Love Me Back

Chapter 10

“You think you can hide that from me.”

“w-what are you talking about?” sabi ko sa kanya habang hindi makatingin sa kanyang mata damn sana hindi niya makita ang pera ko.

“Adam where are you going?” tawag ko sa kanya ng pumasok siya ulit sa loob ng kwarto ko.

“why? Are you afraid that I find it?”

“ano ba kasing hinahanap mo!”

“f**k Lota don’t fool me I know you hide something.”

“something what?”

“Adam!” I shout him again dahil nag-uumpisa na siyang maghalungkat sa lagayan ko ng damit. Kampanti naman akong hindi niya makita ang pera ko sa ilalim ng higaan kaya nagpasya nalang akong lumabas at bumalik sa kusina.

“Carlota!!” tawag niya naman sa akin habang naglalakad na ako paalis sa kwarto ko.

“bahala ka diyan,” bulong ko naman at hindi na siya pinansin pa.

“manang Odith!” kanina pa ako pailot-ikot sa kusina pero hindi ko nakita si manang Odith magpapaturo sana ako sa kanya sa mga gawain dito sa bahay ni Adam. Pero wala siya kaya kumuha nalang ako ng walis at nag-umpisang maglinis sa labas. Nakita ko naman si Adam na papunta sa akin kaya pumasok ako sa loob para iwasan siya. Ayaw ko muna siyang maka-usap dahil magagalit lang naman siya sa akin.

Pumasok ako sa kusina at pinunasan ang lamesa. Sinubukan ko ring hugasan ang platong nasa sink. Pero bigla ko itong nabitawan at nabasag. Damn asar naman bakit ba ang hirap maghugas ng plato. Maktol ko naman sa sarili habang kukunin na sana ang basag na plato pero napahinto ako ng makita si Adam.

“s-sorry, h-hindi ko naman sinadya m-madulas ang kamay ko,” sabi ko sa kanya habang papalapit na siya sa akin.

“I’m not accepting sorry.”

“hindi ko naman sinasadya e,”

“you’re not doing anything you meant right?” ito na naman siya nag-umpisa na namang uminit ang dugo sa akin.

Sa inis ko sa kanya ay agad kong pinulot ang basag na plato at bigla nalang akong nasugatan.

“ahhh! Damn it!” sigaw ko habang hinawakan ang kamay kong may hiwa.

“ why you put that!” napatingin naman ako sa kanya habang kinuha niya ang aking kamay at sinipsip ito.

“why you drink my blood are you a vampire?” bigla namang kumunot ang kanyang noo habang sinisipsip parin ang aking kamay.

“come here!” sumunod naman ako sa kanya habang hawak niya parin ang aking kamay at itinapat ito sa sink. Hindi ko naman maiwasang mapangiti habang nakatitig sa kanya kasi kahit masungit at galit na galit siya sa Akin tinutulongan niya parin ako.

Pagkatapos niya itong hugasan ay dinala niya ako sa sala at pina-upo habang kinuha niya naman ang medicine kit. Halos nakatingin lang ako sa kanyang mukha habang abala naman siya sa pag-gamot sa aking sugat.

“you want me to f**k you?” bigla akong nagulat sa kanyang sinabi s**t kahit kailan talaga.

“why?”

“i-I mean I’m sorry” utal ko namang sabi sa kanya. Tumitig naman siya sa akin habang kunot ang kanyang noo.

“you think I like you because I treat your wounds?” umiling naman ako sa kanya.

“don’t worry Adam I never think that because I know you never like me.” Sagot ko sa kanya habang pinipigilan ang aking luha. Kahit masakit ay tanggap ko naman na hindi niya talaga ako kayang mahalin. Dahil kung gusto niya ako siguro dati pa noong palagi akong nakasunod sa kanya.

“I’m happy that you know that.” Binitawan na niya ang kamay ko kaya agad na akong tumayo.

“don’t try to wash the dishes you might break it all.” Hindi ko na siya pinansin at lumabas ulit ako ng bahay at nag-umpisa ulit maglinis. Sinilip ko naman ang mga bantay sa gate at nakita kong isa nalang ito.

“paano kaya ako makakatakas nito ang taas kasi ng bakod at hindi rin ako marunong umakyat” bulong ko naman sa sarili.

Pagkatapos kong maglinis sa labas ay pumunta ulit ako sa room ko at kinapa ang pera ko sa ilalim. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil nandon parin ito ang kailangan ko lang gawin ay pag-isipan kong paano makatakas. But what if I pay the guard even double sa binayad ni Adam sa kanya papayag kaya siya. Pero what if malalaman na naman ni Adam ang plan ko lalo na namang magagalit yon.

Unti-unti naman akong nakakaramdam ng antok kaya ipinikit ko ang aking mata habang hinihila na ako ng antok.

Nagising akong madilim na sa labas kaya bumangon na ako at inayos ang aking sarili. Siguro nandiyan na si manang Odith. Pero madilim sa loob ng bahay ni Adam. Nasaan kaya siya at si manang Odith. Pumunta naman ako sa kusina at naghahanap ng makakain dahil nagugutom na ako. Binuksan ko naman ang ilaw sa kusina at tiningnan kong anong pwede makain sa ref. pero mga hilaw na karne at isda lang ang nasa loob pati mga sausage at itlog. Napalamot naman ako sa ulo dahil hindi ko pa alam paano lutuin ang mga ito noong pinaluto ako ni Adam ay sunog ang mga niluto ko sa kanya.

Kinuha ko naman ang sausage at tinanggalan ng plastic halos magkasugat-sugat naman ako dahil kahit ang pagkuha nito ng plastic ay hindi ko masyadong alam. Hindi ko naman mapigilang umiyak dahil kumikirot din ang aking sugat.

“what are you doing?” bigla naman akong napaigtad dahil sa gulat hindi ko kasi namalayan na nasa likod kona si Adam.

“i-I cook this i-I’m hungry.” Sabi ko sa kanya at pasimpleng pinunasan ang aking luha.

“are you hungry too g-gusto mo din bang kumain?” I ask him while I’m not looking to him. Ayaw ko din kasi tingnan siya dahil alam ko namang galit na naman siya sa akin. Hindi naman siya sumagot kaya hindi ko nalang ulit siya tiningnan. At sinalang na ang kawali sa apoy nilagyan ko din ito ng oil. Ilang sandali pa ay nilalagay ko na ang sausage bigna naman itong tumalsik kaya hindi ko mapigilang mapasigaw. Sinubukan ko ulit lumapit sa kawali pero natatakot ako ng bigla na naman itong tumalsik. Lumapit naman si Adam at hininaan ang apoy.

“simple cooking you don’t know yet.”

“sorry,” mahinang bulong ko sa kanya.

“tsk. Sorry is really easy to you.” Hindi ko nalang siya pinansin at sinubukan ulit lapitan ang niluluto ko. bigla naman niya akong hinila sa braso.

“nasasaktan ako,” halos bulong kong sabi sa kanya.

“why you don’t listened to me I’m still talking to you!” sigaw niya sa akin.

“because I’m cooking.”

“damn that!”

“ano bang problema mo?” bigla namang nagdilim ang mukha niya sa sinabi ko.

“tsk are you really asking that?”

“s-sorr-.”

“f**k that!!” napapikit naman ako ng sumigaw ulit siya sa akin.

“kung nagugutom kana maghintay ka nalang diyan wag kang siga-.”

“damn you!!”

“ano ba Adam you hurt me!” sigaw ko sa kanya dahil humigpit na ang pagkakahawak niya sa aking braso.

“pwede ba Adam mamaya mo nalang ako saktan at awayin I’m really hungry pakainin mo muna ako please,” pagmamaka-awa ko sa kanya dahil gutom na talaga ako hindi kasi ako kumain ng tanghalian kanina.

“are you joking me?”

“gutom na nga ako Adam hindi ako nagbibiro sa’yo.”

“I don’t care!” bigla ko naman siyang tinulak at dahil hindi niya inasahan ang gagawin ko kaya napa-atras siya. Mabilis naman akong lumapit sa niluto ko at agad itong nilagay sa plato. Alam kong sobrang galit na si Adam sa likod ko pero hindi ko siya pinansin. Sinubo ko agad ang isang sausage sa aking bibig kahit mainit ito at sunog. Napapa-iyak naman ako dahil napapaso ang bibig ko pero tiniis ko nalang dahil baka kunin pa ni Adam ang niluto ko at baka itapon niya.

“are you crazy why you eat that?” hindi ko naman siya pinansin at patuloy parin sa pagkain dahil gutom na gutom na ako.

“damn you woman!” napaigtad ulit ako ng hampasin niya ang mesa kaya napatingin ako sa kanya at sobrang dilim na ng kanyang mukha alam kong sasaktan niya ako kaya mabilis akong tumakbo habang dala ko ang dalawa pang sausage.

“Lota!!” sigaw niya pa sa akin habang tumatakbo ako papunta sa aking room. Sa labas ng kanyang bahay.

Mas binilisan ko pa ang aking pagtakbo dahil baka maabutan niya ako sometimes I’m afraid to him lalo na kapag galit na siya minsan naman hindi ako masyadong natatakot sa kanya.

Pagkapasok ko sa loob ay agad ko ulit isinubo ang dala kong sausage kailangan ko itong ubosin para mawala ang gutom ko. nasaan kaya si manang Odith bakit kaya siya wala ngayon dito nagugutom tuloy ako.

“Lota! Open this!” katok niya pa sa labas ng pinto.

“I open but don’t hurt me!” sigaw ko naman sa kanya.

“why I’m going to hurt you?” damn nagtatanong pa.

“why you asking that?!” sigaw ko naman ulit sa kanya.

“because you do wrong again!” ano naman ang maling nagawa ko. kaasar talaga siya.

“I’m hungry that’s why I’m run.” Narinig ko naman ang maina niyang pagtawa sa labas.

“open this we go to your parents.” Bigla namang nagning-ning ang aking mata sa kanyang sinabi kaya agad akong tumakbo sa pinto at mabilis siyang binukasan.

“really Adam thank you!” masayang sabi ko sa kanya habang niyayakap siya. Pero bigla lang siyang ngumiti at hinila ang aking buhok.

“f**k you! You think you can escape!”

“damn you Adam I hate you I hate you!” sigaw ko naman sa kanya habang hinihila niya ako palabas.

“pakawalan muna ako please!”

“no and you can never leave this place forever!”

“Adam no please pakawalan muna ako!”

“no way!!”

“nasasaktan ako!!”

“it’s your fault!”

“damn you,” bulong ko nang sabi sa kanya habang patuloy sa pagsunod sa kanya dahil hawak niya parin ang aking buhok.

“mommy daddy,” iyak ko namang bulong habang patuloy parin sa pagkaladkad si Adam sa akin.