipag-usap doon sa babaeng katabi niya.

"Kailan pa naging Henry ang pangalan mo, aber?!

He didn't answered, instead he remained silent for the whole time.

I was 17 when I left our province, at sa pagkakaalam ko mayroon pa silang relasyon ng pinsan ko nang umalis ko. Ang laki ng pinagbago niya, mula sa pangangatawan at kung paano niya dalhin ang kanyang sarili.

Hindi ito ang Alberto noon, but only fools wouldn't accept the truth that he is Alberto. Mula sa ulo hanggang paa, Alberto na Alberto!

Sa kanyang tindig pa lamang ay masasabi mo ng mayaman ito. Pero paano? Impossible naman atang maging mayaman agad sila? I'm not judging, okay? But Alberto's family was the third poorest on my province…

Isang matandang lalaki na pulis ang siyang umagaw ng atensyon naming lahat. Sumulyap muna siya sa akin bago bumaling doon sa pulis na kausap namin.

"Si Sir Jakar na raw ang bahala sa kanya." Aniya na siyang ikinapintig ng tenga nung babaeng kasama ni Alberto— also known as Henry. Tss

"W-what? Sir Jakar?" Hindi makapaniwalang tanong niya, nakatayo na siya ngayon at bumaling doon sa matandang pulis habang tinuturo ako.

Isang munting ngisi ang sumilay sa aking labi ng makitang pabalik-balik ang tingin niya sa akin at kay Alberto. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig sa kanyang reaksyon ngayon… I'm suddenly felt exciting right now.

"Si Mr Jakar mismo ang tumawag dito." May halong pinal sa boses ng pulis.

Ganun ba talaga kalakas ang amo ko dahil mukhang kinatatakutan talaga siya? Ang suwerte ko naman pala at napadpad ako sa kanya!

Sumalado ako sa kanya, before I plastered a devillish smile on my lips then I stick my tongue out like a kid.

Umigting ang kanyang panga, napipikon. Tinaasan ko siya ng kilay, hindi na ako nasindak ng tumitig siya pabalik.

Kala niya ha.

"Where is she?" Binawi ko lamang ang mga mata ko sa kanya ng marinig ang pamilyar na boses.

Parang may kung anong nabuhay sa akin ng makita ang matandang nakakunot ang noo habang nakatingin sa akin. Napanguso ako.

What's with his look? Am I really a troublemaker? Pfft.

Nang ilang dipa na lamang ang layo namin, hinagod niya qko ng buong tingin. I looked away, nahihiya sa kanyang mga mata na parang kukutyain ako ng kung ano mang oras ngayon.

"I'll settle with her problem." Aniya sa matandang pulis at bago ako sinenyasan na lumabas muna.

My lips pursed because of a little victory inside me. Bahagya kong kinawayan ang malditang babae na parang isang canvas dahil make-up niyang napakatingkad.

"Clea."

Nahinto lamang ako sa pang-aasar sa kanya ng marinig ang nagbabantwng boses ng matanda. Nagkibit-balikat ako bago lumabas doon sa silid.

Nang makalabas ako hindi ko mapigilang mapadaing dahil sa aking likuran na mukhang mababali yata.

"Professional cat fighter ba ang babaeng 'yon?" Bulong ko sa sarili habang nag-iinat.

"Nope, she's not but you are." Isang boses ang umalingawngaw sa aking likuran dahilan para mapatalon ako sa kinauupuan dahil sa gulat.

Wala sa sariling napahawak ako sa aking dibdib. Mas lalong kumulo ang dugo ko ng makita ang nakangising si Alberto. Bakit siya ngumisi ngisi? Akala niya ba nakakatuwa?

I hissed. "Bakit lumabas ka? Dapat nandoon ka sa kabit mo!"

He just shook his head before he sat down on the vacant seat beside me.

"Huwag ka ngang tumabi! Allergic ako sa kagaya mo-"

Natigilan siya at mataman akong nilingon.

"Wala akong naalalang kakilala kita-"

"Ah, talaga ba, Alberto? Napakagaling mo naman gumawa ng kwento."

He leered. "I told you I'm not Alberto!" Naiinis niyang wika bago nagpakita sa akin ng isang bagay na ikinalaki ng mga mata ko.

Napakurap-kurap ako habang nakatingin sa ID na ipinakita niya. Pabalik-balik ang tingin ko sa ID niya at sa kanyang mukha, sinisigurado kung siya nga ba ito.

Henry G. Dela Fuente.

So freaking impossible!

Lumipad ang kamay ko sa aking bibig na ngayon ay nakaawang na. B-baka kambal ni Alberto ang isang 'to?

I cleared my throat. "Uhm, perhaps do you have a twin? Named Alberto?"

Ngumisi lamang siya ng nakakaloko. "Now you sounds so polite, It doesn't suit on you."

I immediately glared at him.

He shrugged. "I'm the only child of Dela Fuente's, Miss... And that Alberto... Are you really sure it was me? Tss, you had a bad eyesight you know." Aniya at nagtatampong umirap sa akin.

Pero siya nga talaga si Alberto... But Alberto doesn't know how to speak english. Kinuha ko ang magkabilang pisnge niya bago siya tinitigan. Bahagya kong itinaas at itinagilid ang kanyang ulo para makita ang pruweba na iisa lang talaga sila ni Alberto.

"Sabing ikaw nga 'eh!" Padabog kong binitawan ang mukha niya na siyang ikinangiwi niya kaagad.

"That hurts you know! I told you I'm not! I'm a rare person, Miss. So it's really impossible but yeah whatever give me your number." Then he grinned while handing his phone on me.

Tumaas ang sulok ng labi ko. "Bakit ko naman ibibigay ang number ko sa 'yo, aber?"

He licked his lower lip that made me look away. It's so sensual for me...

"You owe me a dinner. You just brought a nuisance on my life." he siad cooly that made my ears irritates.

Ano raw? Dinner? Dinner niya mukha niya.

Akmang bubulyawan ko na sana siya ng isang malakas at mapang-uyam na tikhim ang umagaw ng atensyon naming dalawa.

I frozed when I saw my cold boss looking at us intently with his arms crossed. Kanina pa ba siya d'yan?

Kaagad akong napatayo at lumapit sa kanya habang nakayuko. Dahil sa irritasyon ay nakalimutan ko na kung ano ang nangyari.

Malamig niyang akong sinulyapan bago bumaling sa aking likuran... Probably staring at... Alberto. Kahit ano pa ang sabihin niya siya si Alberto at hindi lung sino! That jerk is really story maker!

Ilang segundo ang itinagal niya kay Alberto bago nilipat ang mga mata sa akin. Nilagay niya sa lanyang magkabilang bulsa ang mga kamay bago pinilig ang kanyang ulo ng konti.

"You surely had a bad taste." Aniya bago ako walang pasubaling tinalikuran habang umiiling.

B-bad taste?