The Nerd's Payback: Rise of the Archangels

Archangel 13: Fake

" Putangina." 

Anong ginagawa ng magaling  kong ama dito?!

" Watch your mouth, Antoinette." Sinamaan ako ng tingin ng sarili kong ama habang nakahalukipkip siya sa isang sofa. Katabi niyang nakaupo sila Tita Amy at Tito Ezio na agad sinalubong si Elle. 

" Aba, tangi--" Huminto ako at bumuntong hininga para ikalma ang sarili ko. " Anong ginagawa mo dito, Dad?" 

Okay sana kung nandito siya para icomfort ako gaya ng ginagawa ngayon nila Tita Amy kay Elle, kaso hindi eh! Naka sitting pretty lang siya diyan habang nakatingin sa'kin na parang ang laking kasalanan magmura. 

Nyetang 'to..

" Nakatambay?" Patanong niyang sagot. 

Tingnan mo 'tong gurang na 'to.

" Dad.." Nagbabanta kong saad. 

Kahit kailan napaka-abnormal ng tatay ko! Kung makaasta parang hindi ako nakidnap at naggala lang sa mall. Na parang hindi nalagay sa panganib ang buhay ng anak niya! 

" Ehem," He faked a cough and sat straight. Napansin na siguro niya ang pagiging seryoso ko. Buti naman, kung hindi ay talagang maitatakwil ko na siya. 

" I'm the owner.." 

" Owner? Owner ng ano?" Napatigil ako ulit at parang bigla nalang nagsigalawan ang mga brain cells ko para maprocess ang sinabi niya. 

" Tangina ka, Dad.." I whispered under my breath. 

Sinasabi ba niyang amin 'tong hotel na 'to? Legit? Final answer na 'yon? 

" Aba't bastos talaga 'tong batang 'to!" Akmang tatayo siya sa sofa at susugurin ako kaya kusa na akong lumapit sa kaniya. 

" Bakit ganiyan ka?! Kayo?!" Tumingin ako sa paligid at kumulo na naman ang dugo ko nang makita sila na parang walang mga pagsabog at pangingidnap na naganap kani-kanina lang. " Dad I was in danger and you weren't there!"

Natulala naman si Dad dahil sa sinabi ko kaya't nagpatuloy lang ako sa pagrarant. Wala akong pake kahit pa ang daming nakakakita sa'kin ngayon. I need to let this out or else this will take a toll on me. 

Umupo ako sa sofa katabi ni Dad at sinabunutan ang sarili kong buhok. " Did you know what they did to us?" 

Tears started falling from my eyes as I reminisce what they did, especially to Elle. 

" You're father's a murderer.."  Bulong nung babae kay Elle habang pinaglalaruan niya ang buhok nito. 

" Stop messing with me." Madiin na sagot ni Elle habang nakatingin sa mismong mata nung babae. 

Tama 'yan Elle, don't let that witch get into your mind. 

" Ezio Vezalius--"

" Mendiola,"  Elle cut the lady's words. " My father's Ezio Mendiola."

" Hahaha!" 

Tumaas lahat ng balahibo ko sa katawan nang malakas na tumawa yung babae. Marahas niyang hinawakan ang panga ni Elle at nakangiting tinitigan ang buong mukha nito. 

" Little princess doesn't know her father really well, does she?" Kakaiba ang babaeng 'to. Paano niya nagagawang palambingin ang boses niya kahit na sumisigaw sa galit ang mukha niya? 

" Parehas kayong mag-ama," She tightened her grip on Elle's jaw while her other hand took off Elle's glasses. 

" Everything about you is fake."

She may not hurt us physically, but she mentally destroyed us. Every piece of us. I can still remember how she called my father a criminal. She said my father provided refuge to murderers and thieves which made him their accomplice and that he must be punish under the law. 

But hey, hindi ba siya aware kung gaano kafucked up ang criminal justice sa Pinas? 

She said a lot about our fathers' wrong doings. She told us stories of how they kill in a very detailed manner which up until now echoes in my mind. I've looked up in my father for the longest time, he was my idol, my role model. Can you imagine my pain when I heard that he's the person that I never thought he will be?

Physical pain will heal, but emotional and mental pain takes  longer to recover.

" Sino ka ba talaga, Dad?" 

Nagpakawala ng malalim na hininga si Dad bago umusod papalapit sa'kin at sinuklay ang buhok ko gamit ang mga kamay niya. From that moment, I finally felt tired and let myself lie weak in my father's arms. 

" Rest well, princess. You're now safe."

That was only six words but it was enough to calm me and let me sleep.

" H-hal.. No.." 

Nagising ako sa iyak at mga bulong ni Elle. Pinilit kong bumangon at nakita siyang katabi kong matulog. Kunot na kunot ang noo niya habang tumatagaktak ang pawis niya sa leeg.

She's having nightmares.. again. 

" Hmm.." 

I tried to hum a lullaby while caressing her hair in attempt to calm her down. This was what I remember Alas did to calm Elle the last time she was like this. Hindi ako umalis sa tabi ni Elle, talagang inintay ko na umayos ang paghinga niya bago ko napagdesisyunang lumabas. 

Pagbukas ko ng pinto ay wala akong tao na nakita miski isa. Nilingon ko muna si Elle para siguraduhin kung okay na ba siya bago lumabas. Maingat kong sinara ang pinto at naglakad sa penthouse para hanapin ang mga tao. 

I heard faint voices talking in an office-like room kaya dumeretso ako ng lakad doon at nadatnan si Dad na kausap sila Tita Amy at Tito Ezio. Hindi pa nila ako napapansin kaya't nagtago muna ako sa gilid dahil may kutob ako na once na makita nila ako, titigil sila sa pinaguusapan nila. 

I get, may tinatago sila sa'min ni Elle. 

" Celestine was horrified," Dinig kong saad nung Kent. Nandiyan pa pala sila. " They knew that she hacked in but they didn't do anything."

" The mastermind?" Tito Ezio asked. 

" It was Antonio Villareal, but someone stole your daughters from him." Sagot nung Josiah. 

" Who?" Nagtatakang tanong ni Dad. Naamaze ako sa boses niya at one point. This is the first time I heard him this serious. Sanay ako na lagi siyang may ubo sa utak kung umasta. 

" It was a lady. Strange as it may sound, but Celestine didn't take a glance of her face. Nakatalikod siya sa nag-iisang CCTV sa basement at eksperto niya ring naiwasan ang iba pang mga CCTV sa building." Sa pagkaka-alala ko ay Josiah ang pangalan ng lalaking nagsalita. Siya ang pinaka kinakatakutan ko sa  kanilang lima maliban kay Kuya Ryker. Ilang buhay ang nawala kanina dahil sa mga bomba niya. 

" I already ask Celestine to look for CCTV footages of near buildings and exits and she found none. It's either that lady died with the explosion which I doubt or she's just that good to be able to exit without me noticing." Now that's Achilles. Ang driver ng sasakyan kanina..

" They already know Sera's existence." Ani Tita Amy. Mahina man ang pagkakasabi niya ngunit narinig ko rin dahil sa katahimikan na naidulot nito. " Sera must now remember her past."

Alam kong ang Sera na tinutukoy niya ay si Elle. Nakwento na rin sa'kin ni Elle ang tungkol sa nickname niyang 'yon. Ang hindi ko ngayon maintindihan ay kung anong past ang tinutukoy ni Tita Amy. 

Ang alam ko lang,  may nakalimutan sa nakaraan niya si Elle, ang tanong ay kung ano 'yon at paano niya nakalimutan 'yon? May amnesia ba siya? Naaksidente, nabagok yung ulo?

" Sending her here in the Philippines was not enough. We need to trigger her more." Ibang-iba ang boses ni Tita Amy ngayon. Nakakatakot siya pakinggan, malayo sa nakasanayan kong malambing niyang boses.

" That's not a good idea, Mom! Forcing Sera will just--"

" We have no choice Axel Ryker! It's better to let her suffer now or she'll die later."