27. BÖLÜM

1321 Words

  İnsanların yalnızlığı, bir başkasına ne gibi değerler katardı kim bilir. Benim yalnızlığım, Kuzah'a mı yaramıştı yoksa diğerlerine mi bilmiyorum. Ama onun yalnız başına kurduğu hayallerin bana yaradığı bir gerçekti. "Rüyanda görmeye hayal et o zaman." dedim ve yerimde dikleşip onu omuzlarından ittirdim. O ise benim bu hamlemi beklemiyorken anlamayan bir şekilde yüzüme baktı. "Anlamadım?" "Gayet iyi anladın. Seni istemiyorum." Bu sözleri söylerken sanki yabancı birisinden çalıyormuşum gibi hissettiriyordu. Ona bunları söylemek benim için hiç kolay olmasa da yapabileceğim hiçbir şey yoktu. "Demek öyle." dedi gözlerimin içerisine bakarken. Onun o çekik, gece karası gözlerinin içerisinde gördüğüm kıvılcım ile irkilirken içimden küçük bir cam parça kırığı yere düştü sanki. Yavaşça ger

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD