Chapter 22

1890 Words

Makulimlim ang kalangitan na para bang depressed din ito at wala ng ganang pasilayin pa ang araw sa buhay niya. Nakatingin lang ako ngayon sa labas ng bintana habang binabaybay namin ang SLEX. Tulala ako sa mga ulap at medyo nakaramdam ng kaba nang magliparan ang mga ibon palayo sa direksyon na tinatahak namin. Hindi ako mahilig sa pamahiin pero masama talaga ang kutob ko dito.  "You can do it, Riley." Pagbasag ni Tito Grelle sa katahimikan. Nasa tabi ko siya at nagmamaneho.  "Kinakabahan po ako. Hindi ko alam kung anong gagawin." "Do the first thing that will come to your mind. Often times, kung anong unang suggestion ng utak natin yung ang tama. Humihirap lang ang pagdedesisyon kapag sumali na ang conscience and ego sa usapan." "Pero hindi po ba conscience ang nagsasabi kung ano ang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD