Her Cold and Heartless Husband

Chapter 1: Her Plan

                                                                                  Skyler's P.O.V.

  This is it, I'm your sweetest husband for your imagination. I am Skyler Zeix Claud, 23 years old. Kilala niyo naman na siguro ako? Hahaha, kung isa ka lang sa mga tagahanga ko. Kilalang-kilala mo ako mula sa tunay na ako. I've a lover, and it's Zarrina. She's my girl since College years, from the start and today. This present time, were still in relation ship. But were LDR (Long Distance Relationship).

Masakit man para sa akin na malayo siya, sulit naman kase matatawag at makikita ko siya sa pamamagitan ng Skype. Pero hindi tanggap ni Mom si Zarrina, kase ang sabi niya may isang babae na pupunta sa buhay ko at mapapatunayang totoo ang pagmamahal niya. But I retreat. Hindi ko siya mahal, gaya ng pagmamahal na ibinibigay niya sa akin. I don't even know her for the fist time but Mom laready told about my present.

Aside from my relation towards abroad, may inirekomenda si Mommy sa akin. And it is her. The girl could make me pissed off. It is because of her that's why I merely treat her badly. Nagsimula kasi iyon sa Marriage Proposal nila Daddy at Tito. Mom also decvide about that. And now, I am here with her. Living with her. Hindi ko pinaalam sa Girl Friend ko, but UI promised to myself that I'll tell her soon at the exact time.

Naalarma ako sa tinig ni Rose nang tawagin niya ako.

"What?" kasabay non ang pag kunot ng aking noo. Siya ngiti lang nang ngiti. 

"Kakain na tayo, ipinagluto kita ng paborito mong umagahan." sabi niya pa.

"Tssk, kahit huwag na! Bahala ka nga diyan, kumain ka mag-isa mo." sabay tayo ko at aalis na sana.

"Hindi mo man lang ba titikman ang niluto ko?"

"I already said no,"

Umalis na ako sa harapan niya without any hesitant. I am being stubborn towards her, siya kasi ang dahilan bakit nadagdagan ang problema ko sa buhay. Mula sa likod ko ramdam na ramdam ko ang pagkapoot niya sa akin. Eh kasalanan ko bang gwapo ako at naghahabol siya sa akin?

Napunta ako sa kwarto namin, si Mom kasi eh! Bakit pa ba kailangang may kasama pa ako sa iisang kwarto, at ang ma sworst kasama ko pa ang panget na iyon! Nakakabwesit! Sana ay hindi na lang ako pinasabak sa ganitong sitwasyon, sana si Kuya na lang kung ganito lang pala. Nakakasakit sa ulo.

Napaupo ako sa kama at napahilot sa sentido.

"Hayysst!" nadakip ng aking kamay ang unan at inihagis sa pintuan na sakto namang pagdating ng pangit na iyon.,

"S-Skyler..." nakabusangot siya at pinipilit na hindi magalit. I give a gaze on her.

"Tsk, ikaw kasi kung hindi ka na lang sana pumasok. Hindi ka sana mahahagisan ng unan." I coldly said and stand, then I attempt to strike her shoulder with my arm. Ramdam kong nagpipigil lang siya kaya napangiti ako, go get your Demon side awaken.

--

 Next day na naman. Paggising na paggising ko, ang mukha na naman ni Rose ang unang una kong makikita. Nakakasawa na... 

"Good morning," she kept on greeting me every day. She's being nice on me over what I did to her last day.

"Tskl, hindi good ang morning ko. Gets mo iyon? Can you please stop being nice to me?!" naiirita kong tanong. Sa kabila non, napilitan lang din siyang ngumiti.

"Hindi ako magsasawa Sky."

I only sighed and went up.

Umalis na ako para makapag-ayos na. Kailangan ko pa kasing um-attend sa meeting ko with Mr. Salvatiera. Habang naliligo ako, rinig na rinig ko siyang kinakausapo ang sarili niya.

"Hayyst bakit ba kasi ang sungit niya?"

"Err, sana man lang magbigay respeto siya sa akin. Kala mo kung sinong santa kung makapag-react sa akin! Palagi na lang bad mode if in terms na nasa harapan niya ako." napangisi ako.

Tsk, kung papahirapan ko kaya siya? Oo paera magsawa na rin siya, para matapos na itong bwesit na Marriage Proposal na ito.

Sige magtyaga ka lang Rose, baka sakit lang ang madadanas mo! Sige ka!

"Hayyst, bahala na nga. Basta I will make him fall. I will do everything just to make him fall!"

Hahahaha... Totoo? Baka magsawa ka lang!

 Natapos na akong maligo, wala na akong naririnig na boses mula sa labas. Pumunta na siguro 'yon sa kusina. Lumabas na ako at nagsimulang pumili ng masusuot sa Closet. Nahagip ng aking mata 'yong     V-neck long sleeve T-shirt. Agaran ko iyong kinuha at pinaresan ng Jeans.

Lumabas na ako para kumain sana pero nandidiri ako sa nasaksiha ko. Si Rose na nakangangang nakatingin sa akin habang tumutulo ang laway. Napatawa ako nang mahina nang makita kong natauhan siya.

"Eyy, well. I cook."

"I am full, naparami ang kain ko kahapon. Just eat what you've cook. I gotta go." sabi ko at umalis na.

Bago pa man ako nakaalis naramdaman ko na lang ang kamay niyang pinipigilan akong lumabas.

"Eat first before you go to work. Baka magkasakit ka niyan kasi wala ka nang kain."

"Tssk!" angal ko at lumayo sa kaniya. 

"Tsk ka nang Tsk, ako sa'yo kumain ka na!" pilit niya pa sa akin at bahagya akog tinulak. Napailing-iling na lang ako sa inasala ng babaeng 'to. Alam ko, magsasawa ka rin sa akin. I will prove that your love to me won't last long!

"Tsk," angal ko at pumunta na sa kusina saka umupo sa upuan.

 Few times got passed and I am here at my office.

"Good afternoon Sir, you have a visitor Sir." sabi ng Sekretarya ko. He's Devon Mitch Werener, halos kaedad ko lang. He was 23 and more older than me in 2 months. 

"Alright, I've book a meeting with Mr. Kim later in 4 pm. So let me remind later if malapit nang mag 4." tumayo na ako at umalis na habang nakalagay ang kamay sa aking bulsa.

I made a few steps towards the V.I.P. Room for our Private meeting. Binuksan iyon ni Mitch at bumungad sa akin ang mukha ni Kim Yeon-Li. Siya ang nagpatakbo ng malaking Kompanya dito sa Pilipinas. Aside frrom that I may be had a shares with that Company he held.

"Whats up Mr. Claud! Matagal na rin tayong hindi nagkita," sabi niya pa in fluent tone pero hindi parin siya gaanong marunong. Medyo may pagka-bulol lang kunti.

"Good afternoon Mr. Kim. What do you have and you come here?" tanong ko saka nakipag-shake hands. He already know how to speak english but not that Tagalog. Lately narinig niyo siyang nagtagalog, medyo hindi pa siya marunong.

"I was just here for the remind. You only receive 20% share from my Company." he said. Napangisi ako.

"Then what? From 30% running out of 10% then now I only recieve 20? What about it? Tell me what's wrong with me Mr. Kim that's why I only recieve that poor kind of share?" I ask him with my playful tone.

"That's not it, someone buy your share. Well in that case you were out of 10 percent but you and him will be exactly the same after all. You will recieve the same as Mr--" I cut him off with my cough.

"Well I'll buy it again for you Mr. Kim. How much did he sold to you that's why you only give up my 10 percent?"

"That has to do with you if how much did he sold. I only came up with a remind Mr. Calud."

"But I ask, questions could answered by the one I ask. So how much did he sold to you?"

"Your such a stubborn, why can't you just give up your share from me?" I think he was pissed off.

"Tsk, I am asking Mr. Kim."

"Around 4 Million." I smirk.

"I already think of that thing. If I sold you much more than that Money, will you give up his share?"

He cough.

"Supposed to be no."

"Huh?! I already book. If it comes up that I want that 30% share, I will get it without hesitant." I said and already fades out in his sight. Pagkalabas ko sa office na iyon napabuga ako ng hangin.

"Mitch, settle my share with Mr. Kim. We already talk about it."

"Okay po Sir." sabi niya pa at umalis na.

 Lumipas ang mga oras na nasa trabaho ako, nandito ako ngayon sa bahay. Kumakain kasama 'tong pangit na 'to. Guess what nagpapa-cute na naman itong pangit na 'to.

'Pwee hindi bagay, mukha siyang asong lumaki ng sobra ang mata'

"Kumain ka na, huwag kang magpa-cute kasi hindi ka aso. Tao ka, tandaan mo iyon." cold kong sabi, naiirita siya base sa pananaw ko pero pinipilit niyang hindi kumawala ang side niya. Tse nagpa-plastikan lang kami dito.

"Tsk, sino ba kasing nagsabi sa iyon na aso ako huh?! Diba wala ka namang narinig?"

"Tsk, narinig ko sabi mo 'aso"

"Pwe hindi naman ako iyon tanga,"

"Narinig kong sinabi mo 'aso' hindi ba ikaw na mismo nagsabi niyon? Tanga ka rin eh no?"

"Tsk oo na,"

I smirk, I see her walking out. 

"Hey ikaw ang magligpit nito!" sigaw ko pa, para lumabas ang side niya na parang ewan.

"Ikaw na lang, I am tired!"

"Bakit lumabas ka ba nang sinabi kong huwag kang lumabas?"

"Hindi ako lumabas!"

"Siguraduhin mo lang na hindi ko malalaman na lumabas ka."

Tumayo na ako at iniligpit ang kinainan namin, hayyst nakakatamad naman oh! Mas okay pa ako sa trabaho ko kesa sa trabaho ko dito sa bahay!

"Hayyst, ikaw na maghugas." sabi ko pa nang makita ko siyang bumaba papuntang sala. Nabigla ako nang may babasaging nahulog. At nagmula iyon sa babasaging bagay kaya nag-cause ng malaking ingay.

"F*ck what is that?!" natanong ko na lang.

"Aray!" angal niya, teka nasugatan ba siya? Tsk, ek ek niya kung hindi siya nagkamali hindi na sana siya masugatan. Hayysst nakakasakit talaga siya ng ulo, gets mo iyon?!

"Hey!" pinuntahan ko siya, at nabigla ako nang makita siyang umiiyak habang tinitignan ang sugat niyang may nakabaon na tinik.

"Tsk, hindi ka kasi nag-iingat!" sabi ko pa at pinaalis siya roon. Inalalayan ko siya papunta sa upuan doon sa kusina. I prepared the first aid kit tsaka dinala roon sa direksyon niya. Inilapag ko ito sa lamesa at umupo sa harapan niya. Tiningnan ko siya sa mata, mahina siyang umiiyak. Kinuha ko ang kamay niyang naugatan at hinipan ito.

"So clumsy, you are also weak. A loser like you will definitely desserves the right. Kung nag-iingat ka hindi ka sana nasugatan, tingnan mo. Maliit lang na sugat iniiyakan mo pa?! Ano bang kinaiiyak mo riyan? Mukha kang asong nawalan ng gana!" sabi ko pa. Inaasar ko ng kunti para hindi na siya umiyak kundi mapalitan ng galit.

"Tsk, hindi mo ba ako tutulungan? Kung hindi ako na lang." kukunin niya na sana ang kamay niya nang hinawakan ko ng mahigpit ang kamay niya.

"Don't you, I will treat it." 

Kinuha ko iyong mukhang gunting na puller,. Iyong pinagsamang gunting at puller. Hindi ko alam kung ano ang tawag, Baka Scissor Puller, ay bahala na hindi ko alam ang pangalan. Tsk! Nakakabwest din minsan iyong mga pangalan ng mga bagay-bagay na hindi mo naman talaga kailangan alalahanin diba?!

Kinuha ko iyong nakatusok na matulis na bahagi ng nabasag na vase. Saka itinabi ito doon, agaran ko iyong hinugasan ng tubig at nilinisan ang sugat niya. Tsaka ko nilagyan ng Alcohol ang bulak tapos itinapat ko sa sugat niya. Sa kabila non, para akong nandidiri na kinikiliti. Ang tingin niya kasi sa'kin parang may halong katatakutan. Mukha siyang mangkukulam kumbaga.

"Tsk, huwag ka ngang tumingin sa akin. Natatakot na ako sa tingi mo alam mo ba iyon?"

"Hindi ko alam."

"Tsk!"

"Thank you," tumingin ako sa nakangiti niyang mukha. I only give her a gaze and then focus on her wound.

"Aray! Mahapdi, huwag mo namang itapat masyado!"

"Tsk, mas mainam 'to para huminto na sa pagdurugo iyang sugat mo!"

"Ahhh!"

"Huwag ka ngang maingay!"

"Hmmm..." tumango-tango pa siya kaya napailing na lang ako at itinapat ang bulak sa sugat niya.

"Oh tapos na, sa susunod huwag kang mag-ingat para hindi lang iyan ang matatamo mo!" nabigla ako nang kinurot niya ako sa tagiliran ko.

"Aray! Masakit iyon ha?! Gusto mo ba ng kurot ha?! Ito oh!" sabi ko at kinurot siya sa kamay na malapit sa sugat niya kaya nag-iba iyong ekspresyon niya. Mukhang maiiyak na siya sa sakit.

"Halika na nga, matulog ka na gabi na oh!" sabi ko pa at umalis na. Bago pa ako makaalis, nakaramdam ako ng mga kamay na pumulupot sa bewang ko at biglang niyakap ako mula sa likod. Inihilig niya ang ulo sa aking likod.

"Thank you, I love you. Someday you will learn to love me." sabi niya at nanatili kami sa ganong posisyon. Hanggang sa nakaramdam ako na mukhang nakatulog siya sa likod ko. Lumingon ako sa kaniya at binuhat saka pinahiga sa kama, then I sleep beside her.