Three Portraits

Chapter 10

AFTER our oh-so-called peaceful dinner, sabay kaming dalawa umuwi ni Sir Jakar, hindi namin kasabay ang amo ko at hindi rin namin alam kung saang lupalop nagpunta ang isang 'yon.

"I think that guy is hitting on you…"

Napalingon ako sa sinabi ng matanda. Kaagad tumaas ang sulok ng aking labi. That brute is really shameless! Biruin niyo hinabol kami sa parking lot para lang hingiin ang number ko, knowing that he had a girl!

Napatingin ako sa labas ng bintana at hindi mapigilang malungkot para sa aking pinsan. Sasabihin ko ba na nakaaway ko ang bagong girlfriend ni Alberto?She already despises me, and I'm certain that if I tell her about this, she would blame me and condemn me into the depths of hell, ayokong mangyari 'yan! The thought of talking about hell makes me feel uneasy.

Simula nung mamatay ang mga magulang ko, ni isa sa kanila ay walang kumupkup sa akin… They are all afraid on me, can't blame them though. Kahit siguro kung nasa kalagayan nila ako kay ganoon din ang mararamdaman ko. Sino ba naman ang gustong magpatira sa isang katulad ko? Para kang nagpapakain ng buwaya na siyang papatay sa 'yo, kung ganun.

I also miss our old house. It's been 5 years kaya hindi ko na alam kung nakatayo pa ba 'yon doon o ibinenta na ng mga kamag-anak ko ang lupain.

I suddenly feel exhausted…

"Why don't you give it a try?"

Bumalik lamang ako sa reyalidad ng marinig ang sinabi ni Sir Jakar? Parang iisang linya na ngayon ang kilay ko dahil sa sinabi niya.

Give it a try? No way. Hindi ako umaahas 'no, atsaka I will never betray my relatives just for a boy. Kahit sino pa 'yan.

''Sir, I told you that guy is my cousin's boyfriend... and he's not my style..." No longer...

Nagkibit-balikat siya bago binuksan ang bintana at humithit ng sigarilyo, binuksan ko na rin ang bintana sa side ko. Nang makita ang ginawa ko, umismid siya.

"So, what's your type?" he gently queried.

Napalabi ako, nag-iisip kung ano nga ba ang tipo ko sa mga lalaki. Sa tuwing nag-iisip ako ng ganyan noon kaagad ko itong winawaksi sa aking isipan lalo pa at parang kabuteng pasulpot-sulpot ang sakit ko… Ito parati ang nasa isip ko.

Sinasayang ko lamang ang oras ko sa pag-iisip kung ano nga ba ang tipo kung lalaki kung wala namang magtatagal sa akin.

They say it's fantastic to fall in love, and it's the one thing that makes me envious of ladies my age... Tsaka pamilya.

Suminghap ako "I don't have a really certain type…" I shrugged. "I told 'ya, busy ako sa buhay para humirit pa sa love life na 'yan."

Hindi ko mapigilang mapatawa sa isipang baka tumandang dalaga ako. Kung oo… Well, I can adopt right? I love kids.

Narinig ko ang mahinang tawa niya ar ksnyang bulong, kahit pa gaano ito kahina hindi pa rin ito nakatakas sa aking pandinig.

"Walang pinipiling oras ang pag-ibig…"

NANG dumating kami sa mansyon kaagad akong nagpaalam sa matanda para dumiretso na roon sa bahay ng aking amo. Hindi ko mapigilang magulst ng makitang nasa counter table na ang mga pinamili ko kanina.

"Kailan kayo dumating?" Tanong ko sa mga ito na para bang sasagutin ako.

Wala akong naalala na may nag-uwi nito. Was it Sir Tristan? Impossible. Bato ang isang 'yon wala nga 'yung pakealam sa mga

malalaking bagay paano pa kaya sa mga maliliit? Tss.

Before organizing what I got at the gorcery store, I stretched first. Habang inilalagay sa lalagyan ang mga pinamili ko, when I spotted my boss, who had just come out of his room, I flinched.

Basa ang kanyang buhok at mayroon towel na tamada na nakasabit sa kanyang balikat. He's half-naked and his hair is a touch moist.

Kaagad akong tumalikod at wala sa sariling napahawak sa handle ng refrigerator. Gusto kong kutusan ang sarili ko! Bat ako natatakot?! Eh hindi naman ito ang unang beses na nakakita ako lalaking naka hubad baro!

My most recent job is the epitome of extreme. Kung saang bawat sulok ng lugar na 'yon ay merong kang makikita na hindi kaaya-ayang gawain. Now looking back on my last job... Ayokong mag trabaho ulit ng ganoong klase na trabaho, kahit pa waitress lang ako roon, iba pa rin ang tingin nila sa 'yo. Despite the fact that you are completely clothed, they still perceive you as an escort.

What a hypocrites.

Rinig ko ang malakas na tikhim niya. Alam kong malapit siya sa akin dahil ramdam ko ang presensya niya sa malapitan. Akala ko ba ay hindi uuwi ang isang 'to ngayon? That's what Sir Jakar said! Ito talaga ang dahilan kung bakit ayoko ng lalaking amo!

"Don't behave as if this is your first time seeing a body," he said, tsking.

Napalunok ako. Ngayong malapit siya langhap ko ang halimuyak ng kanyang shower gel! My goodness! Ang tapang ngunit mabango…

"Ah, hindi nga Sir." Mahinang saad ko habang pilit na inililihis ang atensyon ko sa kanya.

"Oh, I was under the impression you didn't know how to address a person? This is your first time calling me Sir." Aniya at talagang diniinan ang salitang "Sir".

Before confronting him, I took a big breath. I forced a grin onto my lips, ayokong malaman niyang naapektuhan niya ako sa kanyang katawan, baka kase ito ang gawin niyang kahinaan laban sa akin! That's something I don't want. I'm tired of feeling physically and emotionally weak!

Umiling ako, hindi pa rin nawawala sa aking labi ang ngiti. " Hindi, 'ah. Baka ngayon mo lang narinig…? But it isn't." Then I shrugged cooly.

Oh, I deserve an award!

He kissed his bottom lip before taking a couple of little strides forward that made my knees buckle! Ilang inches na lang ang layu namin! Gosh, can somebody help me here?!

Isang nakakalokong ngisi ang sumilay sa kanyang labi kaagad akong napasandal sa aking likuran ng mas lalo lamang niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko.

Hindi ko alam kung bakit ni lakas para itulak siya ay wala ako. Noon pa man ay hindi ako pumapayag na mayroon lalaking ganito ka lapit sa posisyon namin ngayon. It really bother and makes me uncomfortable, but know… I don't know why I didn't felt that way.

He smirked, looking at my eyes intently, kahit pa hindi nakatingin sa kanya alam 'kong para siyang agila ngayon na nakatingin sa akin.

"Are you feeling uneasy?" His voice was low and husky, making my stomach tremble.

Parang may kung anong kumukuryente sa aking batok at tyan. Bakit ako nakakaramdam ng ganito!?

Pati ang mint na hininga niya ay naamoy ko na!

Buti naman alam niya na hindi ako komportable sa ginagawa niya ngayo! Now Clea, push him away! Itulak mo siya ng malayong-malayo para sa kinabukasan mo!

Ngunit taliwas ang aking katawan sa aking iniisip.

In a low throat, he chukled. "You understood how close you were to that i***t in the precinct hallway now."

Dahan-dahan akong napalingon sa kanya na ngayon ay dahan-dahang bumaba ang mga mata sa buong mukha ko.

Is he talking about that brute? Hindi naman yata ganito kami kalapit kanina?!

Nahuli ko ang mga mata niyang nakatingin na sa aking labi. Napatitig siya roon at nakita ko kung paano dumaan ang isang sakit sa kanyang mga mata, but it fades immediately. What was that?

Tinakpan ko ang aking labi at akmang itutulak ko na siya… Ngunit siya na mismo ang lumayo sa akin.

Before he turned away from me, he frustratedly tugged his hair on his head at pumasok doon sa pasilyo kung saan siya lumabas.

Mayroon siyang ibinulong ngunit isang salita lamang ang malinaw sa akin…

Danica.

Maybe his girlfriend?

I suddenly caught myself staring down the corridor where he enters. I clenched my teeth, wala siyang pinagkaiba ni Alberto!

What a flirt and liar!

I despise both of them! I'm hoping their girlfriends curse them and send them to hell. Damn.